Υπέροχο κείμενο του Kostas Tsalos.
«Μου σχολιάζει μια κυρία, "λοιπόν, ο Απόλλωνάς σας δεν υπάρχει, δεν τον έχω δει, μόνο ο Χριστός υπάρχει!".
Τον έχεις δει κυρία μου τον Απόλλωνα ,τον έχεις δει στο φως του ήλιου του ζωοδότη που αιμοδοτεί την πλάση. Τον Δία τον έχεις δει στους κεραυνούς που πέφτουν δίπλα σου και θυμάμαι να ζητάω το έλεος του στην Ριζηνία της Κρήτης όταν οι κεραυνοί του πέφταν δίπλα μου. Την Αφροδίτη την έχεις δει όταν σκιρτάει αυτό το δέος μέσα σου που σημαίνει ότι ζεις τον έρωτα και ο έρωτας αυτός αν κρατήσει θα γίνει ουράνιος και θα ξεπεράσει τα στενά όρια της σάρκας. Τον Διόνυσο τον είδες όταν μέθυσες με φίλους λατρεμένους και αγαπούσες τα πάντα και χορέψατε κυκλοτερείς χορούς που σβήνανε κάθε κακό και ήταν σαν να μην υπήρχε αύριο και την Δήμητρα την είδες γιατί γεύτηκες τους καρπούς της που σου χάρισε η ευτυχία της που αγκάλιασε την Περσεφόνη και τον Πάνα τον είδες όταν για λίγο πέταξες τις νόρμες της λογικής, βρήκες τον ακατέργαστο πυρήνα σου και μύρισες την ευωδία της φύσης.Τον Ποσειδώνα τον είδες στα κύματα που φουσκώνουν στην ομορφιά και στην δύναμη της θάλασσας που ακολουθεί τις βουλές του άρχοντα της.
Μην προσπαθείτε κάποιοι να εξηγήσετε τους Έλληνες θεούς μας με όρους αβρααμικής εσχατολογίας, θα αποτύχετε οικτρά. Οι θεοί μας είναι παντού στον κόσμο που γνωρίζουμε ,στον κόσμο που αγαπάμε, στον κόσμο που ψάχνουμε και όλα είναι άκτιστες ενέργειες τους.
Όταν λέτε πόσο όμορφη είναι η Ελλάδα, να θυμάστε ότι η κοσμοθέαση του προγονικού μας λαού είναι εκείνη που διάβασε αυτή την ομορφιά και οι θεοί μας ζούνε δίπλα μας, με κάθε ανάσα μας τους νιώθουμε.
