Η τραγική θέση στην οποία έχουν φέρει την τοπική αυτοδιοίκηση οι κυβερνήσεις της τελευταίας 15ετιας, είτε λόγω μνημονίων είτε λόγω της σκληρής πολιτικής της δεξιάς δραχμοφαγίας περιγράφεται σε έκθεση της Κεντρικής Ένωσης των δήμων (ΚΕΔΕ)Ε τρόπο σαφή. Διαβάστε:
"Η Ελλάδα στις τελευταίες θέσεις της Ευρώπης. Η μελέτη συγκρίνει την ελληνική αυτοδιοίκηση με τα ευρωπαϊκά δεδομένα και καταλήγει ότι η Ελλάδα συγκαταλέγεται στις πλέον συγκεντρωτικές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ειδικότερα:
Οι δαπάνες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης αντιστοιχούν μόλις στο 4,01% του ΑΕΠ, όταν ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι 11,27%,
οι δαπάνες των ΟΤΑ αποτελούν μόλις το 6,29% των συνολικών δημόσιων δαπανών, έναντι 23,08%στην Ευρώπη,
Η Ελλάδα βρίσκεται στην τελευταία θέση της Ε.Ε. ως προς τη δημοσιονομική αποκέντρωση.
Χρηματοδοτικό κενό 2,55 δισ. ευρώ
Το σημαντικότερο εύρημα της μελέτης αφορά το συνολικό χρηματοδοτικό έλλειμμα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Η εκτίμηση καταλήγει σε χρηματοδοτική απόκλιση 2,55 δισ. ευρώ, η οποία αναλύεται ως εξής:
1,32 δισ. ευρώ αφορούν το λειτουργικό κόστος των δήμων (μισθολογικές αυξήσεις, ενεργειακό κόστος, αδέσποτα ζώα, ναυαγοσωστική κάλυψη κ.ά.).
1,23 δισ. ευρώ αφορούν τις ανάγκες για συντήρηση και αναβάθμιση υποδομών, όπως σχολεία, οδικό δίκτυο, παιδικές χαρές και αθλητικές εγκαταστάσεις."
Γράφει και πολλά άλλα η έκθεση. Εκείνο όμως που πρέπει να μείνει στον Πολίτη είναι ότι το κράτος ευθύνεται κατά κύριο λόγο για την ένδεια που επικρατεί στις γειτονιές και στην καθημερινότητά του. Η Πολιτεία κλέβει τα χρήματα που οι πολίτες δίνουν μέσω των φόρων για τους δήμους και το αποτέλεσμα είναι οι χειρότεροι δρόμοι, τα περισσότερα αφρόντιστα παρτέρια, τα χειρότερα σχολεία, οι βρώμικοι κήποι κτλ.
Οι πολίτες πρέπει να ενώσουν την φωνή τους με τις κραυγές αγωνίας των δημάρχων για να αλλάξει αυτή η κατάσταση. Τα μνημόνια τελείωσαν όμως οι δεξιές πολιτικές συνεχίζονται και πνίγουν τον φτωχό πολίτη και τους δήμους.
Το όπλο που διαθέτει ο πολίτης, την ψήφο του, στην μοναδική φορά που τού επιτρέπουν κάθε 4 χρόνια να την χρησιμοποιήσει, πρέπει να την μεταχειριστεί σωστά, όχι με κομματικές παρωπίδες αλλά με σύνεση. Αλλιώς τίποτε δεν θα αλλάξει, ούτε η καθημερινότητα ούτε τα μεγάλα ζητήματα της χώρας.
