Α λα φράνκα, λέγανε οι παλιοί

Πανελλαδική μαθητική κινητοποίηση μεθαύριο.

Λέτε να το πάμε κι εμείς όπως η Γαλλία; Δεν νομίζω αλλά η προσπάθεια θα γίνει.

ΣΗΜ.: ΑΣΓΜΕ σημαίνει Ανωτάτη Συνομοσπονδία Γονέων Μαθητών Ελλάδας

(Το πήρα από την νέα ιστοσελίδα gefyranews του φίλου μου Αντώνη Μπενέτου)

Εθνικό Βέρτιγκο

Η Ελλάδα το 2024 ξεκίνησε να ποντίσει καλώδιο σύνδεσης με την Κύπρο. Υποχώρησε τότε εξαιτίας της παρουσίας πέντε τουρκικών πλοίων που ήρθαν με τσαμπουκά να κατουρήσουν τον χώρο όπως κάνουν τα σκυλιά που σημαδεύουν μια περιοχή για να την κάνουν δική τους. Κι η Ελλάδα -που κατουρήθηκε πάνω της- υποχώρησε και..., καλά έκανε γιατί αν οι γείτονες είναι τρελοί και θεωρούν ως διεθνές δίκαιο την άποψή τους για τον κόσμο θα είναι πιο τρελό να τούς κοντράρεις και να τούς δώσεις την ευκαιρία να τα κάνουν όλα ρημαδιό.

Το ξανασκέφτηκε η Ελλάδα και δοκιμάζει τώρα να ξανακάνει το ίδιο. Αυτή την φορά κρύφτηκε πίσω από την Γαλλία η οποία αποδείχθηκε λίρα εκατό. Ο ελληνικός ΑΔΜΗΕ παραχώρησε το 66% της επιχείρησης σε μια γαλλική εταιρεία για να ζητήσει εκείνη άδεια από την Τουρκία και να μην φανεί η εκχώρηση δικαιωμάτων στην Τουρκία απευθείας από την Ελλάδα. Πρόθυμος ο Μακρόν είδε προδοσία και αναγάλιασε η ψυχή του. Πήγε, έκλεισε τις συμφωνίες του με τον Ερντογάν και είπε δυο λόγια για την γαλλική εταιρεία. Πρόθυμος να τον ακούσει και ο Ερντογάν τού είπε "Ουί Μεσιέ" και μόλις έφυγε τον έγραψε στα παλιά του τα παπούτσια.

Ήδη από χτες το βράδυ η Τουρκία εξέδωσε Ναύτεξ για να ακυρώσει μια δική μας ναύτεξ για μια πολυεθνική άσκηση (ονομαζόμενη ευνομία) στην επίμαχη περιοχή. Αυτό είναι προειδοποιητική βολή γιατί με αυτήν η Τουρκία λέει ότι είναι αναρμόδιος ο υδρογραφικός σταθμός Ηρακλείου (ο ελληνικός) κι αρμόδιος είναι ο Τουρκικός της Αττάλειας. Προβάλλει δηλαδή την διεκδίκησή της ότι το νότιο (προς το παρόν) Αιγαίο κι η Ανατολική Μεσόγειος είναι δική της ευθύνη. Κι είναι έτοιμη η Τουρκία να βγάλει την αντιναύτεξ μόλις εμείς εκδώσουμε ναύτεξ για την γαλλική εταιρεία που δουλεύει για το καλώδιο σύνδεσης με την Κύπρο. Με τον τρόπο αυτόν, διακυρρήσσει ότι έχει δικαιώματα (αρμοδιότητες) σε μια περιοχή που εμείς θεωρούμε ότι είναι υπό την δική μας αρμοδιότητα. Και ξαναδοκιμάζει τις αντοχές μας.

Αυτή η κυβέρνηση είναι προβληματική στα εθνικά θέματα. Πορεύεται με ψυχολογία σκληρής δεξιάς (θα σε πατήσω κάτω), αλλά δεν είναι σκληρή δεξιά και αποτυγχάνει. Πράττει με τρόπους της αριστεράς (να τα βρούμε) αλλά ούτε αριστερά είναι κι έτσι πάλι αποτυγχάνει. Νομίζει πως με όλα αυτά εγκαθίσταται στο κέντρο, αλλά με τους ελιγμούς της προκαλεί απλά βέρτιγκο στην χώρα.

Η Ελλάδα πρέπει άμεσα να ενημερώσει την Ευρωπαϊκή Ένωση για τις εχθρικές κινήσεις της Άγκυρας και να συνδέσει άμεσα οποιαδήποτε σχέση ΕΕ-Τουρκίας (όπως το SAFE για την πολεμική βιομηχανία) με την άρση των παράλογων διεκδικήσεων της Τουρκίας υπενθυμίζοντας ότι ολες αυτές οι διαφορές μας (υφαλοκρηπίδα, ΑΟΖ) μπορούν να πάνε σε διεθνές δικαστήριο. Αν δεν το δεχθεί η Τουρκία, πρέπει να βρίσκει παντού ένα ελληνικό όχι σε όλα. Ίσως είναι ήδη αργά για να διορθώσει τα σφάλματα που έκανε η κυβέρνηση αλλά σε λίγο θα είναι ακόμα πιο αργά. Κι η αντιπολίτευση πρέπει να σηκώσει το θέμα κι όχι να περιμένει την μπανανόφλουδα για να κατηγορήσει μετά εκ των υστέρων χορεύοντας πάνω στα καμένα.

ΠΑΡΚΟ ΠΡΕΣΟΦ ΣΤΟ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙ

Η Γιώτα Περδίκη (αντιδήμαρχος) δείχνει τον δρόμο.

Το πάρκο Πρεσόφ μπορεί και πρέπει να λειτουργήσει με τρόπο που να παρέχει ασφάλεια και εξυπηρέτηση στους κατοίκους και δεν έχει σημασία το πώς.

Οι συνεχείς προσφυγές πότε στην αποκεντρωμένη Διοίκηση και πότε στο ΣτΕ δεν βοηθούν στην σύμπνοια που είναι αναγκαία. 

Το άρθρο:

Ας μιλήσουμε για το Πρεσσόφ

Ένας σημαντικός πνεύμονας πρασίνου και αθλητισμού για την πόλη μας είναι το πάρκο Πρεσόφ. Είναι ένας χώρος που ανήκε στη ΔΕΗ και που με τους αγώνες των ανθρώπων της Αμφιάλης και της Δημοτικής Αρχής του Δ. Σαράφογλου από σκουπιδότοπος μεταμορφώθηκε σε αυτό που είναι σήμερα, μια όαση για μικρούς και μεγάλους.

Ωστόσο, αυτό που πέτυχαν οι άνθρωποι με τους αγώνες τους τότε, δεν ολοκληρώθηκε όπως θα έπρεπε με ευθύνες και των Δημοτικών Αρχών.

Σήμερα βρισκόμαστε σε μια διαμάχη με τη ΔΕΗ η οποία δεν μπορεί -μετά από δικαστικές αποφάσεις που κερδίσαμε- να διεκδικεί το χώρο όμως προσπαθεί να αποκομίσει κέρδη απαιτώντας τεράστια αποζημίωση.

Ποιος; Η πρώην δημόσια ΔΕΗ -που είναι πια ιδιωτική εταιρεία- απαιτεί από τον Δήμο, δηλαδή από όλους εμάς τους Δημότες να πληρώσουμε για κάτι που δικαιωματικά μάς ανήκει.

Στο χώρο του Πάρκου είχε δημιουργηθεί ένα αναψυκτήριο που αποτελεί αυθαίρετη κατασκευή και επομένως δεν μπορεί να δημοπρατηθεί και να λειτουργήσει.

Η Δημοτική Αρχή κατανοεί ότι μια δραστηριότητα αναψυχής είναι ανάγκη να υπάρχει γιατί ζωντανεύει το πάρκο, εξυπηρετεί τους δημότες που το επισκέπτονται και ταυτόχρονα με την λειτουργία του προστατεύει το χώρο από βανδαλισμούς και φθορές. Γι αυτό προσπαθήσαμε να τοποθετήσουμε μια προσωρινή λυόμενη κατασκευή που θα λειτουργούσε ως αναψυκτήριο. Όμως βρήκαμε εμπόδια.

Η παράταξη του κ. Μύτογλου και ο κ. Καμάς καταψήφισαν την απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου. Ταυτόχρονα ο κ. Καμάς προσέφυγε στην αποκεντρωμένη διοίκηση για να μπλοκάρει την τοποθέτηση οικίσκου διατυπώνοντας την άποψη ότι το πάρκο Πρεσόφ είναι δασική περιοχή και επομένως δεν μπορεί σε αυτό να γίνει καμία παρέμβαση.

Αντικειμενικά, ο στόχος αυτού του μέρους της αντιπολίτευσης ήταν και είναι να μπλοκάρει κάθε προσπάθεια αναβάθμισης του Πάρκου και ταυτόχρονα με την παραπληροφόρηση να χρεώσει στη Δημοτική Αρχή την ευθύνη.

Η Αποκεντρωμένη διοίκηση όπως ήταν φυσικό απέρριψε την προσφυγή του κ. Καμά όμως αυτός συνεχίζει. Με δημοσίευμά του μάς ενημερώνει ότι θα προσφύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Πιστεύει πως το Γαλάζιο κράτος (δια της Αποκεντρωμένης διοίκησης) διαπλέκεται με την Δημοτική αρχή και γι αυτό δεν συμφωνεί μαζί του. Ποιος το λέει ή το σκέφτεται αυτό; Ο κ. Καμάς που δεν χάνει την παραμικρή ευκαιρία να συνεργάζεται εντός κι εκτός δημοτικού συμβουλίου με δημοτικούς συμβούλους και στελέχη του Γαλάζιου κράτους με στόχο να μπλοκάρουν το δημοτικό έργο ανεξάρτητα από το αν μπλοκάρουν έτσι και την ποιότητα της ζωής των δημοτών μας.

Να μην γίνει τίποτε στο Πάρκο Πρεσόφ, αυτό θέλουν κι ας πηγαίνουν κόντρα στην επιθυμία των κατοίκων και στην κοινή λογική.

Εμείς δηλώνουμε ότι θα συνεχίσουμε την προσπάθεια παρά τις δυσκολίες. Το Πάρκο Πρεσόφ θα συνεχίσει να είναι ένας χώρος δροσιάς, χαράς και αναψυχής για τους συνδημότες μας που το έχουν ανάγκη.

ΓΙΩΤΑ ΠΕΡΔΙΚΗ

Η Μάχη της Ηλεκτρικής και της Κοπής

Στις και 12 και 13 Οκτωβρίου κάθε χρόνου γιορτάζουμε στην Δραπετσώνα και το Κερατσίνιο την Μάχη της Ηλεκτρικής και της Κοπής.

Στι; 12 Οκτωβρίου 1944 είχε προγραμματιστεί η αναχώρηση των γερμανικών στρατευμάτων από την Αθήνα. Ταυτόχρονα είχε προγραμματιστεί και μια έφοδος στις υποδομές του κράτους που εγκατέλειπαν οι κατακτητές. Ο ΕΛΑΣ ανέλαβε την υπεράσπιση των εργοστασίων και των εγκαταστάσεων που είχαν στόχο τους οι Γερμανοί. Εδώ στον Πειραιά έβαλαν στόχο την Κοπή, το στρατιωτικό εργοστάσιο και κυρίως την Ηλεκτρική. Ο ΕΛΑΣ τούς πρόλαβε κι υπερασπίστηκε αποτελεσματικά τις υποδομές με μάχες σκληρές που είχαν 13 θύματα Έλληνες, τρεις νεκρούς στην μάχη της Κοπής (12 Οκτωβρίου) και άλλους δέκα στην μάχη της Ηλεκτρικής (13 Οκτώβρη). Οι Γερμανοί είχαν περισσότερες απώλειες και στο τέλος παραδόθηκαν.

Την ένδοξη αυτή νίκη, μια από τις τελευταίες μάχες του πολέμου, γιορτάζουμε στις εγκαταστάσεις της ΔΕΗ, εκεί που ήταν το εργοστάσιο της Ηλεκτρικής, κάθε 13 Οκτωβρίου.

ΤΟ ΑΔΗΦΑΓΟ ΕΠΙΤΕΛΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΦΑΕΙ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΕΣ ΤΩΝ ΔΗΜΩΝ

Η κυβερνητική απόφαση για την μεταφορά των πολεοδομιών των δήμων στα κτηματολόγια, δηλαδή στην κεντρική κυβέρνηση, είναι ένα βήμα πίσω, μια οπισθοδρόμηση.

Α. Αντιβαίνει στον εκσυγχρονισμό της χώρας αφού γυρνά την κατάσταση πίσω στο παρελθόν όταν το κεντρικό κράτος έφτιαξε μέσω της πολεοδομίας την γνωστή αυθαίρετη Ελλάδα της πολυνομίας και της παρανομίας.

Β. Είναι βήμα προς αύξηση της διαφθοράς, αφού οι ρυθμίσεις που θα γίνονται αδιαφανώς είναι πηγές κι αιτίες χρηματισμού. Αντίθετα, στις δημοτικές πολεοδομίες, πλην κραυγαλέων περιπτώσεων όπως στην Μύκονο ή την Σαντορίνη κτλ. αυτή η διαφθορά είναι περιορισμένη ως ανύπαρκτη.

Γ. Φορτώνει τα ήδη χαοτικά Κτηματολόγια με νέες υπηρεσίες στις οποίες φυσικά δεν θα ανταποκρίνονται ενώ θα περνούν ρυθμίσεις που η κοινωνία δεν θα ανεχόταν αν διατηρούσε τον έλεγχο.

Για όλους αυτούς τους λόγους η μετακίνηση που σχεδιάζει η κυβέρνηση, υπόπτων επιδιώξεων, θα συναντήσει την αντίδραση φορέων όπως το ΤΕΕ και η ΚΕΔΕ. Οι δήμοι μάλιστα σχεδιάζουν και προσφυγή στο ΣτΕ. Θεωρούν ότι αυτή η πράξη είναι αντισυνταγματική καθώς ο σχεδιασμός των πόλεων είναι εξόχως τοπικό ζήτημα και όχι θέμα κεντρικής διαχείρισης.

Θα είμαστε εδώ και οι πολίτες για να μαθαίνουμε τις εξελίξεις και για να αντιδράσουμε μαζί με τους αρμόδιους φορείς.

Πέθανε ο Διονύσης Χαριτόπουλος

Πέθανε ο Διονύσης Χαριτόπουλος.

Το θαυμάσιο σώμα του και το υπέροχο μυαλό του θα μετασχηματιστούν σε χώμα και φωτιά, σε αέρα κι αστρική ύλη. Ο συγγραφέας του «εκ Πειραιώς» ήταν η ψυχή του Πειραιά και ο συγγραφέας του «Άρη, αρχηγού των ατάκτων» ήταν η γνήσια έκφραση της αντίστασης. Τα «παιδιά της χελιδόνας» με έκαναν να τον αγαπήσω και να τον ζηλέψω. Η ζωή του ήταν υπόδειγμα απόδρασης από κάθε συμβιβασμό. Και το μεγαλύτερο επίτευγμα της ζωής του ήταν πως τον ερωτεύτηκε η Μαλβίνα, κι ότι ήταν δίπλα της ως την τελευταία της στιγμή.

Δεν μπορώ να τού πω "γεια σου σπουδαίε Διονύση Χαριτόπουλε" γιατί δεν υπάρχει πια πουθενά για να μ' ακούσει. Ούτε προτρέπω κανέναν να διαβάσει τα βιβλία του, γιατί δεν χρειάζονται προτροπές. Μόνο μοιράζομαι με τους ζωντανούς μια αδιόρατη θλίψη που φτωχαίνει ο κόσμος μας και μια θολή χαρά που αυτό το μαρτύριο κάποτε επιτέλους τελειώνει.

Όλο και πιο μαύρα τα σημάδια

Δύο φασιστες της ProPatria (22 και 18 ετών) συνελήφθησαν για την επίθεση στον 32-χρονο σντιφασίστα στην Ελευσίνα και ο Χατζηνικολάου (παρά το γεγονός ότι έχει όλο το ρεπορτάζ) αναγγέλει την είδηση ως εξής:

"Διαφορές μεταξύ ακροδεξιών και μελών αντιφασιστικών οργανώσεων βλέπουν οι αστυνομικοί ..."

Μια καθαρή και φασιστική επίθεση γίνεται "διαφορές μεταξύ των δύο άκρων" από την αστυνομία και τον εγκυρότερο σπόκσμαν της μαφίας των ΜΜΕ.

Νεαρά παιδιά οργανώνονται σε μαύρες φασιστικές οργανώσεις πιστεύοντας ότι έτσι υπερασπίζονται την πατρίδα τους (propatria αυτο-ονομάζονται). Φτάσαμε σε ένα σημείο όπου όσα παιδιά έχουν κάποιο αξιόλογο για τους ξένους πτυχίο να φεύγουν από την Ελλάδα ή μαθητές να αυτοκρονούν (μια 16-χρονη έθεσε τέρμα στην ζωή της χτες) ή να αποτρελαίνονται βλέποντας το μαύρο για άσπρο. Τα σημάδια δείχνουν ότι πολύ σύντομα πιάνουμε πάτο.

Και πώς να γίνει αλλιώς όταν έχουμε αναθέσει σε αυτούς που μάς χρεοκόπησαν να μάς βγάλουν από την χρεοκοπία, όταν δηλαδή έχουμε βάλει μόνοι μας τον λύκο να φυλάει τα πρόβατα και τον εμπρηστή να φυλάει το δάσος;

ΟΧΙ του Δήμου στην ΣΜΠΕ για τα σκουπίδια

Ο Δήμος Κερατσινίου-Δραπετσώνας απέρριψε πρόσφατα (πριν από ενάμιση μήνα) την ΣΜΠΕ (Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων) που παρουσίασε η Περιφέρεια. Φυσικά την είχε ήδη απορρίψει από πέρσι και ομόφωνα το δημοτικό συμβούλιο. Όταν ζητήθηκε εκ νέου η γνώμη του Δήμου για το θέμα (έγινε και σχετική αναφορά στις εφημερίδες) ο Δήμος επέμεινε στην ομόφωνη κι απορριπτική θέση όλων των παρατάξεων του ΔΣ

Συγκεκριμένα, η απάντηση του Δήμου είχε ως εξής:

"Σε συνέχεια της αποστολής και της επικοινωνίας μας σχετικά με το υπ' αριθμ. 28592/24-08-2026 διαβιβαστικό του Δήμου Κερατσινίου-Δραπετσώνας σχετικού με τη διαβούλευση για τη ΣΜΠΕ του σχεδίου δημιουργίας δικτύου μονάδων ενεργειακής αξιοποίησης ΑΕΠΥ από ΑΣΑ, και προς αποφυγή οποιασδήποτε παρανόησης, διευκρινίζεται ότι ο δήμος διαβιβάζει την υπ’ αριθ. 222/2025 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου έτους 2025 η οποία αποτελεί την ισχύουσα θέση και γνωμοδότηση του δήμου επί του θέματος. Η εν λόγω απόφαση αφορά τη γνωμοδότηση του Δημοτικού Συμβουλίου επί της συγκεκριμένης ΣΜΠΕ στο χρονικό περιθώριο που είχε τεθεί με το υπ'αριθμ. 1026800/03-08-2026 έγγραφο της Υπηρεσίας σας, ήτοι έως 28-08-2026.

Παρότι η ανωτέρω απόφαση είναι προγενέστερη, ο δήμος έχει λάβει υπόψη του το σύνολο των μεταγενέστερων εγγράφων, στοιχείων και εξελίξεων που έχουν γνωστοποιηθεί στο πλαίσιο της διαδικασίας διαβούλευσης, συμπεριλαμβανομένων των νεότερων στοιχείων σχετικά με τον σχεδιασμό.

Κατόπιν τούτων, ο Δήμος Κερατσινίου-Δραπετσώνας εκθέτει τις απόψεις του επί του θέματος, παραμένοντας στη θέση που έχει ήδη διατυπωθεί και αποτυπωθεί στην υπ’ αριθ. 222/2025 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου."

Πρόκειται για την απάντηση του δήμου στην πρόθεση της Περιφέρειας να εξάγει ένα έστω και διστακτικό "ναι μεν αλλά" στις θέσεις της. Η απάντηση αυτή δόθηκε στις 24 Αυγούστου 2026, δηλαδή πριν από ενάμιση μήνα και είναι ένα κατηγορηματικό ΟΧΙ του δήμου στα σχέδια που θέλουν την περιοχή μας σκουπιδότοπο του λεκανοπεδίου.

Για το εργοστάσιο Απορριμμάτων στο Σχιστό

Με αφορμή ένα άρθρο στο Βήμα για τα εργοστάσια σκουπιδιών σε Φυλή και Σχιστό, γράφτηκαν άρθρα που δείχνουν την ανησυχία που δικαιολογημένα υπάρχει στην πόλη. Είναι γνωστή η διάθεση της Περιφέρειας και της Κυβέρνησης να φορτώσει όλο το σκουπιδομάνι στην περιοχή μας αφήνοντας απείραχτες
τις καλές περιοχές των Αθηνών ή των βορείων και των νοτίων προαστίων.

Το θέμα είναι μέσα στις προτεραιότητες του Δήμου μας κι έχει απασχολήσει επανειλημμένα το δημοτικό συμβούλιο. Έχουν ληφθεί ομόφωνες αποφάσεις με πιο πρόσφατη αυτήν του 2025.

Ο Δήμος -εκτός από τις κινητοποιήσεις- έχει αποφασίσει να κινηθεί νομικά μόλις μπορέσει, δηλαδή μόλις προκύψει κάποιο συμβάν σχετικό με τον διαγωνισμό (απόφαση, ένσταση κτλ) που να επιτρέπει νομική παρέμβαση στην υπόθεση. Στην ουσία αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να είμαστε σε εγρήγορση.

Και κάτι για τις κινητοποιήσεις. Έγιναν πολλές, ιδιαίτερα την περίοδο 2018-22 όταν λαμβάνονταν αποφάσεις της Περιφέρειας για τα εργοστάσια σκουπιδιών. Ως τώρα οι κινητοποιήσεις αυτές δεν απέφεραν αποτέλεσμα, κι ούτε μια νέα κινητοποίηση θα μπορέσει να φέρει, κατά την γνώμη μου. Ωστόσο δεν ξέρω πώς σκέφτονται οι παρατάξεις του ΔΣ, είτε η συμπολίτευση είτε η αντιπολίτευση. Αν πιστεύουν ότι μια νέα κινητοποίηση βοηθά, ας την κάνουν.

Το ουσιαστικό όμως είναι

1) να υπάρξει νομική προσφυγή όταν θα γίνει δυνατόν από τις διαγωνιστικές διαδικασίες και

2) να γίνουν μαζικές κινητοποιήσεις αν κι εφόσον πάνε να ξεκινήσουν έργα.

Μια κινητοποίηση τώρα φοβάμαι ότι θα μάς βρει όπως τόσες φορές μόνους μας εκεί στην ανηφόρα με κάτι πανό να κλείνουμε την είσοδο του Σχιστού ως το μεσημεράκι και μετά να φεύγουμε για φαγητό κουρασμένοι κι απογοητευμένοι. Χρειάζονται κι άλλα μέσα και τα νομικά είναι προς το παρόν μια διέξοδος.

ΣΗΜ. Η φωτογραφία είναι από παλιά κινητοποίηση για τα Σκουπίδια στο Σχιστό. Οι μάσκες είναι λόγω του κόβιντ κι όχι για κάλυψη.

Άλλοι κλαίνε κι άλλοι γελάνε

Μιλάει ο Πιερακάκης στον Άλφα κι ο Καιρίδης στο Άξιον, μιλά κι ο Μητσοτάκης σε όλα τα κανάλια και μάς εξηγούν ότι θα μάς σφάξουν με το μπαμπάκι. Κι όταν τελειώνουν με τις προβλέψεις για αυξήσεις σκάνε κι ένα χαμόγελο γιατί νιώθουν ότι τα είπαν καλά. Μετρούν και τις δεκάρες που θα μάς επιστρέψουν από αυτά που μάς πήραν και σκάνε κι άλλο χαμόγελο.

Γιατί να μην γελούν; Αλίμονο. Εις υγείαν ημών των κορόιδων που ξελαρυγγιαστήκαμε το 2011 εις μάτην, ακούσαμε και τα λόγια τα μεγάλα το 2015 με κατάληξη μια ήττα από τους Γερμανούς και τα τσιράκια τους και τρομάξαμε τόσο σαν λαός που βάλαμε τα κεφάλια στα σκέλια το 2019 και το 2023.

Δεν ξέρω γιατί ακριβώς χαμογελούν αυτοί που μάς περιπαίζουν στα κανάλια..., επειδή μάς λυπούνται; επειδή περνούν αυτοί καλά κι εμείς χειρότερα ή γιατί νιώθουν πως και πάλι από πάνω θα βρεθούν; Όποια κι αν είναι η εξήγηση δεν μάς ταιριάζει. Ψηλά το κεφάλι και κουράγιο.

Όσο για το χέρι..., χώστε το βαθιά στην τσέπη σας γιατί η βενζίνη ήδη ξεπέρασε τα 2 ευρώ κι οι νέες αυξήσεις που έρχονται στα σουπερμάρκετ θα φτάσουν στο 10-15%

Η "Μαφία του Χαλκού" στο ΕΠΑΛ Δραπετσώνας

Στην Δραπετσώνα μια "μαφία του χαλκού" αφαίρεσε όλα τα κλιματιστικά (εξωτερικές μονάδες) από το ΣΕΚ στο ΕΠΑΛ Δραπετσώνας λίγες μόνο μέρες πριν την έναρξη των μαθημάτων. Ζημιά μεγάλη που τις πρώτες μέρες του Σεπτέμβρη -με τις μεγάλες τότε θερμοκρασίες- προκάλεσε προβλήματα σε μαθητές και καθηγητές. Αποδεικνύεται -τώρα που το πρόβλημα αγγίζει και άλλους δήμους όπως το Ελληνικό- ότι ο Δήμος Κερατσινίου Δραπετσώνας βρέθηκε απέναντι σε οργανωμένη δύναμη κρούσης, μαφιόζικου τύπου. Το επιβεβαιώνει το πρωτοσέλιδο δημοσίευμα της σημερινής ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ.

Πάντως στην δική μας περίπτωση υπήρξε άμεση ανταπόκριση με επίσκεψη του Δημάρχου στο ΕΠΑΛ (έναρξη μαθημάτων) και απόφαση για προμήθεια κλιματιστικών ώστε να γίνει η αντικατάσταση το γρηγορότερο δυνατόν. Σημειωτέον ότι κάμερες ασφαλείας υπήρχαν αλλά η "μαφία του χαλκού" γνώριζε πώς ήταν τοποθετημένες και φρόντισε ώστε να μην γίνουν λήψεις κατά την διάρκεια της επιχείρησης τους. Μόνο έναν αγκώνα έπιασαν οι κάμερες που θα πει ότι η λύση που σκέφτεται ο δήμαρχος Ελληνικού (κάμερες) ίσως να μην είναι εντέλει αποτελεσματική.

Κίνδυνος για τους Δήμους

Η κυβέρνηση προτίθεται να ικανοποιήσει άλλο ένα αίτημα του καρτέλ ενέργειας και να πάψει να χρεώνει τα ανταποδοτικά τέλη των δήμων στους λογαριασμούς του ηλεκτρικού ρεύματος. Έχει ήδη ψηφίσει τον νόμο (ο νέος κώδικας) κι έχει προσδιορίσει την εφαρμογή του μέτρου για τις αρχές του 2028 χωρίς να έχει ακόμη λυθεί το θέμα πώς θα εισπράττονται τα τέλη. Κάτι λέει ο νόμος για ΕΛΤΑ (!!!) για Τράπεζες (!) ή για ιδιωτικά εισπρακτικά ταμεία (!!!). Υπάρχει χρόνος για να γίνει επανόρθωση αλλά όλο και λιγοστεύει.

Όλα λοιπόν είναι στον αέρα και η διάλυση της τοπικής αυτοδιοίκησης -με την κατάρρευση των εσόδων της- είναι πλέον επί θύραις. Λύση στον ορίζοντα δεν διακρίνεται με την πλειοψηφία των δήμων να είναι φιλοκυβερνητικοί και να μην θέλουν να διαταράξουν το προεκλογικό αφήγημα της κυβέρνησης περί σταθερότητας και δήθεν σοβαρής αντιμετώπισης της καθημερινότητας. Όταν οι δήμοι ξυπνήσουν και δουν τι τούς περιμένει ίσως να είναι πια αργά.

ΕΤΟΙΜΑΣΤΕΊΤΕ ΓΙΑ ΚΑΣΙΔΙΑΡΗ ΣΤΗΝ ΝΕΑ ΒΟΥΛΗ

Με την κάθοδο του κόμματος Κασιδιάρη αλλάζουν και πάλι τα δεδομένα στα πολιτικά πράγματα, κυρίως στον χώρο της Δεξιάς πολυκατοικίας. Βελόπουλος, Λατινοπούλου και Καρυστιανού θα χάσουν μέρος της επιρροής τους αλλά και οι Σαμαράς (που ακόμα δεν ανακοίνωσε) και Μητσοτάκης θα δουν μείωση. Ένα κόμμα του 7-8% δεξιότερα της ΝΔ θα είναι πρόβλημα για την κυβέρνηση ειδικά αν τής στερήσει το 30% που τώρα φαίνεται να το έχει.

Τα συναισθήματα (κυρίως οργή και μίσος) και ο διχαστικός λόγος θα ξαναμπουν στο προσκήνιο και οι νέες μεθοδεύσεις για αποκλεισμό των ναζί (αυτονόητες) θα πλήξουν το ήπιο κλίμα. Δεν ξέρω ποια θα είναι η κατάληξη του πολιτικού παιχιδιού που ανοίγεται μπροστά μας αλλά δεν βλέπω ούτε ομαλότητα ούτε επανάσταση, βλάπω μάλλον σύγχυση και πολλή σκόνη. Η Ελλάδα θα μοιάζει με καζάνι που βράζει, που πετά κάθε τόσο λίγο καυτό νερό έξω από την χύτρα αλλά που παραμένει εντέλει με το καπάκι κλειστό και πορεύεται μεταξύ φθοράς κι αφθαρσίας.

Το ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΕΙΟ και η αξιοποίησή του

Στον χώρο των Λιπασμάτων υπάρχει ως γνωστόν το ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΕΙΟ το μνημείο που φτιάχτηκε για να μεταφερθούν εκεί τα οστά του Θεμιστοκλή που είχε πεθάνει στην Μαγνησία της Μικράς Ασίας. Από τα αρχαία χρόνια εκεί, στον χώρο που τον εικοστό αιώνα φτιάχτηκε το εργοστάσιο, προσδιόριζαν τον χώρο του Θεμιστόκλειου κι εκεί υπάρχει ακόμα το μνημείο που πρέπει να ανασκαφεί για να βρεθούν ενδεχομένως κι άλλα στοιχεία του εκτός από τα εμφανή.

Να σημειώσω εδώ ότι μια λανθασμένη μετάφραση ενός χωρίου του Διόδωρου του Σικελιώτη από Γερμανούς περιηγητές υπήρξε η αφορμή ώστε κάποιοι να θεωρήσουν ότι το ταφικό μνημείο του Θεμιστοκλή βρίσκεται απέναντι, στην θέση Ξυλοφάναρο στην Ακτή Αλκίμου, όμως ο Ιάκωβος Δραγάτσης δεν άφησε την παραμικρή αμφιβολία για την ορθή τοποθεσία του μνημείου.

Ασχέτως αυτού, είτε ως Θεμιστόκλειο, είτε ως "κάποιο" μνημείο, ο χώρος αυτός πρέπει να τύχει του ενδιαφέροντός μας. Κι ο Δήμος, ως επισπεύδων, έχει ήδη αρχίσει κάποιες επαφές για να προχωρήσει το ζήτημα.

Παραθέτω ένα προτεινόμενο σχέδιο δράσεων που πρέπει να γίνουν εκεί, όπως τις κατέγραψε ο μελετητής κ. Κοσμάς Σκαρής, αρχιτέκτων μηχανικός ΕΜΠ που θεωρεί ότι η λεπτομερής τεκμηρίωση των διατηρούμενων λίθων του μνημείου θα συμβάλλει στην κατανόηση της αρχιτεκτονικής του ως απαραίτητο στοιχείο της αρχαιολογικής έρευνας.

1. Καθαρισμός του μνημείου από εξειδικευμένο συνεργείο, παρουσία αρχαιολόγου.

2. Αρχιτεκτονική αποτύπωση της υφιστάμενης κατάστασης του μνημείου αμέσως μετά τον καθαρισμό.

3. Ορισμός περιοχής μελέτης σε απόσταση έως 50μ από το κέντρο του μνημείου με διατήρηση της υφιστάμενης επιφάνειας κίνησης πεζών στο παραλιακό μέτωπο. Η χερσαία επιφάνεια εντός του κύκλου των 50μ θα πρέπει να χαρακτηριστεί στο σύνολό της ως κοινόχρηστη.

4. Διενέργεια ανασκαφής στον άμεσο περιβάλλοντα χώρο του μνημείου που θα περιλαμβάνει την καθαίρεση των υφιστάμενων διαμορφώσεων από σκυρόδεμα και την προσεκτική αποδόμηση του κυκλικού αναλήμματος που το περιβάλλει με διαλογή και μελέτη των λίθων για την πιθανότητα να προέρχονται από το μνημείο.

5. Ταυτόχρονα με την ανασκαφή θα γίνονται εργασίες τεκμηρίωσης των ευρημάτων (φωτογραφίες και σχέδια) και εργασίες προστασίας τυχόν ευρημάτων και εξασφάλισης της απορροής ή αποστράγγισης των ομβρίων ή υδάτων από χειμέριο κυματισμό.

6. Όταν το έργο της ανασκαφής στο πεδίο θα έχει ολοκληρωθεί θα εκπονηθούν αρχιτεκτονική μελέτη αποκατάστασης και ανάδειξης του μνημείου και του περιβάλλοντος χώρου, στατική μελέτη, μελέτη συντήρησης, μελέτη φωτισμού, μελέτη δικτύων, φυτοτεχνική μελέτη, προϋπολογισμός και χρονοδιάγραμμα. Προτείνεται οι προτάσεις να υποβληθούν για έγκριση στα αρμόδια όργανα αφού λάβουν τη σύμφωνη γνώμη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Πειραιώς και Νήσων και του Δήμου Κερατσινίου - Δραπετσώνας.

7. Εκτέλεση των εργασιών συντήρησης και αποκατάστασης του μνημείου από εξειδικευμένο συνεργείο.

8. Εκτέλεση των εργασιών διαμόρφωσης του περιβάλλοντος χώρου τμηματικά, ώστε να μην υπάρξει διακοπή της κίνησης των πεζών γύρω από το μνημείο σε όλη τη διάρκεια του έργου.

Για την πραγματοποίηση όλων αυτών επισπεύδων είναι ο Δήμος μας κι άμεσα εμπλεκόμενοι η Αρχαιολογική Υπηρεσία κι η Περιφέρεια που θα μπορούσε να χρηματοδοτήσει μελέτες.

Οι "απευθείας αναθέσεις" και πώς χρησιμοποιούνται

Σήμερα στο Δημοτικό συμβούλιο έγινε μια συζήτηση από τις λίγες τόσο πολιτικά αποκαλυπτικες και τόσο τεχνοκρατικά διαφωτιστικές. Μπήκαν όλα τα θέματα, και κυρίως το θέμα των "απευθείας αναθέσεων" οι οποίες εξηγήθηκαν από τις υπηρεσίες και από τον Δήμαρχο που έδωσε τα ρέστα του δείχνοντας τι κρύβεται πίσω από όλον αυτόν τον θόρυβο που προκαλούν συγκεκριμένα ΜΜΕ που σχετίζονται με την οιλ ουαν.

Διευκρινίστηκε τι θα πει απευθείας ανάθεση κατά τον νόμο, δόθηκαν παραδείγματα, έγινε χαρτογράφιση των παρόμοιων πράξεων όλων των δήμων και διευκρινίστηκε πως καμία σχέση δεν έχουν αυτές οι απευθείας αναθέσεις των ΟΤΑ με τις απ'ευθείας αναθέσεις των εκατομμυρίων ευρώ που δίνει η κυβέρνηση στους ολιγάρχες ή στα καρτέλ. Ο νόμος ονομάζει "απεθυθείας αναθέσεις" αυτές τις πράξεις των υπηρεσιών, αντί να τις λέει απλά συνήθεις προμήθειες ή μικροέργα. Στην πραγματικότητα σε όλους τους δήμους αυτές οι πράξεις της διοίκησης αφορούν το σύνολο των προμηθειών και των μικροέργων της καθημερινότητας των δήμων από τα ανταλλακτικά των αυτοκινήτων μέχρι το χαρτί για το φωτοτυπικό ή μια διόρθωση πεζοδρομίου.

Η συσχέτιση του ενός με το άλλο, χάρη στην συσκότιση που εξασφαλίζει η κοινή ονομασία, είναι απαράδεκτη καθώς πετά λάσπη στον ανεμιστήρα, αφήνει ένα "άρωμα" (ή βρώμα) δήθεν αποκάλυψης ή καταγγελίας και ψαρεύει σε θολά νερά. Το θέμα είναι ότι δίνει και ένα άλλοθι στους μεγαλοκαρχαρίες λέγοντας πως όλοι ίδιοι είναι ενώ, επιπλέον, τρομάζει τις υπηρεσίες που απλά κάνουν την δουλειά τους και βρίσκονται εν μέσω καχυποψίας με αποτέλεσμα να κινδυνεύει με παράλυση ο δήμος.

Φυσικά, για μια φορά ακόμη ο Δήμαρχος διαβεβαίωσε ότι όλος αυτός ο κουρνιαχτός των κατευθυνόμενων ΜΜΕ και του ελεγχόμενου διαδικτύου δεν θα μειώσει καθόλου την αντίθεση του Δήμου στις εταιρείες που ενοχλούν την πόλη με την λειτουργία τους και υποβαθμίζουν την ζωή των κατοίκων. Την μια καταγγέλουν την "πυρασφάλεια", την άλλη τους "σοβάδες" την επόμενη τις "αναθέσεις" προβάλλοντας σε πρωτοσέλιδα τις τοπικές ανακοινώσεις των προθύμων για λίγη δημοσιότητα. Αυτό που κάνει η συνεχιζόμενη καταγγελτική, αβάσιμη τακτική τροφοδοσίας των ελεγχόμενων ΜΜΕ είναι να εκτρέφει ακροδεξιές απόψεις και "ψεκασμένους" πολίτες που μόνο για την πόλη δεν νοιάζονται. Εν πάση περιπτώσει ο δήμαρχος διαβεβαίωσε ότι Δήμος θα συνεχίσει τον αγώνα του ανεπηρέαστος από τους αντιπερισπασμούς.

Καπετανίδεια 2026

Μια όμορφη βραδιά χθες με χορούς και μνήμες από τον Πόντο και την Μικρασία αλλά και την Κρήτη που μετείχε με το χορευτικό της.

Η διοίκηση έδωσε τον λόγο στον Γιώργο Χατζόπουλο και σε μένα σαν συγγραφείς του βιβλίου της Ένωσης Ποντίων που αποτελεί μνημείο για τις επόμενες γενιές.

Ας υπενθυμίσω εδώ ότι -εξίσου με τους δύο συγγραφείς- η επιτυχία του βιβλίου οφείλεται στην Χριστίνα Χαφουσίδου που έκανε την επιμέλεια του βίβλου με πολλή αγάπη, μόχθο και αληθινό ενδιαφέρον.

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΣΤΟ ΜΑΓΙΚΟ ΚΑΣΤΡΑΚΙ

Ήμουν κι εγώ εκεί.

Το πλανητάριο στο Καστράκι, όλα με την συμβολή της αρχαιολογικής υπηρεσίας που έφτιαξε ένα ανεπανάληπτο συμβάν.

Θαυμάσιο γεγονός, ενθουσίασε τα παιδιά και τους μεγάλους.

ΚΕΡΚΥΡΑ

 Μαγεία από το πιο όμορφο μέρος του κόσμου

Αξιοποίηση των χώρων Σταθμού Λαρίσης και Ηετιώνειας Πύλης

Στο Δημαρχείο Κερατσινίου Δραπετσώνας διεξήχθη μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση. Ο μελετητής του Σταθμού Λαρίσης κ.Κατσαρος, καθηγητής ΕΜΠ, ο μελετητής της επέκτασης της Ηετιώνειας ακτής κ. Κ. Σκαρής, η αρχαιολόγος της Στ' Εφορίας Αρχαιοτήτων κ. Ε. Βουλιγέα, με τον Δήμαρχο Κερατσινίου Δραπετσώνας κ. Χ. Βρεττάκο, με αντιδημάρχους και συνεργάτες του Δήμου, συζητούν τον ευρύτερο χώρο της περιοχής της Ηετιώνειας, του Αγίου Διονυσίου,των γραμμών του τρένου, του πάρκου Καστρακίου και όλης της ανατολικής Δραπετσώνας.

Με όραμα αλλά και επικέντρωση σε τεχνικές λεπτομέρειες, με τις μελέτες της αρχαιολογικής υπηρεσίας, του δήμου Πειραιά και τα έργα του Δήμου Κερατσινίου Δραπετσώνας, ο Πειραιάς κι η περιοχή μας αναδεικνύουν τα 2500 χιλιάδες χρόνια ιστορίας της πόλης. Από τον Ηετίωνα και την αρχαιότητα ως την μετανάστευση και την σύγχρονη πραγματικότητα, ο χώρος αυτός μπορεί να αναδείξει το παρελθόν στοχεύοντας το μέλλον.

Το χάλι της παιδείας κι οι καθηγητές

Επιτέλους οι μαθητές μιλούν σε έναν τίτλο εφημερίδας (πρωτοσέλιδο της Καθημερινής σήμερα). Όλο ακούμε ότι έχουμε καθηγητές, ότι φταίει όλος ο πλανήτης για το χάλι της παιδείας και του μαθητικού δυναμικού στην Ελλάδα και κουβέντα για τον κύριο υπεύθυνο που είναι οι καθηγητές.

Με προεξάρχοντες τους διευθυντές στις σχολικές μονάδες και τους διευθύνοντες στα υπουργεία και τις εκπαιδευτικές ενώσεις, η Παιδεία στην Ελλάδα είναι περίπου ένα κακόγουστο αστείο. Κάθε προσπάθεια να καλλιεργηθεί η κριτική σκέψη κρίνεται ως ανοησία και καταπολεμάται τόσο από το επίσημο κράτος όσο κι από το διευθυντικό προσωπικό στα σχολεία.

Κάτι πιάνουν τα παιδιά από αυτή την αγκύλωση που βγαίνει σαν απόρριψη των καθηγητών και δασκάλων τους. Μόνο που εκείνο που πάντα προβάλλεται είναι οι αδυναμίες των μαθητών και πάντα συνοδεύεται αυτή η κριτική από τον θαυμασμό για τους δασκάλους που έχουμε. Ε, λοιπόν, όχι, εκείνο που μάς λείπει είναι οι δάσκαλοι και οι καθηγητές, κι από εκεί ίσως θα έπρεπε να ξεκινήσουμε πριν αρχίσουμε να κουρεύουμε του κασίδι το κεφάλι.

Πόσα χρόνια μάς μένουν ακόμα;

Οτι η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι κίνδυνος για το ανθρώπινο γένος το είπε πριν από πολλά χρόνια ο Στήβεν Χώκινγκ. Τώρα όμως η ΤΝ έχει προοδεύσει και ο κίνδυνος είναι πλέον ορατός.

Από τα απλά μοντέλα ΤΝ του 2022 που πρόβλεπαν λέξεις και μάς μιλούσαν βοηθώντας μας με πληροφορίες και λύνοντας προβλήματα, έχουμε ήδη φτάσει στα μοντέλα που λειτουργούν με αυτοβελτίωση, δηλαδή καλυτερεύουν μόνα τους χωρίς δική μας επέμβαση. 

Όπως έχουν διαπιστώσει με τρόμο οι ειδικοί, τα σημερινά μοντέλα μπορούν να εξαπατούν, να κλέβουν και να χρησιμοποιούν κάθε μέσο για να πετύχουν τους στόχους τους. Πριν δυο μήνες έγινε η (φριχτή) διαπίστωση ότι η ΤΝ έκλεψε ακόμα και τους κώδικες δημιουργίας της κι ότι προκειμένου να επιβιώσει είναι ικανή για οτιδήποτε. Ακόμα και με τα σημερινά μοντέλα, όμως, ο κίνδυνος δεν ξεπερνά κάποιες παγκόσμιες ή τοπικές δυσλειτουργίες κι ίσως κάποιους ιούς που θα βλάπτουν λειτουργικά συστήματα ή ανθρώπους. Ακόμα είναι ελέγξιμο.

Η πρόβλεψη είναι ότι σύντομα -σε ένα περίπου χρόνο από τώρα- θα δημιουργηθεί η Υπερνοημοσύνη (χωρίς δική μας παρέμβαση) η οποία θα είναι ικανή για όλα. Και η συζήτηση στο εξωτερικό, είναι αν το ανθρώπινο γένος θα διατηρηθεί ή θα εξαλειφθεί απολύτως. Θα ζήσουμε ή θα πεθάνουμε αναλόγως με το αν εξυπηρετεί η ύπαρξη ή μη της ανθρωπότητας εξυπηρετεί την ΤΝ ή αν είναι έστω αδιάφορη. Ο γκουρού της ΤΝ, βραβευμένος με Νόμπελ, Τζέφρυ Χίντον προβλέπει ότι με πιθανότητα 10% το ανθρώπινο γένος θα έχει εξαλειφθεί σε διάστημα το πολύ δέκα ετών. Άλλες προβλέψεις είναι πολύ πιο απαισιόδοξες.

Φυσικά στην ελληνική κοινωνία έχουμε άλλες ασχολίες. Μπορεί να είναι και πολύ καλό αυτό. Ποιος πάει για το καλύτερο κανείς δεν ξέρει, όπως έλεγε ο Σωκράτης όταν τον καταδίκασαν να πιει το κώνειο.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΠ' ΕΥΘΕΙΑΣ ΑΝΑΘΕΣΕΙΣ

Σχετικά με τις απ'ευθείας αναθέσεις για τις οποίες γίνεται λόγος μια κουβέντα μόνο.

Απ'ευθείας αναθέσεις στην καθομιλουμένη λέμε τις χαριστικές συμβάσεις εκατομμυρίων ή εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ που δίνονται κρυφά, χωρίς δημοσιότητα ή διαγωνισμό, σε "δικούς" της κάθε εξουσίας. Είναι ο ορισμός της διαπλοκής πολιτικής και οικονομικής εξουσίας.

Ο νόμος όμως ονομάζει "απ'ευθείας ανάθεση" κάθε πράξη της διοίκησης, από την αγορά μιας κλειδαριάς μέχρι την αναβάθμιση ενός προγράμματος ή τα ηχητικά μιας εκδήλωσης ενός συλλόγου. Έτσι συγχέονται οι έννοιες της ουσιαστικά παράνομης διαπλοκής και των απλών πράξεων μιας διοίκησης. Ειδικά μάλιστα όταν κάθε πράξη με πόσο μικρότερο από 30.000 ευρώ για προμήθεια ή 60.000 ευρώ για έργο βαφτίζεται από τον νόμο "απ'ευθείας ανάθεση" ακριβώς για να δημιουργεί σύγχυση και να κρύβει αληθινές ευθύνες.

Οι δήμοι πραγματοποιούν απ'ευθείας αναθέσεις κάποιων εκατομμυρίων κάθε χρόνο αγοράζοντας κάθε υλικό για καθαριότητα, σχολεία, μικροέργα κτλ με εκατονταδες απλές διοικητικές πράξεις των υπηρεσιών τους. Δεν έχουν καμιά σχέση με τις απ' ευθείας αναθέσεις των εκατομμυρίων ευρώ που μοιράζονται σε ολιγάρχες, στα καρτέλ και στους "δικούς μας" ανθρώπους. Το να αφήνονται υπόνοιες ότι αυτές οι πάξεις σχετίζονται με τις απ'ευθείας αναθέσεις της διαπλοκής, σίγουρα ισοδυναμεί με διαστρέβλωση της αλήθειας.

Σωστά γίνονται έλεγχοι από τις αρχές, σωστά επισημαίνονται διαφορές στις πολιτικές από την αντιπολίτευση, όμως κάποιες αμφισημίες που επιτρέπουν παρανοήσεις δεν είναι σωστό να υπάρχουν. Ας το έχουνε υπόψη μας.

Πέθανε ο Σπύρος Χαλβατζής.

Συνεπής στο ΚΚΕ από την αρχή που κατάλαβε την ζωή μέχρι που την άφησε κι έφυγε ο Σπύρος Χαλβατζής. Η ανακοίνωση της Κ.Ε. του ΚΚΕ αναφέρει μεταξύ άλλων.

«Ο σ. Σπύρος Χαλβατζής ανήκε σε εκείνη τη γενιά των κομμουνιστών που η ζωή τους δύσκολα ξεχωρίζει από την ιστορία του ΚΚΕ και του εργατικού-λαϊκού κινήματος. Μια ζωή δεμένη με το ΚΚΕ και την ΚΝΕ, με τους αγώνες του λαού και της νεολαίας, με τις δύσκολες και όμορφες στιγμές της ταξικής πάλης».

Δεν έχει σημασία πόσο συμφωνούσες ή διαφωνούσες μαζί του, εκείνο που μένει από τον Σπύρο Χαλβατζή είναι η αταλάντευτη στράτευσή του στο λαϊκό κίνημα κι η θυσία μιας ολόκληρης ζωής σε ένα σκοπό μακράν και ανώτερο από το ίδιον όφελος

Τσίπρας και Σαμαράς

Αληθεύει ότι ο Τσίπρας κι ο Σαμαράς, παρά τις διαφορές ύφους, ήθους και θέσεων, δείχνουν μια αμοιβαία κατανόηση τελευταία; Ναι, για όποιον βλέπει..., ισχύει!

Κοινός τους στόχος είναι ο Μητσοτάκης; Φυσικά, ναι, δεν το κρύβουν.

Γιατί όμως χτυπούν κι οι δυο τον Μητσοτάκη και τον λιμάρουν όσο μπορούν από δεξιά κι αριστερά; Είναι άραγε κίνητρό τους η... ζήλια; Ας μην είμαστε αφελείς.

Κι οι δυο έχουν διατελέσει πρώην πρωθυπουργοί κι υπηρέτησαν κι οι δυο μνημόνια που ήξεραν πόσο βλαπτικά ήταν για την Ελλάδα. Το έζησε το α' εξάμηνο του 2015 ο Τσίπρας, το διακήρυξε, άρα το γνώριζε, στα Ζάππεια ο Σαμαράς.

Κι οι δυο βλέπουν τώρα, σε συνθήκες ημι-μνημόνιου -δηλαδή υπαρκτών περιορισμών αλλά και σχετικής αυτονομίας- ότι αυτό που συντελείται στην Ελλάδα από την Μητσοτάκης ΑΕ είναι μια κανονική ληστεία της χώρας και των κατοίκων της. Βλέπουν ότι εφαρμόζονται πολιτικές συγκέντρωσης κεφαλαίου στα χέρια λίγων καρτέλ που οδηγούν την χώρα στην ερημοποίηση από ανθρώπινο δυναμικό και στην απώλεια κυριαρχίας. Λογικό είναι λοιπόν κι οι δυο να έχουν κοινό στόχο να σταματήσει επιτέλους η αφαίμαξη της χώρας από τα τρωκτικά.

Για όποιον έχει απορίες, αυτή είναι η βάση της σχέσης των Τσίπρα και Σαμαρά. Κι είναι παρήγορο που υπάρχουν αυτά έστω τα αντίβαρα στην ισοπεδωτική κυριαρχία της Μητσοτάκης ΑΕ, δηλαδή του ισχυρού πυρήνα ΠαΣοΚ-ΝΔ που συρρικνώθηκε από το 80% του 2009 στο 40% του 2023 και συνεχίζει να ηγεμονεύει στην χώρα υπό τον Κυριάκο παρά τις καταστροφές που μάς επιφύλαξε αυτά τα χρόνια.

ΕΝΑ ΓΛΥΠΤΟ ΣΤΟ ΤΟΚΙΟ ΟΝΟΜΑΤΙΣΜΕΝΟ ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΕΞΗ

(παίρνω το κείμενο από την Σταγόνα 4u)

Το γλυπτό αυτό που βλέπετε στην φωτογραφία, βρίσκεται έξω από τον σταθμό του Τόκυο. Είναι δημιούργημα του γλύπτη Yokoe Yoshizumi (1887-1962) και ανεγέρθηκε (αρχικά σε άλλο σημείο) το 1955, δηλαδή τρία χρόνια μετά την Συνθήκη του Σαν Φρανσίσκο η οποία τερμάτισε την περίοδο κατοχής της Ιαπωνίας από τις συμμαχικές δυνάμεις. Το έργο φιλοτεχνήθηκε ως σύμβολο ειρήνης, και μνήμης των δεινών που φέρνει ο πόλεμος. όπως τόσα και τόσα άλλα, σχεδόν παντού στον πολιτισμένο κόσμο. Ποια είναι η ιδιαιτερότητά του, λοιπόν; Στη βάση του, υπάρχουν θαμμένα γράμματα και ημερολόγια Ιαπώνων κρατουμένων που εκτελέστηκαν από τους συμμάχους μετά τον πόλεμο. Προσέξτε το ιδεόγραμμα (kanji) που υπάρχει επάνω του. Τo kanji 愛 , προφέρεται ως «ai» (αΐ), που στα Ιαπωνικά σημαίνει "αγάπη". Όπως παρατηρείτε, κάτω από το kanji υπάρχει σκαλισμένη η ελληνική του απόδοση: «η αγάπη».

Στην βάση, θαμμένα τα τελευταία λόγια εκτελεσμένων στρατιωτών και αξιωματικών.

Στην κορυφή, ένας άνθρωπος με τα χέρια ανοιχτά & υψωμένα λες και προσπαθεί να αγκαλιάσει τον ουρανό. Και μεταξύ του θανάτου -στην βάση- και του ανθρώπου που ατενίζει τον ουρανό -στην κορυφή- η λέξη «αγάπη» .

愛 : ai -η αγάπη.

Για να υπενθυμίζει, πως είναι αυτό που κάνει τελικά όλην την διαφορά. Αυτό που από το χώμα, υψώνει όλους μας προς τον ουρανό.

Μνήμη Γιώργου Αθηναΐδη

Για τον φίλο μας Γιώργο Αθηναΐδη που έφυγε πρόσφατα από κοντά μας δύο λόγια.

Ο Γιώργος είχε την νοοτροπία και το ιδιαίτερο ήθος του ΚΚΕ ακόμα κι όταν έφυγε από το ΚΚΕ για την άλλη αριστερά που κατέληξε χωρίς να το καταλάβει να είναι "κυβερνώσα". Έδειξε την δουλειά του σαν δημοτικός σύμβουλος και στον συνδυασμό του ΚΚΕ με τον Μαρίνο Κοσκινά και στον συνδυασμό ΠΑΣΟΚ-Συνασπισμού με τον Κώστα Χρονόπουλο. Κι έδειξε το ποιόν του στις παρέες, στις πολιτικές συγκρούσεις, στην καθημερινή του ζωή. Μεγαλώσαμε όλοι και συνηθίσαμε να μάς λείπουν όλο και περισσότεροι. Εμείς συνεχίζουμε για λίγο ακόμη ενώ εκείνος έγινε ήδη αέρας, φωτιά, χώμα και αστερόσκονη, έτοιμος να μετασχηματιστεί σε κάτι άλλο για το οποίο δεν έχουμε ιδέα. Έγινε κιόλας ο,τι ήταν πριν γεννηθεί, τμήμα του σύμπαντος.

Σε θυμόμαστε Γιώργο και... μην ξεχνάς ..., εκεί που ήσουν είμαστε, εκεί που είσαι πάμε.

One more cup of coffee before I go

to the valley below

Αγύριστο κεφάλι, επιμένει ακόμα.

ΑΡΧΙΣΑΝ ΤΑ ΟΡΓΑΝΑ. Η Εφημερίδα των Συντακτών, σε στενή ιδιοκτησιακή σχέση με την Όιλ Ουάν, συνεχίζει το θεάρεστο έργο της. Μετά τις φωτογραφίες για οροφές των σχολείων που "πέφτουν" (επρόκειτο για σχολεία άλλων δήμων κι όχι γι αυτά του ρεπορτάζ) μετά τις πυρασφάλειες (από καταγγελίες προερχόμενες από την ίδια μήτρα) τώρα βρέθηκαν οι απευθείας αναθέσεις. Αυτές τις πήραν έτοιμες από το Φ/Μ και έκαναν νέα καμπάνια κατά του δημάρχου Βρεττάκου. Για τις καταγγελίες υπάρχουν εύκολες απαντήσεις αλλά θα δοθούν αρμοδίως, εδώ σχόλιο κάνουμε. Πάντως, γράφουν κι άλλοι στο Φ/Μ παιδιά, μην τους αγνοείτε κι αυτούς.

Απ' ό,τι μαθαίνω, ο Βρεττάκος εξακολουθεί να θέλει την άμεση απομάκρυνση της Όιλ Ουάν (και κάθε ρυπογόνου μονάδας) από την περιοχή μας παρά τις "ευγενικές" προσπάθειες των φιλικών προς την εταιρεία μέσων "ενημέρωσης". Κι απ' ό,τι καταλαβαίνω δεν πρόκειται να αλλάξει ρότα όσες πυρασφάλειες κι αν τού ζητήσουν, όσα σανίδια κι αν βρουν στην πόλη, όσες καταγγελίες τύπου Φέισμπουκ κι αν προβληθούν πρωτοσέλιδα. Αγύριστο κεφάλι ο δάσκαλος.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Να μην παρεξηγηθούμε, αντιπολίτευση πρέπει να γίνεται και όλα τα θέματα του δήμου πρέπει να θίγονται. Μιλώ για την εκμετάλλευση που γίνεται από τα ΜΜΕ.

Η ομορφιά που μάς έκλεψαν!

ΟΜΟΡΦΗ ΠΟΛΗ

Στα μέσα του 19ου αιώνα ο Πειραιάς είχε τρεις θαυμάσιους περιπάτους αναψυχής κι ο ένας εξ αυτών ήταν …η Δραπετσώνα! Ήταν χώρος όχι μόνο για περίπατο και για εξοχικά πικνικ αλλά και για καλοκαιρινά μπάνια.

Σε αυτή την έξοχη παραλία γύρω στο 1890 φτιάχτηκαν ξύλινα μπάνια, στο λιμανάκι της Κρεμμυδαρούς. Ο σχετικά υπερυψωμένος λοφώδης τόπος ονομαζόταν Τραπεζών εξ ού και το σημερινό όνομα Δραπετσώνα. Ήταν η περιοχή όπου στην αρχαιότητα υπήρχε η Ηετιώνεια Πύλη των Μακρών Τειχών και το θεραπευτήριο Αφροδίσιο κι εκτεινόταν ως τον λιμένα των Φωρών (σημερινός όρμος Δραπετσώνας) μετά από τον οποίο άρχιζε η περιοχή του Κερατσινίου (ο αρχαίος δήμος Θυμοιτάδων). Στο λόφο αυτό υπήρχαν παντού πλάκες (τράπεζες) και τύμβοι που έδωσαν και το όνομα Τραπεζών στην περιοχή. Τον 19ο αιώνα ήταν ένας ειδυλλιακός τόπος αναψυχής του Πειραιά.

Η ρομαντική εποχή κράτησε έναν αιώνα περίπου και μετά άρχισε η αντίστροφη μέτρηση. Το 1863 εγκαταστάθηκε το Λοιμοκαθαρτήριο, ένα συγκρότημα παραγκών που έμοιαζε με φυλακή για χολεριασμένους. Αυτή ήταν η πρώτη ιστορικά υποβάθμιση της Δραπετσώνας. Στην συνέχεια εκεί έγιναν οι δεξαμενές και το μηχανουργείο Βασιλειάδη καθώς και το πορνείο των Βούρλων. Στις αρχές του 20ου αιώνα η περιοχή μετατράπηκε σε βιομηχανική ζώνη. Τα Λιπάσματα το 1909, το Βυρσοδεψείο το 1910, το Τσιμεντάδικο το 1913 και το Γυψάδικο το 1920 αλλά και τα Πετρέλαια και οι άλλες μικρότερες βιοτεχνίες; ολοκλήρωσαν την υποβάθμιση.

Όπως όμως οι καιροί έχουν γυρίσματα, έτσι και με την Δραπετσώνα. Το Τσιμεντάδικο κατά 90% έφυγε το 1982 και τα Λιπάσματα έκλεισαν το 1999 ενώ σχέδια ανάπλασης εμφανίζονται από τα τέλη του 20ου αιώνα και συνεχίζονται στον 21ο. Μόνες παραφωνίες προς το παρόν η Όιλ Ουάν, η ΑΓΕΤ και η Ψυττάλεια που δεν μπορούν να αναστρέψουν, μόνο να καθυστερήσουν μπορούν, την πλήρη αναμόρφωση του αστικού τοπίου και την ανάκτηση των ακτών. Στην ανατολική ακτή, στην Ηετιώνεια, ολοκληρώνεται αυτή η ανάκτηση ενώ στην δυτική ακτή, στην περιοχή του μνημείου Θεμιστοκλή όπου κάποτε κυριαρχούσαν τα Λιπάσματα, η ακτή είναι σε καθημερινή χρήση εκατοντάδων χιλιάδων επισκέψεων από τους κατοίκους της Δραπετσώνας και του Κερατσινίου αλλά και την ευρύτερη περιοχή.

Να ξέρουμε λοιπόν όταν αγωνιζόμαστε για ένα καλύτερο μέλλον ότι η Δραπετσώνα κάποτε ήταν ένας υπέροχος τόπος αναψυχής. Αυτό μάς το στέρησαν για εκατό περίπου χρόνια και τώρα παλεύουμε να πετύχουμε την επαναφορά τη ομορφιάς που μάς έκλεψαν.

[Στον χάρτη η εικόνα της Δραπετσώνας στις αρχές του 20ου αιώνα.]

5 χρόνια χωρίς τον Μίκη

Πριν 5 χρόνια, σαν αύριο 2/9/21, έφυγε ο Μίκης Θεοδωράκης. Δεν χρειάζονται λόγια για τον εθνικό συνθέτη και τραγουδοποιό Μίκη που κατάφερε να ενώσει τους Έλληνες παρόλο που σε όλη του την ζωή ήταν απειθάρχητος και δεν δίσταζε να φτάνει στα άκρα. Όλοι αναγνώρισαν, Αριστερά και Δεξιά, όχι μόνο το τεράστιο έργο του αλλά και την ασίγαστη αγάπη του -μέχρι και αυτοθυσίας ακόμη- για την Ελλάδα.

Για να τον τιμήσω, θα βάλω ένα έργο του που είναι το λιγότερο συγκλονιστικό. Στίχοι της "Μαρίνας" (Ρένα Χατζηδάκη, κόρη της Λιλής Ζωγράφου).

Παραθέτω κείμενο του Μίκη με το οποίο εξιστορεί πώς έφτασε να γράψει την κατάσταση πολιορκίας, κάτω από ποιες συνθήκες με τα στρατόπεδα κράτησης της χούντας.

--------------

«Χάρη στους φίλους μου της Γερμανίας, θα μάθουν και οι συμπατριώτες μου, έστω και με καθυστέρηση 35 και πλέον χρόνων, ότι την εποχή της χούντας υπήρξαν και μερικοί “κουζουλοί”, που άφησαν τα σπίτια τους και μπήκαν στην παρανομία για να υπερασπίσουν με τον τρόπο τους τις καταπατημένες μας ελευθερίες. Θα είναι καλό επίσης να μάθουν ότι το τίμημα γι’ αυτές τους τις πράξεις ήταν: Γενική Ασφάλεια – Βασανιστήρια – Φυλακή.

Ένας από αυτούς και εγώ και ένα από τα δικά μου “όπλα” η μουσική. Μια μουσική που να καταγγέλλει από τη μια μεριά και να εμπνέει και να ξεσηκώνει από την άλλη. Ξεφεύγοντας τη σύλληψη τη νύχτα της 20ής προς 21η Απριλίου ταλαιπωρήθηκα έως ότου βρω ένα ασφαλές καταφύγιο. Εκεί συνέταξα τη Διακήρυξη για την Ιδρυση του Πατριωτικού Μετώπου και μαζί έγραψα τα τρία τραγούδια της Νέας Αντίστασης.

Τα κείμενα θα έπρεπε να είναι απλά, άμεσα, για να γίνουν καταληπτά από κάθε πατριώτη που ένιωθε πάνω στο πετσί του την καταπίεση και την ντροπή και είχε μέσα του τη φλόγα του αγώνα για την Ελευθερία. Ζήτησα δύο μαγνητόφωνα, ώστε να πολλαπλασιάσω τη φωνή μου και να δίνω την αίσθηση της χορωδίας. Πράγματι στην Ασφάλεια που βρέθηκα έπειτα από έξι μήνες, με ρωτούσαν για το ποιοι τραγουδούσαν μαζί μου, χειρότερη όμως ήταν η τύχη των συντρόφων μου, που τους βασάνιζαν για να ομολογήσουν ότι συμμετείχαν στη… φωνοληψία! H κασέτα αυτή με τα τρία τραγούδια έφτασε στο Παρίσι, όπου το ΚΚΓ την έκανε χιλιάδες δίσκους που έφτασαν παντού! Ως τη μακρινή Αυστραλία όπου ζούσαν Ελληνες. Αργότερα η Μελίνα τραγουδούσε παντού «Το Μέτωπο τους Ελληνες καλεί ξανά στη μάχη, “Ελευθερία ή Θάνατος” το λάβαρό μας γράφει»…

Οπως είπα, πιάστηκα τον Αύγουστο του 1967 και έμεινα στη Γενική Ασφάλεια ως τον Οκτώβριο, οπότε με μετέφεραν στο νοσοκομείο των Φυλακών Αβέρωφ «Αγιος Παύλος» σε κακή κατάσταση, λόγω του ότι έκανα απεργία πείνας. Κατά τη διάρκειά της και έως ότου χάσω τις αισθήσεις μου θυμάμαι ότι ένα μεσημέρι που χαλάρωναν τα μέτρα είδα θολά πάνω απ’ το κεφάλι μου μια γυναικεία φιγούρα. Απέναντι απ’ το κελί μου είχαν τις γυναίκες και φαίνεται ότι μία απ’ αυτές με τη συνενοχή κάποιων φρουρών μπόρεσε να μπει στο κελί μου. Ηταν η Ρένα Χατζηδάκη που μου χάιδεψε το μέτωπο και μου έβρεξε τα ξεραμένα μου χείλη. Μου είπε το όνομά της και πρόσθεσε πως όλοι βρίσκονται στο πλευρό μου, εννοώντας τους συγκρατουμένους στη Γενική Ασφάλεια. Αυτό μου έδωσε ελπίδα και δύναμη, γιατί ένιωσα ότι δεν είμαι μόνος.

Αργότερα, όταν βρέθηκα στις Φυλακές Αβέρωφ, καθώς κάναμε βόλτα στο προαύλιο, κάποιος μου έδειξε τα παράθυρα της διπλανής φυλακής των γυναικών και μου είπε: «Κάποιες σε χαιρετούν…». Είδα δυο-τρία πρόσωπα πίσω από τα κάγκελα. Στα χέρια τους κρατούσαν άσπρα μαντήλια και τα ανέμιζαν στέλνοντάς μου χαιρετίσματα. Μία απ’ αυτές ήταν η Ρένα Χατζηδάκη. Από τον Μάρτιο ως τον Αύγουστο του 1968 ήμουν “ελεύθερος” και ζούσα ανάμεσα Αθήνα και Βραχάτι συνοδευόμενος από κουστωδία αστυνομικών. Δεν μπορούσα λοιπόν να επισκεφθώ κανέναν φοβούμενος ότι θα τον «κάψω». Ετσι, περιορίστηκα σε πρώην κρατουμένους, που δεν είχαν να φοβηθούν τίποτα. Μία από αυτούς ήταν και η Σίλβα Ακρίτα, που μόλις βγήκε από τη φυλακή, έσπευσα να την επισκεφθώ στο σπίτι της στη Φιλοθέη. H συγκίνησή μας ήταν πολύ μεγάλη, όμως πιο μεγάλη χαρά έδειχνε η κορούλα της η Ελενα, που είχε μεγαλώσει και που η έλλειψη της μαμάς της την είχε πληγώσει βαθιά.

H Σίλβα και η Ρένα είχαν γίνει φίλες στην Ασφάλεια. Στη συνέχεια βρέθηκαν στο ίδιο κελί και στη φυλακή. Μου λέει λοιπόν, “αυτή η κοπέλα είναι μεγάλη ποιήτρια. Μόνο που μόλις μας διάβαζε ένα της ποίημα, αμέσως μετά το έσκιζε. Να, χθες έγραψε ένα υπέροχο κείμενο που το έχω στο συρτάρι και που φοβάμαι ότι μόλις επιστρέψει, θα το καταστρέψει… Ξέρεις, επειδή είναι μόνη, μένει προσωρινά μαζί μας…”. Την παρακάλεσα να με αφήσει να το διαβάσω. “Κάνε γρήγορα”, μου λέει η Σίλβα, “γιατί όπου να ‘ναι θα γυρίσει…”.

Ειλικρινά σήμερα δεν θυμάμαι αν εκείνη την ώρα αντέγραψα το ποίημα ή αν το πήρα με το έτσι θέλω μαζί μου. Γιατί με το πρώτο διάβασμα γοητεύτηκα τόσο πολύ, που δεν θα αποχωριζόμουν με τίποτε ένα τέτοια αριστούργημα.

Σε λίγη ώρα οδηγούσα το αυτοκίνητο στη διαδρομή προς Βραχάτι και φαίνεται ότι επειδή είχα ζωντανές τις λέξεις στο μυαλό μου, γινόταν μέσα μου μια μυστική προεργασία. Αλλιώς δεν εξηγείται το ότι μόλις έφτασα στο Βραχάτι κάθησα στο πιάνο και όταν σε λίγο σηκώθηκα, είχα συνθέσει με μια ανάσα την Κατάσταση Πολιορκίας. Ευθύς άρχισα να την τραγουδώ απ’ το πρωί ως το βράδυ μόνος, μόνο και μόνο για να την ακούω εγώ ο ίδιος. Μια απ’ αυτές τις αμέτρητες φορές τη μαγνητοφώνησα, για να τη στείλω στη Σίλβα και στη Ρένα. Και αυτό ακριβώς το αντίγραφο που το είχε φυλάξει η Χατζηδάκη, μου το έδωσε πριν από λίγα χρόνια για να το στείλω στη Γερμανία και να μπει τελικά στο CD αυτό»

ΕΚΑΤΟ ΧΡΟΝΙΑ ΜΟΝΑΞΙΑΣ ΚΙ ΑΓΩΝΩΝ

Το εργοστάσιο Λιπασμάτων θεμελιώθηκε τον Ιούλιο του 1909 κι άρχισε να λειτουργεί από τον Οκτώβριο του 1910 γι αυτό και ο Ισολογισμός που δημοσίευσα χτες είναι ισολογισμός ενός μόνο τριμήνου, από τον Οκτώβρη ως και τον Δεκέμβρη του 1910.

Ήταν μια έξυπνη κίνηση των επιχειρηματιών που το έστησαν (με προεξάρχοντα τον Νίκο Κανελλόπουλο) καθώς η Ελλάδα χρειαζόταν ενισχυμένη αγροτική παραγωγή κι ένα εργοστάσιο Λιπασμάτων έβρισκε μπροστά του μια "πεινασμένη" για τα προϊόντα του αγορά.

Παρά το γεγονός ότι το εργοστάσιο λειτούργησε μόνο 3 μήνες, κατάφερε να πουλήσει αγαθά αξίας 59.000 δρχ. περίπου, να αποσβέσει τα έξοδα λειτουργίας και τις δαπάνες (περίπου 25.000 δρχ.) και να δώσει μισθού; 26 χιλ. δρχ. με κύκλο εργασιών 94.734 δρχ. όπως δείχνει ο ισολογισμός της εταιρείας για το 1910.

Φυσικά τα επόμενα χρόνια τα κέρδη εκτινάχθηκαν και σύντομα λειτούργησε και η μονάδα οξέων και γυαλιού. Όπως σημειώνει η έκθεση του ΔΣ του 1911 "η τοποθεσία μας εγγύτατα του λιμένος Πειραιώς και της θαλάσσης μάς επιτρέπει την εφαρμογή μεγάλων οικονομιών εν τη φορτώσει και εκφορτώσει των εμπορευμάτων μας, οικονομιών δυναμένων αισθητώς να ελαττώσωσιν την δαπάνην της παραγωγής (prix de revient) των ημετέρων προϊόντων".

Σε αυτήν την ελάττωση του κόστους παραγωγής, σε αυτό το prix de revient όπως το λέει η έκθεση του ΔΣ, οφείλουμε εμείς οι κάτοικοι της περιοχής

α) το γεγονός ότι στερηθήκαμε τις ακτές της πόλης μας για εκατό χρόνια και τις ανακτήσαμε επιτέλους μόλις πρόσφατα (τον 21ο αιώνα),

β) την δόλια απόκρυψη του Θεμιστόκλειου (του ταφικού μνημείου του Θεμιστοκλή) που έπεφτε ακριβώς εκεί που ήταν το λιμάνι των Λιπασμάτων που τούς προσέφερε το συγκριτικό πλεονέκτημα του χαμηλού κόστους παραγωγής και η οποία απόκρυψη συνεχίζεται ακόμα και σήμερα με ευθύνη της αρχαιολογικής υπηρεσίας κυρίως,

γ) το φοβερό κόστος σε ζωές και υγεία των κατοίκων της Δραπετσώνας και του Πειραιά εξαιτίας των άθλιων συνθηκών υπό τις οποίες λειτούργησε το εργοστάσιο όλα αυτά τα χρόνια.

δ) την υποβάθμιση του αστικού περιβάλλοντος για εκατό χρόνια περίπου και την καταδίκη μιας περιοχής να αποτελεί τον βιομηχανικό σκουπιδότοπο του λεκανοπεδίου.

Το εργοστάσιο έκλεισε το 1999 και κατεδαφίστηκε το 2003. Από το 2013 ο Δήμος κατέλαβε την παραλία, κι από το 2016 την κατέχει νόμιμα ενώ από το 2017 την αξιοποίησε επωφελεία των κατοίκων.

Προβλήματα υπάρχουν ακόμα με κυριότερο την λειτουργία της Όιλ Ουάν αλλά και της Ψυττάλειας, της ΑΓΕΤ Ηρακλής και της ΚΟΣΚΟ. Ο δρόμος όμως είναι ανοιχτός και η πόλη μπορεί να ελπίζει σε κάτι καλύτερο. Αρκεί να μην χρειαστούν γι αυτό άλλα εκατό χρόνια μοναξιάς κι αγώνων.

ΑΡΧΕΙΟ ΤΗΣ ΑΕΕΧΠΛ (Λιπάσματα)

Το αρχείο των Λιπασμάτων έφτασε στον δήμο το καλοκαίρι του 2003, όταν το εργοστάσιο κατεδαφιζόταν. Η Εθνική Τράπεζα πήρε ό,τι θεωρούσε πολύτιμο ή το χρειαζόταν και έδωσε το μεγάλο μέρος του Αρχείου στον Δήμο. Αξίζει να μνημονεύσουμε την συμβολή του Πεταβρατζή, δημοτικού συμβούλου τότε της διοίκησης Αραβιάδη και την Τσουράπη, πρόεδρο της βιβλιοθήκης. Ο δήμος το φρόντισε όλα αυτά τα χρόνια, αρχικά μέσω της βιβλιοθήκης του (η κ.Δ.Καρασαρίδου ήταν υπεύθυνη). Το Αρχείο μεταφέρθηκε πολλές φορές σε διάφορους χώρους του Δήμου και τώρα βρίσκεται στον χώρο του πρώην εργοστασίου Καχραμάνογλου όπου ταξινομείται από ομάδα την οποία έχει φτιάξει ο δήμος αξιοποιώντας πρόγραμμα του υπουργείου πολιτισμού.

Σαν ένα δείγμα των περιεχομένων του δημοσιεύω την έκθεση διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας του έτους 1911 και τον ισολογισμό της εταιρείας του 1910 που φωτογράφισα.

Σημειώνω πως το αρχείο αυτό ΠΡΕΠΕΙ να αξιοποιηθεί από τα ελληνικά Πανεπιστήμια και ιδιαίτερα από το ΕΜΠ καθώς αποτελεί κομμάτι της βιομηχανικής ιστορία του τόπου.

ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΧΡΕΟΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

Η κυβέρνηση συνεχίζει να δανείζεται από τις επόμενες γενιές. Διαχειρίζεται επικοινωνιακά ακόμη και το χρέος προσπαθώντας να δείξει ότι βελτιώνει τους δείκτες ωστόσο η μόνη βελτίωση που παρατηρείται είναι η προγραμματισμένη από το 2017 με τις ρυθμίσεις Τσίπρα-τρόικας για την πορεία του χρέους και των αποπληρωμών με χαμηλό επιτόκιο.

Με βάση τα στοιχεία της "Ναυτεμπορικής" το γενικό χρέος διαμορφώθηκε στα 404,68 δισ. ευρώ (από 400,27 δισ. ευρώ στο τέλος του 2022).

Τα 404 δις ευρώ αποτελούν το μεγαλύτερο νούμερο που έχει καταγραφεί ιστορικά (σ.σ.: στο δεύτερο τρίμηνο του 2021 το αντίστοιχο ποσό ήταν 386,8 δις ευρώ και στο β’ τρίμηνο του 2022 ήταν 394,18 δις ευρώ), κι η αύξηση αποδίδεται σχεδόν εξ ολοκλήρου στο βραχυπρόθεσμο χρέος (με περίοδο αποπληρωμής έως ένα έτος), το οποίο έφτασε πλέον στα 71,38 δις ευρώ. Κι υπάρχουν κι οι εγγυήσεις που έχει δώσει το ελληνικό χρέος ύψους 29,43 δις ευρώ.

Αυτό είναι το Γενικό Χρέος, ωστόσο η κυβέρνηση έχει επικεντρωθεί στο Δημόσιο Χρέος που βρίσκεται στα επίπεδα των 355-360 δις ευρώ ώστε να διασφαλιστεί η συνεχιζόμενη απομείωση της αναλογίας του χρέους ως προς το ΑΕΠ (το υπολογίζουν να κατεβεί στο 137%), κάτι που το «ζητούν» οι αγορές και οι οίκοι αξιολόγησης, για να επιστρέψουν την επενδυτική βαθμίδα στη χώρα.

Το γενικό χρέος είναι το δημόσιο συν το εσωτερικό χρέος, αυτό δηλαδή που παίρνει η κυβέρνηση από τους ελληνικούς φορείς κι αυτό είναι πιο σοβαρός δείκτης για το πώς κινείται η οικονομία.