Ο οικισμός Καππαδοκία στον Άγιο Διονύση, είναι ένα σημαντικό μέρος της εισόδου της πόλης του Κερατσινίου και της Δραπετσώνας από την πλευρά του Πειραιά και του λιμανιού. Για τον οικισμό αυτόν, που τον προστατεύει ο δήμος για να μην πέσει στα κεφάλια των περαστικών, έχουν κατατεθεί κατά καιρούς διάφορες σκέψεις που κινούνται ανάμεσα στα δύο άκρα, της διατήρησης και της κατεδάφισης. Νομικό εμπόδιο δεν υπάρχει καθώς με απόφαση του Σ.τ.Ε. του 2004 ο οικισμός δεν είναι διατηρητέος σαν μνημείο αρχιτεκτονικής κληρονομιάς, άρα υπάρχει δυνατότητα για κάθε ιδέα (είτε διατήρηση είτε κατεδάφιση) να εφαρμοστεί.
Μέχρι στιγμής έχουμε:
Στις φωτογραφίες (από Μπενέτος- Δήμος Κερατσινίου Δραπετσώνας) βλέπουμε την εγγύτητα του οικισμού με το λιμάνι, τα ετοιμόρροπα κτίρια και το άφθονο πράσινο ανάμεσά τους που με τον καιρό έχει εξελιχθεί σε αδιαπέραστο τείχος.
- Κάποιες σκέψεις που μιλούν για επανάχρηση των υπαρχουσών κτιριακών κατασκευών (εν μέρει ή εν όλω),
- Κάποιες άλλες ιδέες που θέλουν την δημιουργία ενός μεγάλου χώρου πρασίνου και αναψυχής,
Προέχει πρώτα η οριστική αποκατάσταση των σεισμοπαθών (με οριστικά παραχωρητήρια) και εν συνεχεία η αναγκαστική απαλλοτρίωση (όπως προβλέπει ο σχετικός νόμος του 2003) όσων κατοικιών δεν έχουν μπει στην κλήρωση των νέων διαμερισμάτων. Αφού περάσουν στην κυριότητα της Πολιτείας (Υπουργεία ή Δήμος),, τότε θα αποφασιστεί το μέλλον της περιοχής. Προς το παρόν το Κράτος (υπουργεία Πολιτικής Προστασίας ή Κοινωνικής Πολιτικής) έχει τον πρώτο λόγο, αλλά, ο Δήμος (ως εκπρόσωπος των κατοίκων) διεκδικεί το δικαίωμά του να διαχειρίζεται εκείνος τον τόπο του. Σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να πρυτανεύσει το καλό της πόλης σαν σύνολο.
