Κυριακή 17 Ιουλίου 2022

ΠΟΣΟ ΤΥΦΛΗ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ; ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΟΙΝΟ ΠΕΡΙ ΔΙΚΑΙΟΥ ΑΙΣΘΗΜΑ;

Οι συνδικαλιστές καλλιτέχνες πήραν φωτιά με την αποφυλάκιση του Λιγνάδη και οι συνδικαλιστές Δικαστές απάντησαν. Ο χορός της αντιπαράθεσης καλά κρατεί.

Θα σχολιάσω ένα σημείο που βρήκα πολύ ενδιαφέρον. Είναι η δικαιοσύνη τυφλή; Πρέπει να είναι τυφλή; Να είναι και κουφή; Να αποφασίζει με βάση το γράμμα του νόμου ή να ακούει και το βουητό της κοινωνίας; Πρέπει να εκφράζει το κοινό περί δικαίου αίσθημα;

Λοιπόν, εξ ορισμού η δικαιοσύνη υπάρχει ακριβώς για να αποδίδει το κοινό περί δικαίου αίσθημα. Μόνο που αυτό το κάνει μέσα από περίπλοκες διαδικασίες που θεωρούνται αναγκαίες για να εξασφαλίζονται παράλληλα και τα ατομικά δικαιώματα. Η ισορροπία ανάμεσα στις δύο παραπάνω προτάσεις κάνει την δικαιοσύνη "δίκαιη" ή "άδικη", αποδεκτή ή όχι.

Κρίνουν λοιπόν οι δικαστές με βάση τους νόμους κυρίως, έχοντας ταυτόχρονα το αυτί τους τεντωμένο προς την κοινωνία. Κι αποφασίζουν με τον νόμο. Όχι με βάση την δημοφιλία, αλλά με βάση την νομιμότητα. Ωστόσο το τελικό αποτέλεσμα δεν μπορεί να αποκλίνει σημαντικά του αρχικού σκοπού που είναι το κοινό περί δικαίου αίσθημα.

Στην προκειμένη περίπτωση, ο κατά τεκμήριο αθώος υπόδικος Λιγνάδης κρίθηκε προφυλακιστέος κι όταν αποδείχθηκε η ενοχή του (κι ας μένει ακόμα μέχρι την τελική κρίση κατά τεκμήριο αθώος) τότε κρίθηκε αποφυλακιστέος. Είναι μια αντινομία που θίγει το κοινό περί δικαίου αίσθημα κι οδηγεί σε σκέψεις περί μεροληψίας. Και θίγεται το "αίσθημα" της κοινωνίας όχι από την δίκη αυτή και μόνο, αλλά, από μια σειρά αποφάσεων. Σε ποινικές υποθέσεις "φτωχοδιάβολοι" πετάγονται στον Καιάδα ενώ μεγαλόσχημοι αθωώνονται ή αποφυλακίζονται. Σε αστικές υποθέσεις δικαστές και ένστολοι δικαιώνονται ενώ συνταξιούχοι κι εργαζόμενοι συναντούν ένα τοίχος άρνησης των δικαίων αιτημάτων τους.

Ας μην φαίνεται σε κανέναν παράξενο που η κατακραυγή για τον Λιγνάδη εντείνεται. Το θέμα είναι η κυβέρνηση και το επιτελικό της κράτος που είναι μεροληπτικό, αδηφάγο και πηγή απάτης. Από εκεί ξεκινά η αγανάκτηση και στο διάβα της παίρνει φαλάγγι και την "άδικη" δικαιοσύνη και τα άδικα μέτρα και τους άδικους βιαστές της ηθικής ή της τσέπης αυτού του λαού.

Σάββατο 16 Ιουλίου 2022

Ο "μύθος" του Πολυτεχνείου

Με αφορμή τα όσα είπε ο υφυπουργός Παιδείας(!) κ. Συρίγος στη Βουλή για τον "μύθο του Πολυτεχνείου" θέλω να σημειώσω τα εξής:

Το Πολυτεχνείο είναι ένα ιστορικό γεγονός, που δεν καλύπτει ένα τριήμερο εξέγερσης και μόνο. Είναι η κορύφωση μιας μακράς διαδικασίας τριών τουλάχιστον χρόνων εξέγερσης του φοιτητικού και λαϊκού κινήματος. Αυτό το κίνημα ξεκίνησε μέσα στην μαύρη επταετία παρά τις διώξεις και την αστυνομική τρομοκρατία Αυτό το κίνημα κατήγγειλε την χούντα διεθνώς, έδειξε το αληθινό της πρόσωπο και την υποχρέωσε σε ενέργειες που την εξέθεταν όλο και περισσότερο. Από την μια σκλήρυνση (βασανισμοί, δίκες , διώξεις) κι από την άλλη διεθνής απομόνωση (δράση Μελίνας, Θεοδωράκη, οργανώσεων, συμβούλιο της Ευρώπης κτλ). Όλα αυτά προκάλεσαν την αφύπνιση του λαϊκού παράγοντα, ανάγκασαν την χούντα σε ενέργειες που έδιναν κι άλλα περιθώρια αντίδρασης (σύνταγμα, δήθεν φιλελευθεροποίηση κτλ) κι έκαναν τις εντός Ελλάδας ισορροπίες εύθραυστες.
Έτσι έγιναν τα γεγονότα που προηγήθηκαν και κορυφώθηκαν στο Πολυτεχνείο, έτσι κατέβηκαν και πάλι τα τανκς, έτσι επικράτησε μια νέα τρομοκρατία κι έτσι τέντωσε το σκοινί κι ήταν έτοιμο να σπάσει. Όταν η (δεύτερη) χούντα έκανε την προδοσία στην Κύπρο, η αντίδρασή της ήταν η ολοσχερής κατάρρευση κι ολοκληρωτική παράδοσή της στους πολιτικούς χωρίς να προκαλέσει λουτρό αίματος ή μια νέα παραλλαγή της δικτατορίας που θα ήταν τα "φυσιολογικά" για αυτήν επόμενα βήματα. Ναι, η προδοσία στην Κύπρο ήταν το γεγονός, το φιτίλι, που τους ανάγκασε σε παραίτηση, όμως η απομόνωση και η απονομιμοποίησή τους ήταν ο αληθινός λόγος φυγής τους. Έξω υπήρχε ένας λαός πρόθυμος να ξεσηκωθεί και να τους λιντσάρει. Αυτό φάνηκε αμέσως μετά την 24η Ιουλίου '74 με τα πάνδημα συλλαλητήρια με κύρια συνθήματα "δώστε την χούντα στον λαό", "ΕΣΑ ΕΣ-ΕΣ βασανιστές" και "φόλα στον σκύλο της ΕΣΑ" κ.α., φάνηκε ακόμη και στην επιστράτευση όπου ο λαός ήταν έτοιμος να στρέψει τα όπλα κατά της χούντας.
Γι αυτό το "Πολυτεχνείο" δεν είναι απλά μια μαρτυρική ιστορία κάποιων ηρώων, πεσόντων ή μη. Είναι η πλήρης απονομιμοποίηση της χούντας, είναι η πάνδημη αποδοκιμασία της, είναι το τέλος της, έστω κι αν καθυστέρησε μερικούς μήνες να συντελεστεί.
Γι αυτό το "Πολυτεχνείο" δεν ήταν μόνο το Πολυτεχνείο, αλλά, μια σειρά αγώνων τριών τουλάχιστον ετών από τις φοιτητικές εκλογές και τις πορείες ως την Νομική και τελικά το Χημείο και το Πολυτεχνείο. Συνέχεια μιας αντίστασης από το ξεκίνημα της χούντας που δεν εκδηλωνόταν παρά μόνο σε συγκεκριμένα γεγονότα (κηδείες Σεφέρη, Παπανδρέου, Παναγούλης, δράση οργανώσεων κτλ).
Μόνο χουντικοί και φιλοχουντικοί (δηλαδή δεξιοί προερχόμενοι από οικογένειες ταγματασφαλιτών και συνεργατών των Γερμανών στην κατοχή) μπορούν (και κυρίως θέλουν) να έχουν άλλη ανάγνωση σαν να μην έζησαν εδώ. Η άλλη ανάγνωση δεν είναι τυχαία, είναι απόκρυψη της ιστορίας επειδή ντρέπονται για αυτήν. Ο Συρίγος ντρέπεται που είναι δεξιός, ντρέπεται που είναι (πολιτικά) απόγονος ενός τέρατος και για να καλύψει τις ενοχές του εφευρίσκει τρόπους ερμηνείας της ιστορίας που τον βολεύουν. Το έκαναν πολλοί πριν από αυτόν, το έκαναν οι χουντικοί, οι βασανιστές και οι οπαδοί τους, ο ΛαΟΣ, η ΧΑ, πιο παλιά η ΕΔΕ κτλ. Το κάνει και η κυβέρνηση Μητσοτάκη που έχει διαδεχτεί ή απορροφήσει όλον αυτόν τον αντιδημοκρατικό πολτό. Δεν θα μένει όμως αναπάντητη αυτή η στρέβλωση κι αυτός ο ψυχαναγκασμός.
Ιδιαίτερα για έναν υφυπουργό παιδείας είναι απαράδεκτο να μιλά έτσι. Κι η αντίδραση που προκλήθηκε είναι δικαιολογημένη. Αναθεωρητές της ιστορίας υπάρχουν, γράφουν, μιλούν, τακτοποιούν τις τύψεις τους ή προβάλλουν τα εγώ του μέσω μιας εξασφαλισμένης δημοσιότητας. Ας κάνουν ό,τι θέλουν στον τομέα αυτόν, η δημοκρατία ανέχεται ακόμα και τους βιαστές της, δεν μπορούν όμως να κυβερνούν και δεν μπορούν να προΐστανται ενός υπουργείου Παιδείας. Αυτό είναι απαράδεκτο και πολιτικό ολίσθημα που πρέπει άμεσα να διορθωθεί.

Δευτέρα 11 Ιουλίου 2022

Από μεθαύριο διατίθεται ο "Ακήρυχτος Πόλεμος"

Από μεθαύριο Τετάρτη 13/7/22 θα έχω στα χέρια μου το βιβλίο μου με τον τίτλο "Ακήρυχτος Πόλεμος" όπως προανήγγειλα πριν μερικές μέρες με ανάρτηση και στο Φέισμπουκ. Ευχαριστώ τους πολλούς φίλους που υποδέχτηκαν την αναγγελία με 240 λαϊκ και πάνω από 50 σχόλια με ευχές. Όπως είχα πει σε εκείνη την ανάρτηση το βιβλίο θα διατίθεται από εμένα στην τιμή των 10 ευρώ κι η συνενόηση γίνεται μαζί μου στο ημέιλ gtsiridis2012@gmail.com ή στο μέσεντζερ στο Tsiridis Georgios ή τηλεφωνικά στο 6972093606. Για όσους έχουν παραγγείλει θα τους ενημερώσω προσωπικά. Για τους υπόλοιπους θα πω μόνο ότι δεν είναι έκδοση κάποιου εκδοτικού οίκου επομένως τα αντίτυπα είναι περιορισμένα στον αριθμό.

Το βιβλίο έχει 316 σελίδες, έχει εξώφυλλο αυτό της φωτογραφίας και στο οπισθόφυλλο γράφει τα εξής:

«Το καλοκαίρι του 2011 η Ελλάδα ετοιμαζόταν πυρετωδώς να υποθηκεύσει το μέλλον της σε δανειστές της, μπαίνοντας σε μια βαθιά ύφεση με άμεση προοπτική την φτώχεια του λαού της. Στο κέντρο μιας πρωτοφανούς δίνης, η μικρή χώρα είχε γίνει πειραματόζωο και στροβιλιζόταν από ρεύματα ενός πολύ μεγάλου και Ακήρυχτου Πολέμου μεταξύ Ανατολής και Δύσης, μεταξύ Νότου και Βορά, μεταξύ των Αναπτυγμένων και των Αναπτυσσόμενων οικονομιών. Ήταν ένας πόλεμος κρατών και πολυεθνικών με ανοιχτές συγκρούσεις στους παγκόσμιους και διεθνείς οργανισμούς και κρυφές μάχες των μυστικών υπηρεσιών.

    Μπλεγμένος σε ένα τέτοιο πολεμικό παιχνίδι αυτού του ακήρυχτου πολέμου, ταξίδευα τον Ιούνιο του 2011 στον Ινδικό Ωκεανό, σαν αρχιμηχανικός αλλά και πράκτορας της CIA, σε δράσεις που είχαν στόχο την αποσταθεροποίηση της Κίνας. Παράλληλα όμως κάποιοι είχαν ήδη αποσταθεροποιήσει την δική μου ζωή κι επιβουλεύονταν κάθε άτομο που αγαπούσα και κάθε αξία που πίστευα. Μέσα σε ένα εξάμηνο έζησα τον βρόμικο πόλεμο, πόνεσα, μίσησα κι αγάπησα. Βρέθηκα να αναζητώ την λύτρωση τον Φεβρουάριο του 2012 σε μιαν Αθήνα που συνταρασσόταν από μάχες διαδηλωτών κι αστυνομικών και που καιγόταν ολόκληρη από άκρη σε άκρη.»


Κυριακή 10 Ιουλίου 2022

Άγριες Μέλισσες


Πολύ καλό το σήριαλ "Άγριες Μέλισσες" με ένα τέλος αντάξιο όλης της σειράς.
Ήταν βέβαια μυθοπλασία, όμως κινήθηκαν μέσα στην ιστορία, την προδικτατορική 1959-66 και την χουντική 1967-68 (με προέκταση ως το '74) με τρόπο ακριβή και σωστό. Όλα τα μυθοπλαστικά γεγονότα συνέβησαν και στην πραγματικότητα στην χουντική και προχουντική Ελλάδα. Ειδικά τα γεγονότα επί χούντας, ως αληθινές ιστορίες, ήταν απλωμένα στον χώρο και τον χρόνο, συνέβησαν σε όλη την έκταση της Ελλάδας και σε όλη την διάρκεια της δικτατορίας. Ως μυθοπλασία, συμπυκνώθηκαν σε ένα χωριό και σε μια διετία, αυτό όμως έγινε για τεχνικούς λόγους. 
Δεν παραβιάστηκε η ιστορία ούτε παρουσιάστηκαν ανύπαρκτα γεγονότα. Και οι χαρακτήρες ήταν πολύ αληθινοί και κοντά στο αίσθημα εκείνης της εποχής. Πολιτικά, ψυχολογικά, κοινωνικά, συναισθηματικά, το έργο ήταν ολόσωστο, άκρως ενδιαφέρον, διδακτικό, γλυκό, ανθρώπινο και εντέλει αληθινά ψυχαγωγικό.
Μπράβο σε όλους, μπράβο και στον Αντ1 που το φιλοξένησε.

Σάββατο 9 Ιουλίου 2022

ΧΙΛΙΑ. Μια ιστορία στην Βυζαντινή αυτοκρατορία, το 1.000 μ.Χ.


Το βιβλίο αυτό, γραμμένο το 2012 δέχτηκε καλλιτεχνική και φιλολογική επιμέλεια φέτος, δέκα χρόνια μετά την συγγραφή του. Ο τίτλος του "ΧΙΛΙΑ" υποδηλώνει ακριβώς το 1.000 μ.Χ., μια φορτισμένη σημαδιακή χρονιά γιατί συμπληρώνονται χίλια χρόνια από την έλευση του Θεού στη Γη. Σύμφωνα με την Αποκάλυψη του Ιωάννη, του ιερού βιβλίου της χριστιανοσύνης (αλλά και του Ισλάμ που δέχεται την Αγία Γραφή), χίλια χρόνια μετά την γέννηση του Χριστού θα ιδρυθεί στην Γη το θεϊκό βασίλειο. Ποιος θα το ιδρύσει; Σίγουρα ένας μονάρχης ανάμεσα στους υπάρχοντες. Βασικοί διεκδικητές ο Βασίλειος Β' της Ρωμανίας, ο Τσάρος Σαμουήλ της Βουλγαρίας, οι ηγεμόνες της Ρωσίας, της Σερβίας, οι βασιλιάδες της Γαλλίας και της Αγγλίας, ο αυτοκράτορας της Αγίας Γερμανικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, αλλά και οι Χαλίφηδες κι Εμίρηδες της Βαγδάτης, της Δαμασκού, της Κόρδοβας, όλοι οι ηγέτες του κόσμου. Το μυστικό κρύβεται πίσω από τα γραπτά του Λέοντα Σοφού, ενός μεγάλου Μαθηματικού και Αστρολόγου της εποχής.

Τα γεγονότα εκτυλίσσονται σε μια βαλκανική όπου πολεμούν σε αγώνα ζωής ή θανάτου η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία της Κωνσταντινούπολης και το Βουλγαρικό Κράτος της Οχρίδας. Οι μάχες που δίνονται φτάνουν στην Αθήνα, την Πελοπόννησο και καταλήγουν στην Λαμία, στον Σπερχειό όπου οι Βυζαντινοί κερδίζουν την κρίσιμη, αποφασιστική μάχη αυτού του πολέμου το 997 μ.Χ. Αμέσως μετά ξεκινά η αναζήτηση του "ΧΙΛΙΑ" του βιβλίου στο οποίο βρίσκονται οι λεπτομέρειες για την κατάκτηση του θεϊκού βασιλείου. Πρόκειται για ένα κυνήγι "χαμένου θησαυρού" με έπαθλο την κυριαρχία της οικουμένης.

Στο οπισθόφυλλο υπάρχει ένα κομμάτι από τον πρόλογο του βιβλίου. Λέει το κομμάτι αυτό:

    «Η Αγνή, συγκινημένη, έβαλε τα πράγματα που είχε φέρει από την Αθήνα σε μια σειρά. Ήταν τα ημερολόγια που περιέχονταν στο κιβώτιο με τους κώδικες. Εκεί μέσα είχε κλειστεί κι ένα κομμάτι της δικής της ζωής. Όλα αυτά είχαν συμβεί πριν από είκοσι περίπου χρόνια, όταν εκείνη ήταν ακόμη δεκατεσσάρων ή δεκαπέντε ετών παιδί.
    Ξεχώρισε τα τετράδια με χρονολογική σειρά. Κράτησε σημειώσεις. Πότε γράφτηκε το καθένα, πού γράφτηκε, σε ποια περίοδο αναφερόταν. Είδε πως από τα δεκαπέντε ημερολόγια που υπήρχαν στο κιβώτιο, τα δώδεκα ήταν της Ελένης. Δύο ανήκαν στον Ρωμανό κι ένα στον Δημήτριο. Έπρεπε να βρει τον σωστό τρόπο για να τα κατατάξει. Σκέφτηκε πως ίσως χρειαζόταν να γράψει κι εκείνη κάποιες επεξηγήσεις. Ύστερα είδε πως δεν υπήρχε λόγος. Τα δεκαπέντε ημερολόγια από μόνα τους τα έλεγαν όλα.
    Τα τοποθέτησε μέσα στο κιβώτιο ώστε να διαβάζονται με την σειρά. Έγραψε πάνω σε μια περγαμηνή έναν τίτλο και κόλλησε την περγαμηνή έξω από το κιβώτιο. Κοίταξε το έργο της. Αυτό το κιβώτιο αποτελούσε ένα ολόκληρο βιβλίο με δεκαπέντε κεφάλαια. Ο τίτλος του ήταν «Χίλια» με υπότιτλο «ημερολόγια του 1.000 μ.Χ.». Ικανοποιημένη, τοποθέτησε το κιβώτιο στην πιο περίοπτη θέση της βιβλιοθήκης της.»

Όπως φαίνεται κι από το παραπάνω τμήμα του προλόγου, όλο το βιβλίο αποτελείται από 15 επιστολές γραμμένες σε πρώτο πρόσωπο με σημειώσεις για το πότε γράφτηκαν, πού γράφτηκαν και σε ποια περίοδο αναφέρονται. Οι δώδεκα εξ αυτών είναι γραμμένες από την Ελένη, μια Ελληνίδα και Αθηναία, κόρη του σοφού Ζήνωνα Χλωρού.  Δύο εξ αυτών των επιστολών είναι γραμμένες από τον Ραντομίρ ή Ρωμανό, τον γιο και διάδοχο του Σαμουήλ, Τσάρου της Βουλγαρίας. Μια επιστολή ακόμη είναι γραμμένη από τον Δημήτριο Κορυδαλλέα, αξιωματικό του Ρωμαϊκού Στρατού από την Θεσσαλονίκη. Τα μέρη όπου εκτυλίσσονται τα γεγονότα είναι η Αθήνα, η Κωνσταντινούπολη, η Θεσσαλονίκη, ο Άθως, η Αχρίδα, η Άνδρος, η Ανάφη και η Κρήτη.

Για τους λάτρεις των ιστορικών αναγνωσμάτων το βιβλίο προσφέρει πολλά. Αποδίδεται το χρώμα της εποχής και των τόπων και δένονται οι σκέψεις και τα συναισθήματα των ηρώων με την εποχή τους. Βλέπουμε από την μια την θρησκευτική ανοχή κι από την άλλη την μισαλλοδοξία. Θα διακρίνουμε στα πρόσωπα του έργου τον έρωτα, τις διπλές σκέψεις, την ταπείνωση και την καθαρή αφοσίωση. Θα ζήσουμε ανατροπές κι εκπλήξεις με γεωπολιτικές συνέπειες. Πάνω στα βουνά της Κρήτης θα μας περιμένει μια ελεύθερη Ελλάδα για να μας εκπλήξει με την ευφυΐα της και την απελπισία της ταυτόχρονα. Όσοι ταξιδέψουν με το βιβλίο αυτό, θα έχουν κάτι να σκεφτούν και να αναπολήσουν.

Παρασκευή 8 Ιουλίου 2022

Καταδίκη της κυβέρνησης Σαμαρά από το Ευρωπαϊκό δικαστήριο


Καταδικάστηκε η Ελλάδα από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, για το πολύνεκρο ναυάγιο στο Φαρμακονήσι το 2014. Σύμφωνα με το δικαστήριο, στο οποίο προσέφυγαν 16 διασωθέντες, πνίγηκαν 11 άνθρωποι λόγω βίαιης επαναπροώθησης (pussback), κατά την διάρκεια της οποίας το σκάφος του λιμενικού προκάλεσε το ναυάγιο. Της απόφασης είχε προηγηθεί το Πενταμελές Εφετείο Δωδεκανήσου που είχε αποδεχτεί ότι το ναυάγιο οφειλόταν σε λανθασμένους χειρισμούς στην ρυμούλκηση από την Ακτοφυλακή και αθώωσε τον Σύρο πρόσφυγα στον οποίο είχε γίνει προσπάθεια να πέσει όλη η ευθύνη. 
 
Η Ελλάδα καταδικάστηκε για παραβίαση των άρθρων για το "δικαίωμα στη ζωή" και για την "απαγόρευση απάνθρωπης ή ευτελιστικής συμπεριφοράς". Όπως ανέφερε ο καθηγητής της Παντείου κ. Χριστόπουλος «συζητάμε για την απόλυτη ισοπέδωση του κύρους της χώρας, για την θεσμική αναγνώριση της απόλυτης βαρβαρότητας.»
 
Η δεξιά κυβέρνηση Σαμαρά, με τον τότε ΥΕΝ κ.Βαρβιτσιώτη, είχε κάνει το θαύμα της. Μας έκανε ρεζίλι διεθνώς. Μετά από ένα διάλειμμα ανθρωπιάς επί Σύριζα (όταν η χώρα μας τιμήθηκε από όλους τους διεθνείς οργανισμούς και τον Πάπα ακόμη), η Ελλάδα έχει επανέλθει σε επικίνδυνες πρακτικές. Ελπίζω ότι δεν θα έχουμε κάνα νέο Φαρμακονήσι και νέα καταδίκη. Ήδη στο ευρωκοινοβούλιο ο Πρωθυπουργός δέχτηκε σφοδρές πιέσεις για τις επαναπροωθήσεις που ενεργεί η κυβέρνησή του. Μακάρι να μην είναι έτσι. Η Ελλάδα είναι χώρα ανεκτική κι όχι βάρβαρη. Ας προσέξει η κυβέρνηση γιατί το ζήτημα είναι λεπτό.

Πέμπτη 7 Ιουλίου 2022

ΣΤΑ ΑΚΡΑ

Πολύ σύντομα θα διατίθεται και το νέο μου βιβλίο "Στα Άκρα" με υπότιτλο "Η χρυσαυγίτισσα κι ο κνίτης" που γράφτηκε το 2012 και το επιμελήθηκα προσφάτως για να το εκδώσω.

Σε μια συνοπτική παρουσίασή του είχα γράψει: 

Πρόκειται για τον θυελλώδη έρωτα ενός Κνίτη με μια Χρυσαυγίτισσα, πριν ακόμα η Χρυσή Αυγή μπει στην Βουλή. Τα γεγονότα διαδραματίζονται το δίμηνο Απριλίου-Μαΐου του 2012 και μπλέκονται χούλιγκαν, κυκλώματα δικηγόρων και πολιτικές αντιπαραθέσεις.προσφάτως για να το εκδώσω.

Σε μια συνοπτική παρουσίασή του είχα γράψει: 

Πρόκειται για τον θυελλώδη έρωτα ενός Κνίτη με μια Χρυσαυγίτισσα, πριν ακόμα η Χρυσή Αυγή μπει στην Βουλή. Τα γεγονότα διαδραματίζονται το δίμηνο Απριλίου-Μαΐου του 2012 και μπλέκονται χούλιγκαν, κυκλώματα δικηγόρων και πολιτικές αντιπαραθέσεις.

Το βιβλίο είναι γραμμένο σε μια περίοδο όπου η Χρυσή Αυγή ανερχόταν. Το εκλογικό της ποσοστό ακόμη ήταν μηδαμινό (0,6%) αλλά είχε σημειώσει επιτυχία στις δημοτικές του 2010 στην Αθήνα και σε μεγάλες πόλεις και αισιοδοξούσε. Πραγματικά, στις εκλογές που έγιναν τον Μάιο και Ιούνιο του 2012 (μετά την λήξη της δράσης του βιβλίου) η Χρυσή Αυγή πήρε το αξιόλογο 7%. Ένα χρόνο μετά αποκαλύφθηκε η εγκληματική της δράση. 

Η δράση του βιβλίου τελειώνει τον Απρίλιο του 2012, πριν από εκείνες τις διπλές εκλογές που της έδωσαν το 7% και πριν από την επίσημη αποκάλυψη της εγκληματικής της φύσης. Στο διάστημα αυτό, γνωρίζουν για την Χρυσή Αυγή και την καταγγέλλουν μόνον οι αντίπαλοί της στην αριστερά και οι μυημένοι. Πολλοί παρασύρονται από ένα φωτοστέφανο που της φορούν κάποιοι δημοσιογράφοι. Εφημερίδες και ΜΜΕ την κανακεύουν γιατί την θεωρούν αντίδραση στην ανερχόμενη επίσης εκείνο το διάστημα αριστερά. Ήταν η περίοδος όπου το ΠαΣοΚ και η Νέα Δημοκρατία φυλλορροούσαν προς κάθε κατεύθυνση ενώ ο Σύριζα, η Δημάρ και το ΚΚΕ ανέβαιναν.

Σε αυτές τις συνθήκες μια όμορφη κοπέλα από δεξιά οικογένεια (η Αλίκη) έλκεται από τις θεωρίες του εθνικισμού και της Χρυσής Αυγής. Ένας γείτονάς της (ο Στράτος) είναι φοιτητής και συνεπής οπαδός και μέλος του ΚΚΕ και της ΚΝΕ. Μεταξύ τους υπάρχει, φυσικά, απέχθεια και μίσος, όμως τα γεγονότα έρχονται έτσι που οι δυο νέοι συναντιούνται. Βρίσκονται σε μια παρέα φοιτητών και εργαζόμενων νέων, όπου το οπαδικό ποδόσφαιρο και η πολιτικές αντιπαραθέσεις κυριαρχούν. Μια άγρια σύγκρουση οπαδών-χούλιγκαν Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού με θανατηφόρες συνέπειες είναι το ξεκίνημα μιας σειράς γεγονότων που ενοχοποιούν κάποια από τα παιδιά της παρέας. Μια απαγωγή είναι το έναυσμα της σχέσης της Αλίκης και του Στράτου. Ένας εμπρησμός του σπιτιού ενός δικαστικού, οδηγούν τους δυο νέους, τον Κνίτη και την Χρυσαυγίτισσα, στην ανάγκη να συντονιστούν και να αποκτήσουν κοινή δράση και επαφή. Ο στόχος τους είναι να σώσουν τους φίλους τους, τα παιδιά της παρέας, που κινδυνεύουν να μπλέξουν σε κυκλώματα παράνομων μεγαλοδικηγόρων και δικαστικών. Μέσα από αυτή την κοινή δράση, γνωρίζονται, και παρά τις αγεφύρωτες πολιτικές τους διαφωνίες, ερωτεύονται. Η συνέχεια γίνεται πολύπλοκη καθώς με τις αποκαλύψεις που κάνουν μπαίνουν στην μύτη μιας μαφίας πολλών "καθώς πρέπει" κυρίων που τους στοχοποιεί.

Μέσα σε ένα κλίμα των τραγουδιών του Σαββόπουλου (το μυστικό τοπίο) και του Θεοδωράκη (όμορφη πόλη) ξεκινά και τελειώνει μια ιστορία όπου ο έρωτας συγκρούεται με τις κοινωνικές αντιθέσεις. Αυτή τη φορά δεν είναι οι οικογενειακές παραδόσεις που στέκονται εμπόδιο στον έρωτα αλλά οι πολιτικές προτιμήσεις κι οι ιδεολογίες. Κι όπως συμβαίνει πάντα στα παραμύθια, ο έρωτας στο τέλος νικά, αλλά, πληρώνει ένα πανάκριβο τίμημα.

Για να είμαι τίμιος με τον αναγνώστη πρέπει να πω ότι το βιβλίο αυτό δεν μου το εξέδωσαν το 2014 γιατί μου είπαν ότι διαφωνούν με το περιεχόμενό του. Δεν μπορούσαν να δεχτούν ότι μια χρυσαυγίτισσα φαινόταν υπό ένα πρίσμα θετικό μέσα από τις σελίδες του βιβλίου. Δεν επέμεινα, ήξερα εξάλλου ότι το κλίμα ήταν βαρύ με την δολοφονία του Παύλου Φύσα και την δίκη της Χρυσής Αυγής. Δεν ήταν η ώρα κατάλληλη γι αυτό το βιβλίο. Τώρα, δέκα χρόνια μετά την συγγραφή του δεν ξέρω αν είναι ακόμα νωρίς. Τέλος πάντων, υπάρχει μια κάποια απόσταση χρονική που ίσως επιτρέψει μια πιο ψύχραιμη ανάγνωση του βιβλίου. Εξάλλου κάνω αυτο-έκδοση κι έτσι δεν εξαρτώμαι πια από τον εκδότη, γι αυτό προχώρησα. Θεώρησα όμως σωστό να τα σημειώσω όλα αυτά για να τα έχει ο αναγνώστης υπ 'όψιν του. 

Στο εξώφυλλο και οπισθόφυλλο του βιβλίου βλέπει κανείς το μνημείο των εραστών της Τερουέλ και στο οπισθόφυλλο μια σκηνή σύγκρουσης των ΜΑΤ με χούλιγκαν.

 

Τετάρτη 6 Ιουλίου 2022

38 προσλήψεις το 2023 στον δήμο

 Η διοίκηση του Δήμου Κερατσινίου-Δραπετσώνας εισηγείται στην οικονομική επιτροπή 38 προσλήψεις προσωπικού. Πρόκειται για τον ετήσιο προγραμματισμό και οι 38 θέσεις αφορούν το έτος 2023.

Για περισσότερες λεπτομέρειες θα επανέλθουμε. Περισσότερες πληροφορίες για αιτήσεις, προθεσμίες κτλ. στον Δήμο. Υπενθυμίζουμε ότι είναι προσλήψεις του έτους 2023.
Πρόκειται για τις θέσεις: (ΚΛΑΔΟΣ-ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ ΘΕΣΕΙΣ)
ΠΕ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ 1
ΤΕ ΤΕΧΝΟΛΟΓΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ 1
ΤΕ ΤΕΧΝΟΛΟΓΩΝ ΤΟΠΟΓΡΑΦΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ 1
ΔΕ ΔΕΝΔΡΟΚΗΠΟΥΡΩΝ 3
ΔΕ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ 5
ΔΕ ΗΛΕΚΤΡΟΤΕΧΝΙΤΩΝ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ 1
ΔΕ ΜΗΧΑΝΟΤΕΧΝΙΤΩΝ 1
ΔΕ ΟΔΗΓΩΝ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ 3
ΔΕ ΤΕΧΝΙΤΩΝ 3
ΔΕ ΧΕΙΡΙΣΤΩΝ ΜΗΧΑΝΗΜΑΤΩΝ ΕΡΓΩΝ 1
ΥΕ ΕΡΓΑΤΩΝ ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΤΑΣ 10
ΥΕ ΕΡΓΑΤΩΝ ΚΗΠΩΝ 4
ΥΕ ΕΡΓΑΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ 4

Δευτέρα 4 Ιουλίου 2022

Θα επιβάλουν στον κ.Μητσοτάκη οι επικοινωνιολόγοι του να ζητήσει συγνώμη;

Είναι εκτεθειμένος ο πρωθυπουργός με τα όσα είπε στην Βουλή στις 30 Ιανουαρίου 2022 για την "σκευωρία" που εξέταζε από τότε το δικαστικό συμβούλιο. Η εξέταση κράτησε δύο χρόνια, μαζεύτηκαν κάπου τρεις χιλιάδες σελίδες εγγράφων και οι ανώτατοι δικαστές (διορισμένοι από την  Νέα Δημοκρατία) κατέληξαν ότι δεν υπάρχει σκευωρία και ότι ο Παπαγγελόπουλος, η Τουλουπάκη, οι αντιεισαγγελείς, κι οι δημοσιογράφοι έκαναν απλώς την δουλειά τους και την έκαναν καλά. Αυτούς όμως τους είχε κατονομάσει ως συμμορία και ως υπόκοσμο ο Πρωθυπουργός και μάλιστα από το επίσημο βήμα της Βουλής.

Ήταν γκάφα ή έριξε την λάσπη επίτηδες Ό,τι κι αν ήταν, το ερώτημα παραμένει: Θα ζητήσει συγνώμη ο Μητσοτάκης που αποκάλεσε στη Βουλή «συμμορίτες κι υπόκοσμο» τους δημοσιογράφους και τους δικαστικούς που αποκάλυψαν την Νοβάρτις; Θα ζητήσει συγνώμη που κατηγόρησε (εν γνώσει του) αθώους ανθρώπους στην Βουλή; Αυτό έχει να κάνει λιγότερο με την γενναιότητά του (αστείο) και περισσότερο με τους επικοινωνιολόγους του. Αυτοί θα τον αναγκάσουν να το πει όπως τον έβαλαν να χαιρετά τον αγρότη στο μέσον του κάμπου της Λάρισας ή τον ανέβασαν σε μια λάντζα στον Κορινθιακό για να διορθώνει τον ισθμό της Κορίνθου.


ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΑΠ' ΤΗ ΒΟΥΛΗ 30/1/22

Κυριακή 3 Ιουλίου 2022

Θα πάει η υπόθεση ως το τέλος;

Το βούλευμα του δικαστικού συμβουλίου του ειδικού δικαστηρίου είναι σαφές. Καμία σκευωρία δεν στήθηκε για να εκθέσει πρωθυπουργούς και υπουργούς που τα πήραν από την Νοβάρτις. Ο Παπαγγελόπουλος, οι εισαγγελείς κι οι δημοσιογράφοι έκαναν σωστά την δουλειά τους. Έπρεπε να αξιοποιήσουν τους μάρτυρες δημοσίου συμφέροντος και τις πληροφορίες του FBI για να αποκαλύψουν το σκάνδαλο κι αυτό έκαναν. Εφόσον υπήρχαν ονόματα υπουργών, η υπόθεση πήγε στην Βουλή. Η δικαιοσύνη στη συνέχεια έκρινε ότι οι φάκελοι (πλην Λομβέρδου) πρέπει να μπουν στο αρχείο. Βρέθηκαν βέβαια ποσά αδικαιολόγητα σε Αβραμόπουλο και Γεωργιάδη, αλλά, ήταν αδιευκρίνιστα (!!!) οπότε αρχείο. Και για τους άλλους ... αρχείο επίσης, κι ας γελάει όλος ο κόσμος με την ελληνική δικαιοσύνη, που της προσφέρουν στο πιάτο την υπόθεση κι εκείνη γυρνάει το κεφάλι από την άλλη. Γιατί είναι τυφλή. Και το γέλιο του κόσμου έγινε χαχανητό όταν μαθεύτηκε ότι οι κατηγορούμενοι, μόλις έγιναν κυβέρνηση, έβαλαν την Βουλή να υποστηρίξει ότι η δίωξη που τους ασκήθηκε ήταν σκευωρία! 

Τώρα αυτό κατέπεσε, αλλά το βασικό ερώτημα παραμένει. Τι θα γίνει με τα λαμόγια που τα πήραν από την Νοβάρτις αλλά κυκλοφορούν ελεύθεροι; Πολιτικοί είναι; Γιατροί είναι; Διοικητικά στελέχη είναι; Ό,τι κι αν είναι, πρέπει να λογοδοτήσουν, άρα η υπόθεση πρέπει να μείνει ανοιχτή και να διερευνηθεί. Υπάρχουν βέβαια δυσκολίες καθώς η επόμενη κυβέρνηση είναι πολύ πιθανό να περιλαμβάνει και το Κιναλ (τώρα πια ΠαΣοΚ-Κιναλ) που έχει στελέχη του εμπλεκόμενα στο σκάνδαλο. Είναι όμως πολύ πιθανό να θελήσει την κάθαρση και αυτοκάθαρση και το ίδιο το ΠαΣοΚ. Εξάλλου, το έχει ξανακάνει εν μέρει στο παρελθόν (Τζοχατσόπουλος, Τσουκάτος), μπορεί να θελήσει το κάνει και τώρα, στο άμεσο μέλλον.

Η αξιωματική αντιπολίτευση υποσχέθηκε ότι η υπόθεση θα φτάσει ως το τέλος της. Ότι θα απαντήσει στα βασικά ερωτήματα, ποιοι δωροδοκήθηκαν, ποιοι εμπόδισαν τους δικαστές, ποιοι έκρυψαν την αλήθεια. Ο κ. Τσίπρας είπε ότι η Δημοκρατία και το Κράτος Δικαίου δεν θα νικηθούν. Αισιόδοξο τον βρίσκω. Η Δημοκρατία χωλαίνει από την πρώτη στιγμή που εγκαθιδρύθηκε στην Ελλάδα (αυτό συνέβη μόλις το 1974) και το Κράτος Δικαίου είναι ζητούμενο εδώ και διακόσια χρόνια, από την ίδρυση του ελληνικού κράτους. Ωστόσο η ελπίδα πεθαίνει τελευταία. 

Να κλείσω με μια επισήμανση του Νίκου Ξυδάκη σε άρθρο του. Σημειώνει τα τελευταία γεγονότα, π.χ. το αθωωτικό βούλευμα του Δικαστικού Συμβουλίου, την πίεση από τα όργανα της ΕΕ για την ελευθερία του τύπου, για τα πουσμπακ, για την οικονομία, τις λανθασμένες μεταφράσεις των εγγράφων του FBI, τις υποθέσεις Λιγνάδη και Μενδώνη, το  TurkAegean κτλ. Αναρωτιέται ο σχολιαστής αν όλα αυτά θα έχουν πολιτικό κόστος για την κυβέρνηση. Και καταλήγει με μιαν αποστροφή με την οποία συμφωνώ:

«Εδώ θα κριθεί η ικανότητα του μηχανισμού χειραγώγησης της κοινής γνώμης, αλλά και η ικανότητα της αντιπολίτευσης να παίξει το ρόλο της έξω από το πλαίσιο της χειραγώγησης, Εδώ κρίνονται τα στρατηγικά και τακτικά αποθέματα ενός εκάστου. Οι εκλογικές μάχες άρχισαν.»

Δεν ξέρω πότε θα γίνουν εκλογές. Νομίζω ότι κανείς δεν ξέρει, ούτε ο Μητσοτάκης. Όλοι λένε για Σεπτέμβρη όμως υπάρχουν πολλές παράμετροι που θα παίξουν τον ρόλο τους (π.χ. φωτιές, οικονομία, πανδημία, Αιγαίο). Δεν μπορούν, πάντως να αργήσουν παραπάνω από ένα χρόνο. Και θα διεξαχθούν με την απλή αναλογική σε ένα κλίμα τοξικό και εξόχως αντιπαραθετικό. Δεν θα κριθεί η ιστορία της Ελλάδας από αυτές τις εκλογές, θα κριθούν όμως πολλά για την καθημερινότητά μας. Θα κριθεί αν θα παραμείνουμε σε τροχιά υποβάθμισης της χώρας μας με το ΑΕΠ να μην ανεβαίνει και το χρέος να φτάνει σε δυσθεώρητα ύψη, ή αν θα πλησιάσουμε ξανά τις χώρες που μας άφησαν πολύ πίσω στην ΕΕ. Ήδη είμαστε πίσω από τις χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ και τις Ιρλανδία, Ισπανία, Πορτογαλία ενώ είχαμε ξεκινήσει μπροστά τους. Ήδη πλησιάζουμε πρις τα κάτω την Βουλγαρία και την Ρουμανία όπως είχαν προβλέψει για εμάς οι Γερμανοί το 2010. Αυτή η πορεία πρέπει να σταματήσει και ουσιαστικός όρος γι αυτό είναι η πολιτική αλλαγή. Την χρειαζόμαστε για να λήξουν οι εκκρεμότητες του παρελθόντος, να επέλθει μια στοιχειώδης έστω κάθαρση και να αρχίσει η δικαιοσύνη να κάνει βήματα απεξάρτησης από την πολιτική εξουσία. Την χρειαζόμαστε για να ξαναγίνει κάποτε η Ελλάδα μια χώρα της αξιοπρέπειας και της προκοπής όπου το αύριο θα είναι αισιόδοξο κι όχι μαύρο όπως προδιαγράφεται σήμερα.

Παρασκευή 1 Ιουλίου 2022

Σκευωρία δεν υπάρχει, υπάρχουν όμως καταχραστές εξουσίας!

 
Υπόθεση Νοβάρτις. Με βούλευμα παραπέμπονται ο Παπαγγελόπουλος και η Τουλουπάκη και απαλλάσσονται οι δημοσιογράφοι Βαξεβάνης, Παπαδάκου, Φιλιππάκης, και οι εισαγγελείς. 
 
ΔΗΛΑΔΗ ΥΠΟΘΕΣΗ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ, μάς λέει το βούλευμα, αφού η σκευωρία θέλει κάποιους να την εκτελέσουν κι αυτοί βγήκαν αθώοι. Απλά, το δικαστικό συμβούλιο είπε ότι έστω κι αν δεν στήθηκε (τελικά) η σκευωρία, ωστόσο στο μεταξύ δύο κορυφαίοι λειτουργοί έκαναν κατάχρηση εξουσίας!!! Και στην γάτα σας αν φωνάξετε πιο άγρια από το κανονικό, κάνετε κατάχρηση εξουσίας. Κι αν καθυστερήσει ο υπάλληλος την απάντηση στον γκισέ, κατάχρηση εξουσίας κάνει κι αυτός. «Πιάσ' το αυγό και κούρευ 'το» λέει ο λαός σε αυτές τις περιπτώσεις.
 
ΑΘΩΟΙ ΟΛΟΙ λοιπόν, απαλλάσσονται με βούλευμα κι ούτε καν σε δίκη δεν θα πάνε. Παραπέμπονται μόνο δύο που "καταχράστηκαν την εξουσία που είχαν". Δηλαδή υπάρχουν αποχρώσες ενδείξεις ότι την εξουσία που είχαν εκ του νόμου (υπουργός ο ένας και δικαστής η άλλη) δεν την χρησιμοποίησαν απλά αλλά έκαναν κατάχρηση .... Γελοιότητες που θα εκπέσουν στα δικαστήρια, όμως δίκη θα γίνει ... Όπως και με τον Αντρέα. Θα πήγαιναν και τον Τσίπρα αν μπορούσαν.
Η δεξιά δεν αλλάζει. Ό,τι κι αν κάνει ο λύκος κάτω από την προβιά του προβάτου πάντα θα ουρλιάζει.
Παραπέμπονται:
1) Ο εκπρόσωπος του κόμματος που πήγε να βάλει μια τάξη στην Ελλάδα,
2) Η δικαστίνα που πήγε να σώσει την τιμή του δικαστικού σώματος.
Εύγε Ελλάδα, πρωτεύεις!

Πέμπτη 30 Ιουνίου 2022

Μίκρυνε ή μεγάλωσε ο κόσμος;

 

Όταν κοιτάς βράδυ τον Ουρανό της Αθήνας (σε κάποια ακρογιαλιά της) βλέπεις το Φεγγάρι, βλέπεις και τον Αυγερινό ή την Πούλια και αυτό είναι όλο. Μια υποψία από διάσπαρτα αχνά φωτάκια που δεν μοιάζουν βέβαια με άστρα αλλά κάπως έτσι δείχνουν, επιβεβαιώνει απλά ότι αυτό που ξέρεις από τα βιβλία ότι υπάρχει (ο γαλαξίας, τα άστρα, το σύμπαν...) υπάρχει πραγματικά κι ας μην το βλέπεις εσύ ο κάτοικος της πόλης.

Οι αρχαίοι, και μαζί τους όλοι όσοι δεν γεύτηκαν στην ζωή τους τον ηλεκτρισμό και τα συνακόλουθά του, έβλεπαν πάντα τον ουρανό έναστρο και σε όλη του τη μεγαλοπρέπεια. Κι όχι στη χάση και στη φέξη αλλά ΚΑΘΕ ΒΡΑΔΙ συνεχώς και για όλη τους τη ζωή. Δεν ... έψαχναν τον Ουρανό, τον είχαν πάνω από το κεφάλι τους ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΑ. Έπρεπε να τού κρυφτούν για να μην τον βλέπουν. Τι απλούστερο συνεπώς από το να είναι όλοι τους μαθητευόμενοι αστρονόμοι, αστρολόγοι κλπ. και να έχουν για τον Ουρανό, για τις κινήσεις της Σελήνης, για τη κίνηση του Άρη, της Αφροδίτης, του Ήλιου, μια πολύ πιο απτή εικόνα από εκείνη που έχουμε εμείς σήμερα. Οι δικές μας γνώσεις ίσως είναι πιο σωστές καθώς βασίζονται στα γιγαντιαία τηλεσκόπια και στο σύνολο της επιστήμης, όμως είναι γνώσεις θεωρητικές, που τις διαβάζουμε, ενώ εκείνων, των προ ηλεκτρισμού ανθρώπων, ήταν γνώσεις εμπειρικές, που τις ζούσαν, τις έβλεπαν και τις πίστευαν ως καθημερινότητά τους.
Πίστευαν ότι η Γη ήταν βασικά ο κόσμος και όλα τα άλλα γύριζαν γύρω της, ή έστω ότι η Γη γύριζε μαζί με όλα τα άλλα γύρω από τον Ήλιο. Είτε ήταν κέντρο του κόσμου η Γη, είτε ήταν ο Ήλιος, πάντως το Ηλιακό μας σύστημα ήταν ο κόσμος όλος και τα άστρα τρύπες στον Ουρανό. Τότε ο κόσμος ήταν μικρός αλλά άπειρος. Για να πας στον Ήλιο ή το φεγγάρι έπρεπε να είσαι Θεός. Για να πας στο Ναύπλιο ήθελες 2-3 μέρες τουλάχιστον, και για την Περσία ένας μήνας δεν έφτανε ούτε στους αγγελιαφόρους του Μεγάλου Βασιλιά. Σήμερα το ταξίδι ως το Κάιρο είναι λιγότερο από δυο ώρες με το αεροπλάνο και στο Ναύπλιο πάει κανείς κι έρχεται αυθημερόν εκδρομή. Στην Επίδαυρο πας για μια θεατρική παράσταση όταν κάποτε το ταξίδι στα Μέγαρα ήθελε μια μέρα. Τα νέα από την Αμερική μας φαίνονται δικά μας καθημερινά νέα και από το Πεκίνο βλέπουμε σε ζωντανή σύνδεση αγώνες και εικόνες της καθημερινότητας. Αμερική και Πεκίνο ήταν άγνωστα μέρη κι η μετάδοση της εικόνας από αυτά τα απίθανα μέρη σε ζωντανή σύνδεση ξεπερνούσε την οποιαδήποτε φαντασία. Ήταν όπως κάποιοι σήμερα λένε στα μυθιστορήματα επιστημονικής φαντασίας ή στα έργα για διακτινισμούς στον Άλφα Κενταύρου και για ταξίδια έξω από το Σύμπαν, ακόμη και για παράλληλα σύμπαντα.
Ο Κόσμος μεγάλωσε τρομερά στη θεωρία και μίκρυνε φοβερά στην πράξη. Όλοι είναι πια στη γειτονιά μας. Δεν υπάρχουν ούτε χώρες των Εσπερίδων, ούτε Λίμνες όπως η Αχερουσία που να βγάζουν σε άλλους κόσμους. Όλα είναι δίπλα μας, κοντινά, προσπελάσιμα, έστω και με τη φαντασία, έστω και με τη βοήθεια των Μέσων. Ξεπερνάμε το Ηλιακό σύστημα με δορυφόρους, διαστημόπλοια κλπ. αλλά δεν βλέπουμε ούτε καν τον Ουρανό το βράδυ. Πάμε στο Ναύπλιο κι ΟΛΑ όσα βλέπουμε κι ακούμε στη διαδρομή είναι ένας αυτοκινητόδρομος και μια χιλιοπαιγμένη κασέτα. Κάποτε ένα ταξίδι μέχρι το Λαύριο θα ήταν ένας κόσμος χρωμάτων, μυρωδιών, ανθρώπων, γεγονότων, ένα βιβλίο ολόκληρο. Σήμερα είναι ένα "τσαφ" από το οποίο δεν μένει τίποτε σαν κατακάθι. Ο κόσμος μεγάλωσε στη θεωρία και μίκρυνε στην πράξη.

Τετάρτη 29 Ιουνίου 2022

Τι λέτε παιδιά, να πάρουμε την Πόλη, ή θα μάς πάρει αυτή;

Τρελός ο Ερντογάν ... ξέρετε τώρα ... βάζει σε εφαρμογή το μεγάλο σχέδιο. Ο άνθρωπος είδε ότι η εισβολή στον Έβρο αποκρούστηκε, η εισβολή από την θάλασσα αποκρούστηκε κι αυτή, η εισβολή στα νησιά είχε οικτρό τέλος, είδε κι αποείδε και το αποφάσισε. Σκέφτηκε λοιπόν ο Σουλτάνος: 

«Αυτή η σύγχρονη Τροία, η Ελλάδα του Μητσοτάκη, δεν πέφτει με τίποτε. Θα την πάρω, λοιπόν, κι εγώ όπως οι Αχαιοί πήραν την Τροία. με δούρειο ίππο.»  

Κι έβαλε την τουρκική Βουλή στην Άγκυρα να αποφασίσει. Από ώρα σε ώρα δημοσιεύεται το διάταγμα, γίνεται νόμος του τουρκικού κράτους και ταυτόχρονα γίνεται και διεθνές δίκαιο. Το μόνο που μένει είναι να πει το ναι ο Μητσοτάκης και να βάλει την ελληνική Βουλή να αποφασίσει κι αυτή εκ των υστέρων, όπως κάνει πάντα. Το διάταγμα της τουρκικής Βουλής με σφραγίδα Ερντογάν είναι απλό και λέει:

«Η Ισταμπούλ, που από σήμερα θα ονομάζεται πάλι Κωνσταντινούπολη, μαζί με ολόκληρη την Περιφέρεια της Ανατολικής Θράκης, δωρίζεται για πάντα από το τουρκικό έθνος στον αληθινό δικαιούχο της και προκάτοχό της, την Ελλάδα. Από σήμερα όλοι οι κάτοικοι αυτής της περιφέρειας και της Πόλης γίνονται αυτομάτως Έλληνες και τα εδάφη αυτά γίνονται ελληνικά. Μόνη μας απαίτηση να μας επιτρέπετε να προσκυνάμε πού και πού κι εμείς στο Μπλε Τζαμί και στο Τοπ Καπί. Αυτά από εμάς και με τις υγείες σας γείτονες.»

Επειδή ξέρουν πόσο αρέσουν στην Μητσοτάκη οι διακοπές σε όμορφα μέρη με καλές παραλίες, ο πονηρός Ερντογάν του χάρισε (σαν δώρο φιλίας, όχι σαν μίζα) κάποια ακίνητα. Πρόκειται για ένα από τα Πριγκιποννήσια, και μια βιλίτσα κούκλα στην Χάλκη. Οι υπόλοιποι Έλληνες θα μπορούν να πηγαίνουν σε όλα αυτά δωρεάν αφού θα γίνουν δικά τους. Μένει μόνο να ψηφίσει (με επιστολικές ψήφους και διαδικτυακά θα γίνει η δουλειά) η ελληνική Βουλή για την αποδοχή της δωρεάς. Από αύριο παραλαμβάνουμε επιτέλους δική μας την Πόλη και την Ανατολική Θράκη. «Ευχαριστούμε Ταγκίπ» αυτό μόνο πρέπει να πούμε στον άνθρωπο που εκπληρώνει την Μεγάλη Ιδέα, κι ικανοποιεί το όνειρο γενεών. Ένα όνειρο που βαστά από τον Κωνσταντίνο τον Παλαιολόγο, τον πεσόντα στις επάλξεις, ως τον Κυριάκο τον Μητσοτάκη, τον πεσόντα στις πισίνες.

Αν το καλοσκεφτείς, θα έχουμε μερικά κέρδη και μερικά προβλήματα.

  • Η έκταση του κράτους μας θα ανέλθει από 132 τ.χμ. στα 155 τ.χμ.
  • Ο πληθυσμός της Ελλάδας θα ανέλθει από τα ολίγιστα 11 εκ. στα 28 εκ. κατοίκους.
  • Θα είναι δικά μας τα Στενά, το Αιγαίο και ο Βόσπορος. Θα μπορούμε να τον πιούμε κι ολόκληρο, αν θέλουμε.
  • Οι Έλληνες θα είναι μειονότητα μέσα στην Ελλάδα. Περίπου 10 εκ. Έλληνες, γύρω στα 16 εκ. Τούρκοι και 2 εκ. άλλες εθνότητες. 
  • Στις επόμενες εκλογές θα έχουμε να διαλέξουμε ανάμεσα σε Ερντογάν ή Ιμάμογλου. Καλά παιδιά κι οι δύο αλλά μιλάνε τουρκικά. και θα έχουν πρόγραμμα ενσωμάτωσης της Ελλάδας στην Μεγάλη Τουρκία. Και πώς να τους σταματήσεις αφού θα είναι θέμα πλειοψηφίας; Δεν πειράζει παιδιά, εμείς θα έχουμε πάρει την Πόλη, όσο γι τα υπόλοιπα ... στάχτη να γίνει...

Τρίτη 28 Ιουνίου 2022

Ελληνορωσικά

 Οχτώ διπλωμάτες μας κρίθηκαν "personae non gratae" δηλαδή ανεπιθύμητοι στη Ρωσία. Τους εξηγήθηκε ότι είναι απάντηση στην κίνηση της ελληνικής κυβέρνησης να διώξει Ρώσους διπλωμάτες ως ανεπιθύμητους και επειδή στέλνει όπλα στην Ουκρανία. Παράλληλα η χώρα μας κρίθηκε ως μη ασφαλής για τους Ρώσους που ειδοποιήθηκαν σχετικά από το Υπουργείο των Εξωτερικών τους. Μπήκαμε σε μια αντιπαράθεση με την Ρωσία, στην οποία μας οδηγεί η πολιτική του δεδομένου συμμάχου και των μυστικών διεργασιών που διεξάγονται προσωπικά από τον πρωθυπουργό. Παρά τα χαστούκια και παρά τον κίνδυνο για κάτι χειρότερο (από την Τουρκία) η Ελλάδα αρμενίζει στον αστερισμό του αφελούς υπηρέτη που ετοιμάζεται να δεχθεί το βέλος για να "σώσει" τον αφέντη του. Εν προκειμένω δεν σώζουμε τον ίδιο τον αφέντη αλλά τα συμφέροντά του. 

Είναι κρίμα που η παραδοσιακή μας σχέση με μια υπολογίσιμη δύναμη που ιστορικά στάθηκε στο πλάι μας, να εξελίσσεται τώρα σε πληγή. Ελπίζουμε ότι μετά την πολιτική αλλαγή που θα επέλθει λόγω απλής αναλογικής στις προσεχείς εκλογές, η χώρα μας θα αλλάξει στάση. Η χώρα πρέπει να απαλλαγεί από την πολιτική της εθελοδουλίας και της στήριξης ξένων συμφερόντων ακόμη και εις βάρος των δικών μας συμφερόντων, με την προσδοκία της προστασίας μας κάποια κρίσιμη στιγμή. Έτσι κι αλλιώς, αδίκως θα περιμένουμε την οποιαδήποτε προστασία. Την κρίσιμη στιγμή θα είμαστε μόνοι και πρέπει να προετοιμαστούμε για να την αποφύγουμε ή να την αντιμετωπίσουμε επιτυυχώς. 

Η νέα δημοκρατική προοδευτική κυβέρνηση που θα προκύψει από τις προσεχείς εκλογές, πέρα από το τεράστιο κοινωνικό έργο που έχει να επιδείξει, θα πρέπει να επαναφέρει και τις ελληνορωσικές σχέσεις σε μια ισορροπία.  

Δευτέρα 27 Ιουνίου 2022

Ο ΑΚΗΡΥΧΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ

Θα μιλήσω σήμερα για το βιβλίο μου με τίτλο "Ο ΑΚΗΡΥΧΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ"

Στην πρώτη συνοπτική παρουσίαση είχα γράψει:  

Διαδραματίζεται τα έτη 2011-12 από την "πλατεία" μέχρι την ημέρα που κάηκε η Αθήνα στις 10 Φεβρουαρίου του '12. Ταξίδια στη θάλασσα, κατασκοπία, κοινωνικοί αγώνες, αισθηματική ιστορία και γεωπολιτικά παιχνίδια είναι το περιεχόμενό του.

Το βιβλίο έχει 316 σελίδες και το εξώφυλλό του (με οπισθόφυλλο) είναι αυτό:


Τα "λίγα λόγια" στο οπισθόφυλλο γράφουν τα εξής:

    Το καλοκαίρι του 2011 η Ελλάδα ετοιμαζόταν πυρετωδώς να υποθηκεύσει το μέλλον της σε δανειστές της, μπαίνοντας σε μια βαθιά ύφεση με άμεση προοπτική την φτώχεια του λαού της. Στο κέντρο μιας πρωτοφανούς δίνης, η μικρή χώρα είχε γίνει πειραματόζωο και στροβιλιζόταν από ρεύματα ενός πολύ μεγάλου και Ακήρυχτου Πολέμου μεταξύ Ανατολής και Δύσης, μεταξύ Νότου και Βορά, μεταξύ των Αναπτυγμένων και των Αναπτυσσόμενων οικονομιών. Ήταν ένας πόλεμος κρατών και πολυεθνικών με ανοιχτές συγκρούσεις στους παγκόσμιους και διεθνείς οργανισμούς και κρυφές μάχες των μυστικών υπηρεσιών.
    Μπλεγμένος σε ένα τέτοιο πολεμικό παιχνίδι αυτού του ακήρυχτου πολέμου, ταξίδευα τον Ιούνιο του 2011 στον Ινδικό Ωκεανό, σαν αρχιμηχανικός αλλά και πράκτορας της CIA, σε δράσεις που είχαν στόχο την αποσταθεροποίηση της Κίνας. Παράλληλα όμως κάποιοι είχαν ήδη αποσταθεροποιήσει την δική μου ζωή κι επιβουλεύονταν κάθε άτομο που αγαπούσα και κάθε αξία που πίστευα. Μέσα σε ένα εξάμηνο έζησα τον βρόμικο πόλεμο, πόνεσα, μίσησα κι αγάπησα. Βρέθηκα να αναζητώ την λύτρωση τον Φεβρουάριο του 2012 σε μιαν Αθήνα που συνταρασσόταν από μάχες διαδηλωτών κι αστυνομικών και που καιγόταν ολόκληρη από άκρη σε άκρη.

Ήδη από αυτές τις δυο παραγράφους, φαίνεται ότι το βιβλίο είναι γραμμένο σε πρώτο πρόσωπο, όπου εγώ, ο Πέτρος Φώσκολος, αρχιμηχανικός στα πλοία της εταιρείας του Πωλ Συρίγου μπλέκομαι σε γεωπολιτικά παιχνίδια που με ξεπερνούν. Σε ένα κόσμο όπου η Δύση μόνο καταναλώνει και η Ανατολή μόνο παράγει, ο Ακήρυχτος Πόλεμος είναι η προσπάθεια της Δύσης να διατηρήσει την κυριαρχία της. Μέρος αυτού του πολέμου η παγκόσμια κρίση του 2008 και η ελληνική κρίση του 2010 που έχει εκδηλωθεί σφοδρά στον ευρωπαϊκό νότο και χτυπά όχι μόνο την Ελλάδα αλλά και την Ισπανία, την Πορτογαλία και την Ιρλανδία. 

Μέσα σε αυτό το διεθνές κι ελληνικό πλαίσιο, γυναίκες της ζωής μου, η Τζην, η Γιου Λη, η Ρίτα, δολοφονούνται ή χάνονται, Μετέχω στον σχεδιασμό χτυπημάτων εις βάρος της Κίνας που μπορεί να τινάξουν τις διεθνείς ισορροπίες και μαζί τους τον Πρόεδρο Ομπάμα. Ο Πρόεδρος είναι ο στόχος της ακροδεξιάς ομάδας CIA Core (ψυχή της CIA) που λειτουργεί ως οργάνωση μέσα στην οργάνωση εντός της CIA. Ζω συνεχείς ανατροπές σε ό,τι γνωρίζω και σε ό,τι νομίζω πως είναι η ζωή κι η καθημερινότητά μου μέχρι να διαπιστώσω πως ήταν σκηνοθεσίες των οποίων την ύπαρξη αγνοούσα. 

Τα μέρη όπου συμβαίνουν τα γεγονότα είναι σπαρμένα στον κόσμο ολόκληρο. Από την Κουάλα Λουμπούρ, στο Ταϊπέϊ, στο Γουέιχάϊ (πόλη της Βόρειας Κίνας), στο Τόκιο, στην Βιρτζίνια των ΗΠΑ, στην Νέα Υόρκη, στην Αθήνα, στην Κέρκυρα, στην Οία της Σαντορίνης, στους Παξούς, στο Τορόντο του Καναδά, στην Πάφο και εντέλει στο κέντρο της Αθήνας όπου κορυφώνεται η δράση. Τον Φεβρουάριο του '12, δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές, διαμαρτύρονταν για το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα της Τρόικας που ψήφιζε η ελληνική Βουλή. Την μέρα εκείνη κάηκε η Αθήνα από τους ακραίους που ονειρεύονταν λαϊκή εξέγερση. Εκείνη τη μέρα κορυφώνεται κι η δράση του βιβλίου, αποκαλύπτονται όλα τα μυστήρια και τα ερωτηματικά και δίνεται το ευτυχές τέλος.

Στο εξώφυλλο είναι μια εικόνα από εκείνη την βραδιά.