Λιμενικό και Push back

Το λιμενικό δέχεται συγχαρητήρια από τον γνωστό Πλεύρη, τον γνωστό Τασούλα και τα άλλα γνωστά και καλά παιδιά. Προς τί η στήριξη αν όλα έγιναν σωστά και τηρήθηκαν οι νόμοι; Προς τί η στήριξη αν ήταν άλλη μια μέρα στην δουλειά;

Το λιμενικό έχει ανάγκη αυτή την στήριξη γιατί είναι εκτεθειμένο πολλαπλά στην επιχείρηση με τους 15 νεκρούς έξω από την Χίο. Είναι σε αμφισβήτηση γιατί έκλεισε την κάμερα που θα απεικόνιζε τα γεγονότα. Είναι εκτεθειμένο γιατί λέει το παράλογο, ότι δέχτηκε επίθεση από την λαστιχένια βάρκα των λαθρομεταναστών μόλις πεντακόσια μέτρα από την ακτή όπου ήθελαν να φτάσουν.

Και γιατί επιτέθηκαν στο πλοίο του λιμενικού; Για να το εξουδετερώσουν και να καταλάβουν μετά ανενόχλητοι την Χίο; Και γιατί δεν λειτούργησε η κάμερα που θα μάς έδειχνε τι συνέβη;

Ας μάς πει το λιμενικό....

Αν έχασαν την ψυχραιμία τους, αν χάθηκε ο έλεγχος κατά λάθος, αν η εντολή για push back στράβωσε και κατέληξε στην τραγωδία ας το πουν ζητώντας συγνώμη. Κι ας αναζητηθούν οι ευθύνες στον εντολέα. Όχι όμως σε αυτό το κρυφτούλι που μάς γελοιοποιεί.

Θέλουμε ένα λιμενικό που να επιβάλλει την τάξη. Δεν θέλουμε όμως δολοφόνους. Δεν θέλουμε κάποιους λιμενικούς να χρησιμοποιούν ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΠΛΟΙΑ, τα αγορασμένα με τα ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΛΕΦΤΑ, λιμενικούς που μισθοδοτούνται ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΦΟΡΟΥΣ ΠΟΥ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ να ενεργούν έτσι ώστε να μάς κάνουν συνεργούς σε δολοφονίες. Θέλουμε το λιμενικό στα πλαίσια των νόμων της χώρας μας και της ΕΕ, να αποτρέπει την παράνομη μετανάστευση, φροντίζοντας να διασώζει τους κινδυνεύοντες κι όχι να τους βυθίζει στα βαθιά νερά.

Θέλουμε Έλληνες, άσπρους ή μαύρους, με μαύρα μαλλιά ή ξανθά, με σκούρο ή πιο λευκό δέρμα, οι οποίοι όμως δεν δολοφονούν γιατί οι Έλληνες δεν είναι δολοφόνοι. Οι Έλληνες δεν κρύβονται λέγοντας ότι έκλεισαν τις κάμερες για άγνωστους λόγους και ότι δέχτηκαν επίθεση από απελπισμένους ανθρώπους που αναζητούσαν μια πιο ανθρώπινη και δίκαιη ζωή. Θέλουμε το λιμενικό της Ελλάδας να είναι όπλο στα χέρια γενναίων Ελλήνων κι όχι δειλών που κρύβονται πίσω από δικαιολογίες και ΠλευροΤασούληδες.

Γιατί φωνάζει ο κύριος;

Αν δεν έβλεπε ο VAR πέναλτυ στην τελευταία φάση του αγώνα (ο διαιτητής δεν είχε δει) τι θα είχε γίνει; Όλα μέλι-γάλα και ο κύριος αυτός που ουρλιάζει δεν θα έβαζε την βόμβα την οποία τώρα "θα ενεργοποιήσει ο εισαγγελέας" όπως μάς λέει.

Τι ωραίος που θα ήταν ο αθλητισμός αν δεν ήταν παράλληλα και θέαμα και αλητισμός...!

Η Ελλάδα είχε θέατρα σε κάθε πόλη της, η Ρώμη είχε αρένες.

Ας διαλέξουμε αν θα είμαστε Ρωμιοί ή Έλληνες. Ο υπόλοιπος κόσμος έχει διαλέξει, ρωμαϊκή αυτοκρατορία κι όπου βγει.

Τουρκολίμανο ή Μικρολίμανο ή Λιμήν Μουνιχίας.

Η φωτογραφία από το Τουρκολίμανο ή Μικρολίμανο ή Λιμένα Μουνιχίας.

Η πλευρά του Βασιλικού Ναυτικού Ομίλου είναι στον λόφο κι ο Ναυταθλητικός Όμιλος στην άλλη άκρη της εισόδου.

Ζεστή σοκολάτα, καπουτσίνο, λιακάδα και κάποιοι (ελάχιστοι) παλαβοί κυκλοφορούν κοντομάνικοι.

 Τουρκική Navtex αορίστου χρόνου σε όλο το Αιγαίο.

Για να κινηθεί πλέον η Ελλάδα στο Αιγαίο πρέπει να ζητά την άδεια της Τουρκίας.
Χειρότερο κι από το casus belli μοιάζει! Συγχαρητήρια Κούλη!

Κολλημένος με την τιμή του νερού

Κίμων Χατζημπίρος. Καθηγητής οικολογίας και περιβάλλοντος ΕΜΠ. Μιλάει τώρα στην TV της Ναυτεμπορικής για το νερό και την λειψυδρία. Έχει άποψη κι η κάθε του άποψη έχει κι επιμύθιο που είναι να ανέβει η τιμή του νερού.

Μία τουλάχιστον στις δύο προτάσεις του κυρίου καθηγητή καταλήγει ότι πρέπει να αυξηθεί η τιμή του νερού. Αφαλάτωση θαλάσσιου νερού, νερό για βιομηχανίες από ανακύκλωση, περιβαλλοντική συνείδηση για οικονομίες κλπ. περιλαμβάνονται κι αυτά στον λόγο του αλλά το συνεχές επιμύθιο είναι ότι η κυβερνητική πολιτική κι η πολιτική της ΕΥΔΑΠ είναι άφρονες γιατί δεν αυξάνουν την τιμή του νερού.

Ακόμα κι αυτούς τους μήνες που βρέχει συνεχεία και χιονίζει στα βουνά ο κύριος καθηγητής επιμένει..., "ναι αλλά..., η τιμή να ανέβει και βλέπουμε". Όσο για τις σπατάλες νερού και για την έλλειψη ανακύκλωσης νερού για βιομηχανίες, "ναι..., να γίνουν κι αυτά, αλλά η τιμολογιακή πολιτική πάνω απ' όλα". Το βιολί του.

Πόσα παίρνει τέλος πάντων ο τύπος από εμάς (το δημόσιο) για να μάς πιπιλίζει το μυαλό ότι η τιμή του νερού είναι χαμηλή και πρέπει να αυξηθεί πάση θυσία;

Γεωπολιτικά της χθεσινής βραδιάς

 Τουρκική Navtex αορίστου χρόνου σε όλο το Αιγαίο.

Για να κινηθεί πλέον η Ελλάδα στο Αιγαίο πρέπει να ζητά την άδεια της Τουρκίας.

Χειρότερο κι από το casus belli μοιάζει!

Συγχαρητήρια Κούλη!

Ο Παναμάς -μετά τις απειλές Τραμπ- διώχνει την Κίνα από δύο λιμάνια που είχε στην χώρα.
Ο Ερντογάν γκριζάρει το Αιγαίο με Navtex αορίστου χρόνου, δηλαδή άμεση απειλή για πάντα (!)
Λες να είναι τελικός στόχος της απειλής η ΚΟΣΚΟ;

Παραλία Δραπετσώνας

Κάβος Κράκαρη στην Δραπετσώνα λίγο πριν ξεσπάσει η καταιγίδα.

Εδώ η θάλασσα κάποτε ήταν κόκκινη. Όχι από αίμα, από οξείδια του σιδήρου.

Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΕ ΕΝΑΝ ΑΝΑΣΦΑΛΗ ΚΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ ΚΟΣΜΟ

Δυο νέα περιστατικά βίας μέσα στον Ιανουάριο δείχνουν πού το πάει η Αμερική στο εσωτερικό της. Η Ρενέ Γκουντ πυροβολήθηκε και σκοτώθηκε γιατί θέλησε με το αυτοκίνητό της να ξεφύγει από το αδικαιολόγητο νταιλίκι εις βάρος της οπλισμένων αστυνομικών κατά της μετανάστευσης (ICE). Δεν υπήρξε κυνηγητό. Πριν καλά καλά πάρει το τιμόνι για να στρίψει, την πυροβόλησαν. Στο δεύτερο περιστατικό ο Άλεξ Πρίιτι πυροβολήθηκε γιατί κατέγραφε σκηνή αστυνομικής βίας με το κινητό του. Όλα αυτά στο πλαίσιο ενός Τραμπικού τσαμπουκά στο εσωτερικό της χώρας του, παρόμοιο με αυτόν που κάνει στο εξωτερικό, στις χώρες που τον ενοχλούν για κάποιο λόγο (π.χ. στην Βενεζουέλα, στην Γροιλανδία, στο Ιράν, στην Ουκρανία κτλ). Ο εμφύλιος στην Αμερική ουσιαστικά έχει ξεκινήσει και ενδέχεται το 2028, με τις νέες προεδρικές εκλογές, να εκραγεί με τρόπο πολύ πιο εμφατικό.

Ο κόσμος δεν πάει καλά. Δεν είναι γιατί τρελάθηκε ο Τραμπ, είναι γιατί κλονίζεται η αυτοκρατορία (των ΗΠΑ) και τα απόνερα των σεισμικών δονήσεων σκοτώνουν αθώους πολίτες εντός των ΗΠΑ και εκφοβίζουν ώρες εκτός σκοτώνοντας κι εκεί αθώους πολίτες σαν παράπλευρες (προς το παρόν) απώλειες.

Οι BRICS και η ΕΕ και οι άλλες χώρες του κόσμου που νιώθουν την απειλή ήδη έχουν ξεκινήσει να αντιδρούν κάνοντας στην άκρη τον αιμοσταγή και μεθυσμένο από την δύναμή του αμερικανικό αετό. Η αντίδραση δεν γίνεται με πόλεμο, αφού η τρομακτική ισχύς των ΗΠΑ θα σβήσει την ανθρωπότητα αν το κράτος τους απειληθεί άμεσα, αλλά με ήπια μέσα όπως στον τομέα της οικονομίας (λέγε με δολάριο) και στον τομέα της τεχνολογίας όπου η αμερικανική πρωτοκαθεδρία έχει πλέον αμφισβητηθεί σοβαρά.

Κι εμείς; Πού υπάρχουμε μέσα σε όλο αυτό εμείς; Είμαστε μια μικρή χώρα, χρεοκοπημένη, υπονομευμένη, με την περιουσία της να περνά ταχύτατα σε χέρια ξένων φαντς και υπερπλουσίων. Τι μπορούμε να κάνουμε;

Σχεδόν τίποτε είναι η πιο εύκολη απάντηση. Να βελτιώσουμε τον εαυτό μας είναι η πιο πειστική. Να πάψουμε να είμαστε μια χώρα κρατικής μαφίας και να εκλογικεύσουμε την ζωή μας χωρίς κούφιες ελπίδες αλλά και χωρίς τους κλέφτες των ονείρων μας να μάς καθοδηγούν στα σκοτεινά τους μονοπάτια.

Ας ελπίσουμε ότι σε όλο αυτό το ζοφερό περιβάλλον, η δική μας χώρα, η Ελλάδα, θα βρει έναν τρόπο να αντέξει. κατά την γνώμη μου σε τρεις τομείς όπου θα πρέπει να επικεντρωθεί η προσπάθειά της στις δεκαετίες που έρχονται:

α.- Να επιβιώσει από την δίνη στην οποία εισέρχεται ο κόσμος ολόκληρος, αναζητώντας ευνοϊκές συμμαχίες.

β.- Να αποκρούσει επιτυχώς τις βλέψεις του κακού γείτονα όταν και όπως αυτές θα εκδηλωθούν, και

γ.- Να επιδιώξει να συμφιλιωθεί με την αδήριτη δημογραφική της συρρίκνωση βρίσκοντας τρόπους να ζήσει με αυτήν.

Καλή τύχη σε όλους!

ΛΙΓΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΚΟΜΑ

ΠΡΙΝ ΑΠΟ 80 ΣΧΕΔΟΝ ΧΡΟΝΙΑ

Σαν αύριο στις 24 Ιανουαρίου του 1947 και για επτά ιδιαίτερα κρίσιμους μήνες έγινε πρωθυπουργός της Ελλάδας ο Δημήτριος Μάξιμος. Ένας τραπεζίτης ήταν που μπήκε στην πρωθυπουργία για να κάνει τον εμφύλιο πόλεμο αλλάζοντας κυρίαρχο στην Ελλάδα μια κι η χώρα μεταβιβάστηκε από τους Βρετανούς στους Αμερικάνους.

Το σπίτι του το πούλησε αργότερα στο ελληνικό δημόσιο και είναι το γνωστό σημερινό Μέγαρο Μαξίμου, σπίτι του εκάστοτε Έλληνα πρωθυπουργού.

Για να μην ξεχνάμε την ιστορία μας, ας θυμίσουμε δυο μονάχα από τα απίθανα κυβερνητικά ψέματα εκείνης της εποχής που καθόρισαν τις ζωές εκατομμυρίων Ελλήνων τα τελευταία 80 χρόνια.

Α. Η ΣΛΑΒΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΑΠΟ ΒΟΡΑ

Από τα αρχεία του Φόρεϊν Όφις (Υπουργείο Εξωτερικών της Μεγάλης Βρετανίας) που δημοσιεύτηκαν σε αποσπάσματα τον Ιανουάριο του 1947 (όταν συμπληρώθηκαν 30 χρόνια) στις εφημερίδες "Ακρόπολις" και "Τα Νέα" διαβάζουμε αναφορά της Βρετανικής αντιπροσωπείας στον ΟΗΕ του Β. Ουίλιαμς. Λέει αυτός ο κύριος στηριγμένος σε πληροφορίες του επιτετραμένου τους που λέγεται Μόστρας.

"Ο Έλληνας επιτετραμμένος μού είπε σήμερα ότι έλαβε ένα εξαιρετικά ανήσυχο τηλεγράφημα από την κυβέρνησή του για συγκεντρώσεις στρατευμάτων στα βόρεια ελληνικά σύνορα. Η ελληνική κυβέρνηση πιστεύει ότι υπάρχουν 3 μεραρχίες ρωσικών στρατευμάτων στην ελληνογιουγκοσλαβικη μεθόριο. Συνολικά κατά την ελληνική κυβέρνηση υπάρχουν 200.000 Ρώσοι στρατιώτες στην Βουλγαρία. Στην Γιουγκοσλαβία η γιουγκοσλαβική 5η και 3η στρατιά έχουν συγκεντρωθεί ή συγκεντρώνονται στα ελληνικά σύνορα. Στην Αλβανία υπάρχουν περίπου 30.000 άνδρες στην περιοχή των συνόρων. Η ελληνική κυβέρνηση φοβάται μήπως αυτά προοιωνίζονται αιφνιδιαστική σλαβική εισβολή στην Ελλάδα".

Τέτοια ήταν τα βασικά επιχειρήματα που έφεραν τις ΗΠΑ στην χώρα μας την κρίσιμη εκείνη περίοδο.

Β. Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΚΚΕ ΠΟΥ ΚΑΤΕΣΤΑΛΗ

Την νύχτα της 9ης Ιουλίου 1947 εξαπολύθηκε από την κυβέρνηση ένα τεράστιο πογκρόμ στην Αθήνα και 2.613 άτομα αρπάχτηκαν από τα κρεβάτια τους, στοιβάχτηκαν στα κρατητήρια των αστυνομικών τμημάτων (μάλιστα οι 200 εξ αυτών στο ένατο της Δραπετσώνας) και την επομένη ρίχτηκαν στην Ψυτάλλεια όπου πέρασαν το μαρτύριο της δίψας,. Κατόπιν με αρματαγωγά ξεβράστηκαν στην Ικαρία. Σύντομα έγιναν 7.000 οι εκτοπισμένοι.

Η απάντηση του υπουργού ασφαλείας Ν.Ζέρβα (εκείνου του αντιστασιακού [!!!] του ΕΔΕΣ) στις ερωτήσεις των δημοσιογράφων ήταν:

"Οι συλλήψεις έγιναν προληπτικά για να ματαιωθεί δυναμική ένοπλη εξέγερση στην Αθήνα που θα γινόταν στις 10 Ιουλίου. Εγνωρίζαμεν ότι εισέδυσαν 50-60.000 κομμουνισταί προς τούτο εις τας Αθήνας οργανωμένοι εις 24 τάγματα κρούσεως οίτινες θα έδρων συμφώνως προς το σχέδιον Φ (!!!) δια να καταλάβουν την εξουσίαν."

------------------------

Φυσικά δεν υπήρξε ποτέ ούτε καν υποψία εξωτερικής σλαβικής επέμβασης στην χώρα μας από ξένους στρατούς ούτε υπήρξε κανένα σχέδιο Φ για την κατάληψη της εξουσίας από τους κομμουνιστές της 10η Ιουλίου 1947. Με κάτι τέτοια ψέματα όμως έγινε δυνατό να έλθουν οι Αμερικάνοι το 1947 στην Ελλάδα αντικαθιστώντας τους Βρετανούς. Ανέλαβαν να κάνουν αυτοί τον εμφύλιο πόλεμο συγκροτώντας τον τοπικό "εθνικό στρατό" με πολλά χρήματα, με σύγχρονα όπλα, ακόμη και με βόμβες ναπάλμ και να νικήσουν τον "δημοκρατικό στρατό".

Με τον τρόπο αυτό οι αιώνιοι κωλοέλληνες του Σαββόπουλου, οι γνωστοί δυνάστες του λαού από το 1821 ως σήμερα (και βλέπουμε) κατάφεραν να εγκαθιδρύσουν ένα στυγνό, ανάλγητο, μετεμφυλιακό, εκδικητικό και ληστρικό καθεστώς που άντεξε 30 χρόνια, δημιούργησε την δικτατορία, πρόδωσε την Κύπρο και κατέρρευσε μόλις το 1974.

Τα υπολείμματα αυτής της ανωμαλίας επιβιώνουν ακόμα μέχρι τις μέρες μας με διάφορους κομματικο-πολιτικούς σχηματισμούς και λυμαίνονται την χώρα.

Μάς κοιτάει ο χάρος και τού τρέχουνε τα σάλια

Στον γελοίο κόσμο που ζούμε ο Ντοναλντ Τραμπ είναι φωτεινή αχτίδα διαφάνειας, καθρέφτης για να βλέπει η ανθρωπότητα τον πιο ηλίθιο εαυτό της. Είναι ο καραγκιοζοπαίχτης που αποφάσισε να τραβήξει την κουρτίνα και να μάς δείξει πόσο χάρτινα και τρύπια είναι τα ανθρωπάκια που παίζουν στο θέατρο σκιών που λέγεται παγκόσμια διακυβέρνηση.

Ο Τραμπ ζητά το βραβείο Νόμπελ από την Νορβηγική κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό (κι όχι από μια δήθεν ανεξάρτητη 5-μελή επιτροπή) γνωρίζοντας ότι με πολιτική σκοπιμότητα δίνεται. Οι απίθανοι Νορβηγοί το έδωσαν στην Ματσάδο (!!!) επειδή ήταν αντίπαλος του Μαδούρο. Κι εκείνη πήγε γονυπετής και το χάρισε στον Τραμπ! Πιο ξεφτίλα δεν γίνεται! Διακωμώδησαν οι ίδιοι το βραβείο κι εκείνος θύμωσε που τού το αρνήθηκαν. Κι έγραψε στην Νορβηγό πρωθυπουργό ότι θα πάρει την Γροιλανδία, αφού δεν τον έχουν για πρώτη φιγούρα ειρηνοποιό.

Υπάρχει μια λαϊκή έκφραση που αποδίδει την σκηνή: "θα τα κάνω που...να όλα!" Ξεφτίλα δηλαδή τέλεια!

Η Γερμανία έστειλε μια δύναμη δεκαπέντε (!!!) ανδρών για να αναπτυχθεί στην Γροιλανδία και να διερευνήσει τρόπους για την υπεράσπισή της. Δυο μέρες μετά οι 15 Γερμανοί πήραν το αεροπλάνο κι επέστρεψαν γιατί ο "εχθρός" από τον οποίο θα υπερασπίζονταν το νησί τούς απείλησε με ... δασμούς! Ξεφτίλα στο απόγειο!

Δεν συνεχίζω, δεν χωράει ένα άρθρο, ούτε ένα βιβλίο, τα όσα έχουν συμβεί στον ένα χρόνο Τραμπικής διακυβέρνησης της δεύτερης θητείας του. Και δεν είναι ο Τραμπ που ξεφτιλίζεται. Αυτός αυτό ήταν, από την αρχή που εμφανίστηκε στο προσκήνιο στην Αμερική. Το μπρουτάλ ύφος του όμως κι η απροσχημάτιστη επίδειξη δύναμης που κάνει, έφεραν στην επφάνεια όλες τις γελοιότητες μιας ανθρωπότητας που δεν ξέρει πού πατεί και πού πηγαίνει. Να δούμε μόνο τι θα κάνουμε σαν χώρα όταν θα έρθει κι η δική μας σειρά να "τακτοποιηθούν" το Αιγαίο κι η Ανατολική Μεσόγειος. Όταν εμείς θα είμαστε ο Καραγκιόζης κι ο Ερντογάν, ο φίλος και μέντορας του Τραμπ, θα μάς κοιτάει από το Σεράι και θα τού τρέχουνε τα σάλια.

Νίκος Μοσχάτος, έφυγε το καλύτερο παιδί

Αύριο Τρίτη 20/1/26 στη 1.30 το μεσημέρι, στον Άγιο Φανούριο στην Δραπετσώνα, αποχαιρετούμε τον ΝΙΚΟ ΜΟΣΧΑΤΟ, τον φίλο μας, το καλύτερο παιδί, τον άνθρωπο που δίδαξε ήθος, αγάπη, ενσυναίσθηση κι αξιοπρέπεια σε όλη του την ζωή με την στάση και την δράση του.

Τι είδους συλλυπητήρια να πω στην οικογένειά σου που ήταν όλοι τους φίλοι μου, γείτονές μου, συνεργάτες μου, μαθητές μου, άνθρωποι δικοί μου όπως κι εσύ Νικόλα;

Γεια σου φίλε. Αυτό που άφησες δεν ξεχνιέται.

Φωτιά στα καζάνια στο Πέραμα.

Η φωτιά ελέγχθηκε, ο κίνδυνος πέρασε, όμως η Πολιτεία πρέπει να βάλει μυαλό. Όσο κι αν φωνάζει ο δήμος, όσο κι αν διαμαρτύρονται οι κάτοικοι κι οι πολίτες, δυστυχώς, η Πολιτεία έχει το μαχαίρι και το πεπόνι.

Ο κίνδυνος από ατύχημα τύπου Σεβέζο στην περιοχή μας, είτε από την ΚΟΣΚΟ είτε από την Όιλ Ουάν, πρέπει να αντιμετωπιστεί άμεσα. Κι αν η ΚΟΣΚΟ δεν μπορεί να φύγει, το ενδεχόμενο μετεγκατάστασης του εργοστασίου της Όιλ Ουάν πρέπει να τεθεί και πάλι επί τάπητος. Η τοπική αυτοδιοίκηση το βάζει σύσσωμη, ομόφωνα κι επίμονα όπως κι ολόκληρη η τοπική κοινωνία. Είναι καιρός να το δει κι η Πολιτεία που έτσι κι αλλιώς έχει την αποκλειστική αρμοδιότητα.

Η Πολιτεία εξάλλου ευθύνεται που φύτεψε αυτή την δραστηριότητα εδώ την τριετία 2012-14 με τις εξής ενέργειές της:

Α) πρώτα έστρωσε τον δρόμο κάνοντας έναν φωτογραφικό διαγωνισμό το 2012 με τον Μελισσανίδη να έχει προχωρήσει στην εξαγορά της Μόμπιλ για να έχει το πλεονέκτημα.

Β) άλλαξε τις χρήσεις γης το καλοκαίρι του 2014 κι αμέσως έκλεισε τον ΟΡΣΑ, τον Οργανισμό Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας.

Γ) έδωσε άδεια λειτουργίας στην Όιλ Ουάν τον Γενάρη του 2015 λίγες μόλις μέρες πριν τις εκλογές που έδωσαν την νίκη στον ΣΥΡΙΖΑ.

Το μπορεί να γίνει τώρα;

Να εφαρμοστεί η οδηγία Σεβέζο για την προστασία της περιοχής μας από την λειτουργία της ΚΟΣΚΟ και την μετεγκατάσταση της Όιλ Ουάν.

Να είμαστε όλοι εκεί στα καλέσματα των φορέων και της αυτοδιοίκησης για διαμαρτυρία.

Να πιστέψουμε πως η γνώμη μας μετράει.

Μια μάχη περί όνου σκιάς

Γνωστή η διαμάχη που ξέσπασε για κάποιες '"δηλώσεις" που έκανε ο πρωθυπουργός της Αλβανίας Έντι Ράμα για την Ελλάδα και τους Έλληνες. Ο Έντι Ράμα εξήγησε ότι το σχόλιο που έκανε σε δημοσιογράφο περί Πλάτωνα και Αριστοτέλη ήταν χιούμορ, κάτι εμφανές σε όποιον είδε την συζήτηση κι υποστήριξε τα εξής:

«Είμαι έκπληκτος από την αντίδραση ορισμένων μέσων ενημέρωσης στην Αθήνα και ορισμένων Ελλήνων πολιτικών στον απολύτως αμερόληπτο, αλλά φιλικό και χιουμοριστικό τόνο της συνομιλίας μου με τον αξιότιμο δημοσιογράφο John Defterios στο πάνελ που διοργανώθηκε στο Συνέδριο για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη στο Αμπού Ντάμπι!

Είναι απίστευτο ότι μια φράση που ειπώθηκε για πλάκα μπορεί να βγει εντελώς από το πλαίσιο της και να μετατραπεί σε δημόσια διαμάχη που τροφοδοτείται από εθνικιστικό πάθος, κάτι που, δυστυχώς, συμβαίνει συχνά στα αθηναϊκά μέσα ενημέρωσης!

Αλλά διαβεβαιώνω όλους όσους ανησυχούν και αισθάνονται προσβεβλημένοι ότι δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία ότι ο Πλάτωνας και ο Αριστοτέλης είναι Έλληνες φιλόσοφοι και ότι η Αρχαία Ελλάδα είναι η κοιτίδα του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Ότι η ελληνική κουλτούρα αξίζει μόνο θαυμασμό, όχι μόνο για τους φιλοσόφους της αρχαιότητας, αλλά και για τους ποιητές, τους συγγραφείς, τους κινηματογραφιστές και τη μουσική που έχει δώσει στην ανθρωπότητα ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα για την οποία τρέφω τα πιο θετικά συναισθήματα, ότι ο ελληνικός λαός είναι, για μένα, ένας αναντικατάστατος γείτονας και αδιαίρετος αδελφός του αλβανικού λαού, και ότι τρέφω ιδιαίτερο σεβασμό για τον πρωθυπουργό της Ελλάδα.

Αλλά, παρακαλώ, όσοι είναι αναστατωμένοι και προσβεβλημένοι από το χιούμορ μου, ας μην περιμένουν από μένα να θεωρήσω όποιον γράφει και μιλάει ελληνικά με το εθνικιστικό πάθος των προαναφερθέντων ως διάδοχο του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη. Αυτό είναι όλο».

Έβαλα ολόκληρη την απάντηση γιατί δίνει και όλες τις αναγκαίες εξηγήσεις. Είναι πάντως κωμικό να αρπαζόμαστε έτσι "με τα μανίκια σηκωμένα" για αναφορές που γίνονται με χιούμορ αντί να κοιτάμε επί της ουσίας να προωθήσουμε τις σχέσεις μας με την γειτονική χώρα.

Μια συναυλία στην Δραπετσώνα του 1982

Από μια ανάρτηση του Christos Artikos για μια συναυλία που δόθηκε το 1982 στην Δραπετσώνα πήρα την φωτογραφία της πρόσκλησης και δίνω περισσότερες πληροφορίες με το σχόλιο αυτό εις ανάμνηση της νεότητάς μας:

Όπως βλέπετε το εισιτήριο γράφει: "Τόπος: Κινηματογράφος Ολύμπια, Αναπαύσεως 13" και όντως αυτό είχε κλείσει ο Αριστοφάνης (ο όμιλος συναναστροφών...!) που είχε σαν έδρα του το γραφείο του φροντιστηρίου "Ομάδα Έψιλον".

Έτσι γράφει, όμως η συναυλία δεν έγινε τελικά στο Ολύμπια. Με άνωθεν παρέμβαση ο ιδιοκτήτης του κινηματοφράφου μια μέρα πριν από την συναυλία υπαναχώρησε. Δέχτηκε αφόρητες πιέσεις από την αστυνομία κι αναγκάστηκε να την ακυρώσει εκείνος ώστε να μην χρειαστεί να την απαγορεύσει το κράτος. Το γεγονός είναι ότι η συναυλία έμενε στον αέρα. Υπόψη ότι θα ερχόταν κόσμος από Αθήνα (Εξάρχεια) κι αλλού και θα έβρισκε το σινεμά κλειστό με αστυνομία απέξω. Θα έρχονταν όχι μόνο για τις Μουσικές Ταξιαρχίες που είχαν γίνει εκείνον τον μήνα διάσημες για την σύγκρουσή τους με την κυβέρνηση και το ΚΚΕ (ταυτόχρονα!) στην Καρδίτσα αλλά και για τους Φατμέ που μόλις άρχιζαν κι εκείνοι την πορεία τους.

Ευτυχώς ο Αριστοφάνης έκλεισε (με διαδρομές μυστήριες και χάρη σε προσωπικές γνωριμίες) την κοντινή αίθουσα της Ένωσης Ποντίων. Τότε είχε την διοίκηση της Ποντίων το ΚΚΕ ενώ κι ο δήμος ήταν επίσης ΚΚΕ με τον Μαρίνο Κοσκινά κι ήταν αντίθετοι με την διεξαγωγή αυτής της συναυλίας.

Μέσα σε μια μέρα γράφτηκαν στους τοίχους στον Άγιο Διονύσιο και στην Αναπαύσεως ότι η συναυλία θα γίνει στην Ποντίων και όντως εκεί έγινε. Αυστηρή επιτήρηση για να μην δοθούν αφορμές με επικεφαλής περιφρούρησης τον γίγαντα Γιώργο Λούλο και με δικηγόρους (τον Μιχάλη Παπαδόπουλο και τον Αβραάμ Κοντόπουλο) για να βεβαιώσουν ότι δεν υπήρχαν σύριγγες κτλ μετά την αναχώρηση του κόσμου και καταστροφές.

Η συναυλία ήταν μαγική με τους Φατμέ όπου έπαιζε ο Μίμης Ντούτσουλης και με τις Μουσικές Ταξιαρχίες με τον Τζίμη να δίνει τα ρέστα του, αμέσως μετά την Καρδίτσα όπου είχαν γίνει τα επεισόδια. Φυσικά ο κόσμος δεν χωρούσε στην Ένωση Ποντίων και είχε γεμίσει τους παρακείμενους δρόμους.

Μοιράστηκαν και πιάτα με ρύζι και ΔΕΝ μοιράστηκαν τα μήλα όπως ήταν σχεδιασμένο
εξαρχής στα πλαίσια της απόφασης για "αφοπλισμό" μια κι οι συνθήκες ήταν πολεμικές.

Ευχαριστούμε Christos Artikos που μάς τα θύμισες. Η εμμονή μας εκείνο τον καιρό να μην αποθανατίζουμε με φωτογραφίες τις στιγμές αλλά να τις κρατάμε μόνο στο μυαλό μας, μάς στερεί τώρα από επιπλέον φωτογραφικό υλικό.

Μια λεπτή γραμμή ανάμεσα σε Γιώργο Γράψα και Τάκη Θεοδωρικάκο

Σαν χτες, 12 Ιανουαρίου του 2000 πέθανε ο Γιώργος Γράψας.

Τον θυμάται κανείς; Κι όμως έπαιξε βασικό ρόλο στις εξελίξεις στο ελληνικό αριστερό (κομμουνιστικό) κίνημα.

Το κρίσιμο (βρώμικο κατ' άλλους) 1989, την χρονιά που το ΚΚΕ και το ΚΚΕ Εσωτερικού συνεργάστηκαν με την Νέα Δημοκρατία του Μητσοτάκη (πατέρα), ο Γιώργος Γράψας που ήταν τότε Γραμματέας (επικεφαλής) της ΚΝΕ, διαφώνησε και έφυγε από το κόμμα φτιάχνοντας με συνεργάτες του το ΝΑΡ (νέο Αριστερό Ρεύμα). Είναι αυτός που είπε το περίφημο τότε "Δεν θα υπακούσω" στην ΚΕ του ΚΚΕ. Τώρα η "ανυπακοή" είναι κεντρικό σύνθημα του ΚΚΕ.

Πέθανε νωρίς, καθώς ήταν μόλις 47 ετών (γεννηθείς το 1953).

Σημειωτέον ότι μαζί με τον Γράψα είχε φύγει τότε από το ΚΚΕ κι ο σημερινός δήμαρχος Χρήστος Βρεττάκος.

Σημειωτέον επίσης ότι μόλις έφυγε ο Γράψας, την θέση του Γραμματέα της ΚΝΕ πήρε ο Τάκης Θεοδωρικάκος (ναι..., ο υπουργός!)