Παρασκευή 16 Φεβρουαρίου 2018

ΤΕΤΑΡΤΗ 7μμ στο ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ (Αμφιάλη)

   Επανέρχομαι στην παρουσίαση του βιβλίου «Η ΑΡΓΥΡΗ ΕΠΟΧΗ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ». Αφενός για να το υπενθυμίσω σε όλους τους φίλους κι αναγνώστες των αναρτήσεών μου, αφετέρου γιατί η προηγούμενη ειδοποίηση δεν έφτασε σε περίπου διακόσιους εξ αυτών. [ΣΗΜ.: Δεν ξέρω γιατί, όμως, μου επεστράφη το e-μήνυμα. Επομένως, γι αυτούς είναι η πρώτη ειδοποίηση]. Προχωρώ λοιπόν κανονικά στην πρόσκληση:

   Η παρουσίαση του βιβλίου θα γίνει την ΤΕΤΑΡΤΗ που μας έρχεται, 21 Φεβρουαρίου 2018 (για πότε φτάσαμε τόσο μακριά ...άκου 2018!!!) στις 7μμ (το απόγευμα). Χώρος παρουσίασης το Πολιτιστικό Κέντρο του δήμου με το όνομα ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ. Είναι στην Αμφιάλη, οδός Εμμ. Μπενάκη 70.
  Η παρουσίαση θα γίνει στον Β' όροφο, σε κατάλληλη αίθουσα της βιβλιοθήκης. Έμαθα πως την ίδια μέρα και ώρα, στον κάτω όροφο του Κέντρου, θα συνεδριάζει κάποιο όργανο περιφερειακό του ΠαΣοΚ εν όψει συνεδρίου του Κινήματος Αλλαγής. Μην μπερδευτείτε ...

Συνοψίζω λοιπόν:
ΤΕΤΑΡΤΗ, 21 Φεβρουαρίου 2018 ώρα 7μμ.
Πολιτιστικό Κέντρο Μελίνα Μερκούρη, Αμφιάλη
Παρουσίαση του βιβλίου «Η ΑΡΓΥΡΗ ΕΠΟΧΗ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ»

   Λίγα λόγια για το βιβλίο (αν κι έχω ξαναγράψει):
   Είναι λίγο περίεργο βιβλίο ... πειραγμένο ... καθώς πρόκειται για ένα μυθιστόρημα που εκτυλίσσεται την 10η και 4η π.Χ. χιλιετίες. Προσέξτε, όχι αιώνες αλλά χιλιετίες, δηλαδή το 9.600 π.Χ. και το 3.600 π.Χ. και με τέτοια απόσταση ανάμεσα στις δύο εποχές. Παλαιολιθική εποχή (για τα σημερινά κριτήρια) το 9.600 π.Χ. κι ύστερη νεολιθική εποχή, στην αυγή της εποχής του Χαλκού, το 3.600 π.Χ.. Ήρωες του μυθιστορήματος οι Άτλαντες κι οι Αθηναίοι, για την πιο παλιά εποχή, ο Προμηθέας κι η Αριάδνη, για την νεότερη.
   Μέσα εκτυλίσσονται ιστορίες πολιτικής (εκείνης της εποχής αλλά και κάθε εποχής), έρωτα (ποτέ δεν λείπει αυτός, κινητήρια δύναμη), πραγμάτων αφανών (ιδέες) και εμφανών (εξουσία) και άλλα τέτοια ωραία. Μελέτη ζωής και θανάτου, ανεξαρτήτως εποχής ... θα έλεγα. Μέσα σε ένα ιστορικό πλαίσιο όπου όλα όσα γράφει ο Πλάτων για την Ατλαντίδα κι όλα όσα θεωρούνται σημερινές επιστημονικές γνώσεις λαμβάνονται ως δεδομένα. Με λίγο από Ησίοδο και πολύ από την φαντασία του αναγνώστη.  
   Ελπίζω να τα πούμε εκεί από κοντά με αρκετούς. Προσκαλούνται όλοι, είτε έχουν πάρει είτε όχι το βιβλίο, ιδιαίτερα όσοι το έχουν διαβάσει ή του έχουν ρίξει μια πρώτη ματιά. Νομίζω ότι θα γίνει ενδιαφέρουσα συζήτηση κι ότι θα είναι ένα ακόμη ταξίδι σε μια ονειρική εποχή, όπως συνέβη με τις άλλες, μέχρι τώρα, παρουσιάσεις του βιβλίου.

Δευτέρα 12 Φεβρουαρίου 2018

Πρόσκληση


ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
για ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

την Τετάρτη, 21 Φεβρουαρίου 2018 ώρα 7 μμ.
στο Πολιτιστικό Κέντρο Μελίνα Μερκούρη
(Αμφιάλη, Εμμ. Μπενάκη 70)
οι εκδόσεις “Ν. και Σ. Μπατσιούλας”
παρουσιάζουν το νέο βιβλίο του Γιώργου Τσιρίδη

Η ΑΡΓΥΡΗ ΕΠΟΧΗ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ

Ένα "επικό" μυθιστόρημα 610 σελίδων που εκτυλίσσεται την εποχή των Ατλάντων (9.600 π.Χ.) και την ύστερη νεολιθική εποχή (3.600 π.Χ.).
Στηριγμένο στον Πλάτωνα, τον Ησίοδο, τις σύγχρονες ανακαλύψεις και την φαντασία του αναγνώστη.

Τρίτη 6 Φεβρουαρίου 2018

NOVARTIS

Έχουμε νέα.
Σύμφωνα με εισαγγελικές πηγές που επικαλείται το TVXS η δικογραφία της Novartis εμπλέκει μεταξύ άλλων δύο πρωθυπουργούς (Σαμαρά, Πικραμένο) και οχτώ πρώην υπουργούς (Βενιζέλο, Στουρνάρα, Λοβέρδο, Γεωργιάδη, Λυκουρέντζο, Σαλμά, Αβραμόπουλο και Κουτρουμάνη). Δηλαδή όλο σχεδόν το παλιό πολιτικό σύστημα.
Αν δεν ήταν υπόθεση που την ξεκίνησαν οι Αμερικάνοι, όπως και τη Ζήμενς, θα έλεγα ότι θα αποδειχθεί άνθρακες ο θησαυρός. Οι μεν θα μιλούν για σκάνδαλο και θα αρκούνται στην σκόνη στον ανεμιστήρα κι οι δε θα λένε πως είναι πολιτική δίωξη. Εδώ, όμως, ίσως γίνει κάτι περισσότερο. Θα το δείξει η πορεία.
Υπάρχουν 20 καταθέσεις που εμπλέκουν τα παραπάνω πολιτικά πρόσωπα κι ένα σωρό άλλους. Εξ αυτών οι τρεις είναι προστατευόμενοι μάρτυρες. Μιλούν για μίζες άνω των 50 εκατομμυρίων ευρώ και για ζημιά του δημοσίου γύρω στα 23 δισεκατομμύρια ευρώ. Ιδιαίτερα επιβαρυντική φαίνεται η υπόθεση των εμβολίων, εκείνη η τεράστια κοροϊδία όταν προσπαθούσαν να δημιουργήσουν κλίμα τρόμου κι αγόρασαν εκατομμύρια εμβόλια που στη συνέχεια τα πέταξαν στις χωματερές. Στο μεταξύ τα είχαμε πληρώσει και -όπως δείχνουν τα πράγματα- οι μίζες είχαν καταβληθεί. 
Όλοι οι παραπάνω, εφ' όσον αληθεύει το ρεπορτάζ, θα ισχυριστούν ότι έχει επέλθει παραγραφή καθώς είναι πολιτικά πρόσωπα και πέρασε μια βουλευτική περίοδος από τότε που διέπραξαν το αδίκημά τους.
Μόνη λύση είναι να κυνηγηθούν για ξέπλυμα μαύρου χρήματος. Για να γίνει αυτό, όμως, πρέπει να βρεθεί το χρήμα. Δύσκολο.
Πως σας ακούγονται τα νέα;

Δευτέρα 5 Φεβρουαρίου 2018

Παράπλευρες απώλειες

Τον Μίκη τον τιμώ, τον αγαπώ, τον σέβομαι.
Έχω διαφωνήσει πολλές φορές μαζί του, με όσα κάνει ή λέει. Δεν παύω όμως να τον αγαπώ, να τον τιμώ και να τον σέβομαι. Αυτά που μου έχει προσφέρει με τα τραγούδια του, δεν παραγράφονται ό,τι κι αν κάνει, ό,τι κι αν πει.

Στο χτεσινό συλλαλητήριο ήταν γενναίο εκ μέρους του που πήγε (παρά τις σφοδρές αντιδράσεις) καθώς αυτά που εκφράζονταν εκεί τα πίστευε.
Μάλιστα με την παρουσία του μαλάκωσε πολύ την χροιά αυτού του συλλαλητηρίου, το εξανθρώπισε εν μέρει. Δεν επέτρεψε στους αλλοπρόσαλλους (που ήθελαν να κυριαρχήσουν οι ακραίες φωνές) και στους παπάδες (που μυρίστηκαν ποίμνιο) να δώσουν εκείνοι τον χαρακτήρα της μεγάλης -αλλά καθόλου μεγαλειώδους- συγκέντρωσης. Το τρελό καρναβάλι έγινε, απλά, μια παρέλαση. 
Ο ίδιος κέρδισε ακόμα μιαν αποδοχή. Κι είπε τη γνώμη του! Δεν ήταν λίγο.

Πέρα από τα κέρδη του, όμως, κατέγραψε και κάποιες απώλειες. Σημειώνω τρεις από αυτές. Πρόκειται για τρία τουίτερ που μάζεψε το TVXS.

ΤΟΥΪΤΕΡ ΠΡΩΤΟ
Από Κ.Σκαλούμπακα. Ο πατέρας Σκαλούμπακας με το προσωνύμιο "δεν βλέπω αίμα" ήταν ο αρχιβασανιστής της Μακρονήσου. Ο γιος του τουιτάρισε το εξής:
Ο Μίκης σήμερα μίλησε λες κι ακουγα τον πατερα μου στην Μακρονησο να μιλαει για την Μακεδονια! Εντυπωσιακη η στροφή του, τα στερνα τιμουν τα πρωτα! Σιγουρα ο πατερας μου θα χαμογελάει από τον ταφο του ότι τιποτα δεν έχει χαθεί... ΣΥΓΚΙΝΗΣΗ!!!

ΤΟΥΪΤΕΡ ΔΕΥΤΕΡΟ
Από Θάνο Τζήμερο. Τουιτάρισε τα εξής:
Πάλι καλά που έστω και μετά 93 χρόνια κατάλαβε ότι η χειρότερη μορφή φασισμού είναι η αριστερή

ΤΟΥΪΤΕΡ ΤΡΙΤΟ
Από Ηλία Κασιδιάρη, βουλευτή της Χρυσής Αυγής. Τουιτάρισε το εξής:
Ο Μίκης ξεκίνησε από την Ε.Ο.Ν. του Ιωάννου Μεταξά και έκλεισε τον κύκλο του στο συλλαλητηριο πλάι σε Πατριώτες και Εθνικιστές! Οι ενδιάμεσες στάσεις/κυβιστήσεις παραγράφονται...



   

Κυριακή 4 Φεβρουαρίου 2018

Νέα παρουσίαση του νέου βιβλίου μου

Cole Thomas The Course of Empire Destruction 1836.jpg

Μια νέα παρουσίαση του βιβλίου «Η ΑΡΓΥΡΗ ΕΠΟΧΗ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ» θα γίνει σε μερικές (για την ακρίβεια δεκαεπτά) μέρες. Η επανάληψη γίνεται για όσους φίλους-φίλες αναγνώστες δεν ήρθαν για διάφορους λόγους (κυρίως γιατί μένουν Κερατσίνι-Αμφιάλη) στην πρώτη παρουσίαση που έγινε στη Δραπετσώνα τον Δεκέμβρη. 
Αυτή τη φορά η παρουσίαση θα λάβει χώρα την μεθεπόμενη Τετάρτη 21 Φεβρουαρίου (όπως ξανάγραψα, όχι αυτή την Τετάρτη αλλά μετά από 17 μέρες), στις 7 μμ. το απόγευμα, στο πολιτιστικό κέντρο του δήμου "Μελίνα Μερκούρη", Εμμ. Μπενάκη 70, στον 2ο όροφο. Μας έχει παραχωρηθεί ο χώρος παρουσιάσεων της βιβλιοθήκης.
Φυσικά, είστε όλοι προσκεκλημένοι, είτε πήρατε είτε όχι το βιβλίο, είτε το διαβάσατε είτε όχι. Όπως έδειξαν οι προηγούμενες παρουσιάσεις του, αυτό το μυθιστόρημα με την ιδιαιτερότητά του (να εκτυλίσσεται σε χρόνο πανάρχαιο), γίνεται αφορμή για μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση.
Θα κυκλοφορήσει η σχετική πρόσκληση και, φυσικά, θα αναρτηθεί και εδώ σε χρόνο καταλληλότερο. Μια και έκλεισε η αίθουσα (δηλαδή οριστικοποιήθηκε ο χρόνος κι ο τόπος), κάνω αυτή την ανακοίνωση. Ελπίζω να τα πούμε από κοντά και να μιλήσουμε για Άτλαντες, Μύθους, Γραφή ... για την Ιστορία και την Προϊστορία.   

Τετάρτη 31 Ιανουαρίου 2018

Σπέσιαλ αφιέρωση

Την Κυριακή έχει συλλαλητήριο. Θα μαζευτούν χιλιάδες  Έλληνες και θα ζητήσουν από την κυβέρνηση -και τους πολιτικούς, εν γένει- να μην χαρίσουν το όνομα Μακεδονία στους βόρειους γείτονες. 
Αν καταφέρουν να πιέσουν την κυβέρνηση να αποσυρθεί από την διαπραγμάτευση, όπως την συμβουλεύει πλέον και ο κ.Μητσοτάκης (ο Κυριάκος, βέβαια) τι θα έχουν πετύχει; Το γειτονικό μας κράτος θα ονομάζεται πλέον από όλον τον κόσμο Μακεδονία, πλην ημών. Πολλά μας συγχαρητήρια!
Θα έχουμε πρωτεύσει στον παμβαλκανικό αγώνα πολιτικής βλακείας! 

Μέχρι στιγμής στον αγώνα αυτό προηγούνται οι γείτονες που μόλις πρόσφατα ανακάλυψαν ότι κατάγονται από τον Μεγάλο Αλέξανδρο και τον Φίλιππο! Γιατί είναι άλλο να αυτοονομάζονται από τον καιρό των Οθωμανών (τουλάχιστον από τον 19ο αι.) Μακεδόνες, κι άλλο να διεκδικούν αίματα και DNA από την αρχαία Μακεδονία. 
Στο πρώτο έχουν δίκιο. Έτσι ονομάζονταν οι προπαππούδες των παππούδων τους, έτσι έχουν μάθει να ονομάζονται κι αυτοί. Πιστεύουν ότι αποτελούν ξεχωριστό έθνος και το μόνο όνομα γι αυτό το "έθνος" είναι το Μακεδονία. Αλλιώς είναι Βούλγαροι (που είναι!). Στο δεύτερο, όμως, απλά γελοιοποιούνται  προσπαθώντας να κλέψουν κάτι από μια αρχαία δόξα με την οποία δεν έχουν την παραμικρή συγγένεια. Εμείς τουλάχιστον μιλάμε ελληνικά. Κι όσοι κατοικούν στην ιστορική Μακεδονία λέγονται Μακεδόνες, όπως άλλοι από εμάς λέγονται Κρητικοί, άλλοι Ηπειρώτες άλλοι Θεσσαλοί κ.ο.κ. Αυτοί μιλούν σλαβικά, κατάγονται από φυλές που ήρθαν χίλια χρόνια μετά τον Αλέξανδρο κι η ιστορία τους είναι τμήμα της βουλγαρικής ιστορίας, με την Αχρίδα πρωτεύουσα, τον τσάρο Σαμουήλ να τους εκχριστιανίζει και τους Κύριλλο και Μεθόδιο να τους μαθαίνουν το αλφάβητο. Και μόνο το γεγονός ότι οι λέξεις "Φίλιππος" "Μακεδονία", "Αλέξανδρος", "Αμύντας" "Θεσσαλονίκη" κ.τ.λ. είναι όλες καθαρά ελληνικές αρκεί για να δείξει πόσο άσχετοι είναι με αυτή την αρχαιότητα. Γι αυτό στην πολιτική βλακεία μέχρι στιγμής, προηγούνται. Είναι τόσο γελοίο αυτό που κάνουν προσπαθώντας να συσχετιστούν με την αρχαία Μακεδονία που δεν αξίζει καν τον κόπο να το διαψεύδουμε. Μόνο πλάκα μπορούμε να κάνουμε.

Αν όμως εμείς συνεχίσουμε να αρνούμεθα να τους "χαρίσουμε" το όνομα, θα καταφέρουμε απλά να τους λέει με αυτό όλος ο κόσμος. Κι όχι μόνον αυτό. Ο κόσμος θα πιστέψει σιγά-σιγά αυτή την βλακεία (περί καταγωγής τους από τους αρχαίους Μακεδόνες). και το χειρότερο, θα επιτρέψουμε στην Τουρκία (που είναι ο μόνος επικίνδυνος γείτονας) να τους διατηρεί υπό την προστασία της. Τότε, θα τους έχουμε προσπεράσει και πάλι στον άτυπο αγώνα παμβαλκανικής πολιτικής βλακείας κατακτώντας το χρυσό μετάλλιο.

Αγάντα, λοιπόν, αδέλφια στο συλλαλητήριο. Με τον αγνό Μίκη ομιλητή και τους πάντοτε υποτακτικούς σε κάθε εξουσία παπάδες, ας αγωνιστούμε γι αυτό το μετάλλιο. Κι όταν το κερδίσουμε, ας το αφιερώσουμε με μια σπέσιαλ αφιέρωση στον μεγάλο πρωτοπόρο των συλλαλητηρίων Χριστόδουλο. Για να μην ξεχνάμε τους κατά καιρούς "ηγέτες" του ελληνισμού.


Τετάρτη 24 Ιανουαρίου 2018

Ως πότε θα μας ανέχονται;

Στον δημόσιο διάλογο που διεξάγεται στα ΜΜΕ (μέσα μαζικής επικοινωνίας) και στα ΜΗΔ (μέσα ηλεκτρονικής δικτύωσης) κυριαρχεί το Μακεδονικό. Στα πλαίσια αυτά είχα πολλούς διαλόγους, έναν εκ των οποίων με τον φίλο Γ. ο οποίος μου έστειλε ένα άρθρο σχετικό με την διαδήλωση της Θεσσαλονίκης και την αντίδραση της κυβέρνησης.

Ο αρθρογράφος στέκεται κυρίως στα εξής:
α.- Κακώς υπολόγισε η κυβέρνηση (ο Τσίπρας) ότι στη δεξιά υπάρχουν ρωγμές στο θέμα αυτό (φιλελεύθεροι ή Καραμανλικοί κόντρα σε "πατριώτες" και ακροδεξιούς). Αυτοί στο τέλος ενώνονται μπροστά σε θέματα πατριδοκαπηλίας.
β.- Κακώς υπολόγισε σε μια συνεννόηση με τον αρχιεπίσκοπο, στο τέλος η εκκλησία ρέπει προς τον εθνικισμό. Το 70% του λαού δεν θέλει τον όρο Μακεδονία.
γ.- Κακώς συζητάμε το όνομα. Πρέπει να παραμείνουμε στην άρνηση να αποδεχτούμε τον όρο Μακεδονία σαν παράγωγο.

Αυτή η επιχειρηματολογία, όπως την παρέθεσα εν συντομία, είναι κυρίαρχη στον λόγο μιας πλευράς κάποιων "ψύχραιμων" παρατηρητών που ζητούν να μην "υποχωρήσουμε" στο όνομα. Υπάρχει, όμως, αντίλογος σε αυτόν τον λόγο. Περιέχεται ένα μέρος αυτού του αντιλόγου, στην προσωπική μου απάντησή μου στον φίλο μου Γ. και διαλέγω σήμερα να την δημοσιοποιήσω. Είναι μια δημόσια απάντηση στα δημοσίως τεθέντα ερωτηματικά που παρέθεσα πιο πάνω.

Ο αρθρογράφος κάνει λάθος σε όλα.

α) Θεωρεί ότι κακώς ο Τσίπρας επένδυσε σε μια δήθεν εσωπαραταξιακή διαμάχη στην δεξιά. Ε, και; το θέμα δεν είναι τι θέλει η δεξιά (κι είναι γνωστό ότι οι φιλελεύθεροι θέλουν τον όρο "Μακεδονία" στο όνομα) αλλά τι πρέπει να γίνει για να απαλλαγούμε επιτέλους από τις μονομανίες αυτού του χώρου. Τώρα είναι μια ευκαιρία να μην  καθοδηγούν την εξωτερική πολιτική οι "έχω μια αδελφή ..." αλλά να πάρει τη θέση τους η λογική. Δεν "επενδύει" πουθενά ο Τσίπρας. Απλά, προσπαθεί να λύσει ένα πρόβλημα από αυτά που εξακολουθούν να δένουν την Ελλάδα στο άρμα των "ανώριμων" κοινωνιών και των "πολιτικά υπανάπτυκτων" χωρών.

2) Ναι, 9 μητροπολίτες πήγαν αλλά ούτε ο Ιερώνυμος ήταν εκεί (θυμηθείτε τον Χριστόδουλο) ούτε οι άλλοι 73 ιεράρχες, ούτε το "λάβαρο" της Αγίας Λάβρας. Λιγόστεψαν αποφασιστικά τα καραγκιοζιλίκια. Το 70% που το βρήκε; Στο ερώτημα αν θέλουμε να λέγονται "Μακεδονία", η απάντηση είναι 100% όχι! Υπάρχει κι άλλη μια σίγουρη δημοσκόπηση: Στο ερώτημα αν προτιμάμε το "Νέα Μακεδονία" από το σκέτο "Μακεδονία" βγαίνει 100% ναι.

3) Θεωρεί ο αρθρογράφος ότι πρέπει να οχυρωθούμε πίσω από το "όχι" μας στο ΝΑΤΟ. Είναι προφανές ότι η ΠΓΔ Μακεδονίας θα μπει στο ΝΑΤΟ σαν σκέτη Μακεδονία αν εμείς επιμένουμε να λέμε όχι. Το ότι μας κάνουν την αβάντα σήμερα (σαν συνέχεια του 2008) δεν σημαίνει ότι θα συνεχίσουν να μας ανέχονται.

Αυτή μοιάζει να είναι η τελευταία ευκαιρία για την Ελλάδα να κερδίσει κάτι. Υπάρχει στην γειτονική χώρα μια κυβέρνηση υποτακτική στο ΝΑΤΟ και στην Ελλάδα μια  κυβέρνηση "μη δεξιά" και μη πατριδοκάπηλη. Αν δεν λυθεί τώρα το ζήτημα , δεν θα λυθεί ποτέ, που σημαίνει ότι θα επικρατήσει (όπως έχει ήδη συμβεί) το σκέτο Μακεδονία. Απλά θα σταματήσουν και οι διεθνείς οργανισμοί (ΟΗΕ, ΝΑΤΟ, ΕΕ) να μας ανέχονται.
Ρωσία, ΗΠΑ, Τουρκία, Βούλγαροι, Σέρβοι κλπ, έχουν ΟΛΟΙ αναγνωρίσει την Μακεδονία (σκέτη), την μακεδονική γλώσσα (σκέτη), την μακεδονική τους ταυτότητα (σκέτα). Θα τους βάλουν και στους διεθνείς οργανισμούς έστω και με το ΠΓΔΜ μέχρι να το αλλάξουν κι αυτό στον ΟΗΕ. Αν γίνει ψηφοφορία στον ΟΗΕ θα χάσουμε ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΑ. Το έχει καταλάβει αυτό κανείς; Για μια ακόμη φορά κάποιοι ηλίθιοι εκλαμβάνουν την διεθνή γενναιοδωρία απέναντι στο όνομα "Ελλάς" σαν υποχρέωση. Κορδώνονται με τις πλάτες των άλλων αλλά η αλαζονεία οδηγεί σε χαστούκια και καταστροφές.
Έχουμε (μας δίνουν) μιαν ευκαιρία να βάλουμε το "νέα" κοντά στο "Μακεδονία" που -έστω και εν μέρει- υπονομεύει αυτή την (κερδισμένη ως τώρα γι αυτούς) υπόθεση. Αν δεν το καταφέρουμε τώρα, δεν θα το καταφέρουμε ποτέ.


Δευτέρα 22 Ιανουαρίου 2018

Πολύς ντόρος για το τίποτε!

Μητροπολίτης Άνθιμος, Περιφερειάρχης Τζιτζικώστας, Μακεδονομάχος Ψωμιάδης, Αχιλλέας -σύμβολο- Καραμανλής, βουλευτές δεξιών (ΝΔ, ΑΝΕΛ) και ακροδεξιών (ΧΑ, ΛΑΟΣ) κομμάτων, η Καϊλή και άλλοι πολλοί -γραφικοί και μη- πήγαν στο συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης. Σύναξη μιας άλλης εποχής, συγκινητική από την άποψη ότι κάποιοι, ακόμα και σήμερα, διαδηλώνουν για ιδέες και ονόματα. Συγκινητική ακόμη και για την αφέλεια και ανοησία της. Άχρηστη όμως και με κίνδυνο να καταστεί βλαπτική. Δεν θα βλάψει γιατί ήταν μικρή σε πλήθος και γιατί τα 25 χρόνια που πέρασαν από το '92 έχουν βαρύνει στη συνείδηση της μεγάλης πλειοψηφίας. Μόνο ο Κασιδιάρης χάρηκε και όσοι επενδύουν πολιτικά στον σχηματισμό ενός ακόμη "πατριωτικού" σχήματος. 

Πόσοι ηταν: Περίπου 200,000 κόσμου αν βγάλουμε τον μέσο όρο αστυνομίας (90) και διοργανωτών (300). Το Πρώτο Θέμα μιλά για 500.000 (!!) κι οι Γερμανοί που τα βλέπουν ψύχραιμα είπαν πως ήταν 90.000 κόσμου εκεί.
Πάντως από το ένα εκατομμύριο του '92 ήταν λιγότεροι. Και τραγικά μόνοι!

Το ξέρουν όλοι, κι όσοι μετείχαν κι όσοι δεν πήγαν, ότι στο όνομα της γειτονικής χώρας θα παραμείνει ο όρος Μακεδονία, όπως είναι και σήμερα. Πραγματικά, αυτή τη στιγμή ο όρος υπάρχει και στο συνταγματικό τους όνομα (Δημοκρατία της Μακεδονίας) και στο προσωρινό (ΠΓ Δημοκρατία της Μακεδονίας). Αντί για το ΠΓ θα μπει "νέα" μόνο που θα μπει πριν το "Μακεδονία" κι όχι πριν το "δημοκρατία", όπως είναι σήμερα. Αυτό θα είναι η μεγαλύτερη βελτίωση και το ουσιαστικό μας κέρδος. Όλα τα άλλα περιττεύουν.

Κυριακή 21 Ιανουαρίου 2018

Ο Θωμάς Σίδερης μας γέμισε χαρά.

Στα φετινά βραβεία του Ιδρύματος Μπότση, που απονεμήθηκαν στην Παλαιά Βουλή παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας, διακρίθηκε ένας φίλος και δικός μας άνθρωπος. Ο Θωμάς Σίδερης. 
Κερατσινιώτης, συγγραφέας και δημοσιογράφος, πέρασε ένα διάστημα σαν εργαζόμενος από τον Δήμο και τώρα εργάζεται στην ΕΡΤ.
Η βράβευσή του με τιμητική διάκριση έγινε για το ντοκιμαντέρ του «ILMNIK- η θηλιά» που είναι διεθνής συμπαραγωγή για την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ελευθερίας του τύπου στην Τουρκία. Την ξέρει καλά την Τουρκία ο Θωμάς. Έχει εργαστεί σε τούρκικες εφημερίδες ως αρθρογράφος κι έχει ταξιδέψει στη γειτονική χώρα σε όλο το βάθος της, μέχρι τα συριακά σύνορα και την εμπόλεμη ζώνη. 
Στην φωτογραφία εικονίζονται οι νικητές του 2018 των βραβείων του ιδρύματος. Όλοι κορδωμένοι δίπλα στον κύριο Πρόεδρο κοιτάζουν τον φακό. Ο Θωμάς (αδιάφορος για τις τιμές ή απλά ψηλός;) πίσω-πίσω και κοιτάζει αλλού.
Απονεμήθηκαν τα βραβεία Μπότση 
Μπράβο Θωμά!
Μας τίμησες και μας έκανες για μία και μόνη φορά (κι εδώ το ξεχνάμε) να πούμε πως άξιζε τον κόπο η συγχώνευση με το Κερατσίνι αφού, έτσι, γνωριστήκαμε και γίναμε συνδημότες!

Σάββατο 20 Ιανουαρίου 2018

Μουσικές του κόσμου

Τελευταία χρησιμοποιώ πολύ τα μαζικά μέσα συγκοινωνίας, μετρό, προαστιακό και ηλεκτρικό. Κάνω μεγάλες διαδρομές κι έχω την ευκαιρία να διαβάζω βιβλία που μου αρέσουν και να ακούω μουσικές που μου αρέσουν. Θα μοιραστώ σήμερα μαζί σας κάποιες από τις μουσικές.

Μια από τις μουσικές αυτές είναι του Σιγκέρου Ουμεμπαγιάσι. Είναι Ιάπωνας. Το κομμάτι που ακούω λέγεται "in the mood for love" κι έχει μεγάλη διάρκεια, πάνω απο μια ώρα. Το παραθέτω όμως για όποιον δεν τον έχει γνωρίσει ακόμα. (στο youtube έχει πάνω από 7 εκ. προβολές). Φανταστικός.


Το επόμενο είναι το "The fosse" του εκπληκτικού Wim Mertens που άργησα να τον γνωρίσω αλλά που αβίαστα ερωτεύτηκα τη μουσική του. Είναι ένα κομμάτι που διαρκεί μόνο 7 λεπτά. 


Το τρίτο κομμάτι που ακούω με μεγάλη ευχαρίστηση ανήκει στον Παπακωνσταντίνου, όχι τον Θανάση, ούτε τον Βασίλη, αλλά τον Κωνσταντή. Είναι το "απ' την αρχή του κόσμου". Κι ο Κωσταντής στην αρχή του είναι, ελπίζω να μας χαρίσει κι άλλα τέτοια.  


Τέταρτο κομμάτι ένα παλιό μου αγαπημένο, από τη δεκαετία του '80. Είναι του Στέφαν Μίκους. Πάντοτε με ταξίδευε ... το κάνει και ΤΏΡΑ. Η μουσική είναι μαγεία. Φτιάχνει κόσμους ακόμα και μέσα στο τζάμι από το παράθυρο ενός τρένου, με τις σταγόνες της βροχής να κυλούν έξω από αυτό.


Αυτά για σήμερα!

Τετάρτη 17 Ιανουαρίου 2018

ΑΡΧΑΙΟΜΑΘΕΙΑ


ΚΕΙΜΕΝΟ   1
εἰσὶ δὲ οἱ ἀπὸ τῶν γιγνομένων κατὰ τὸν κόσμον παραδόξων ὑπονοήσαντες εἰς ἔννοιαν ἡμᾶς ἐληλυθέναι θεῶν
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ   1
«Θέλοντας να ερμηνεύσουν τα παράξενα φαινόμενα που γίνονται στον κόσμο φαντάστηκαν την έννοια του θεού»
ΚΕΙΜΕΝΟ   2
Μὴ διὰ φόβον, ἀλλὰ διὰ τὸ δέον ἀπέχεσθαι ἁμαρτημάτων
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ   2
«Να αποφεύγεις τα αμαρτήματα, όχι από φόβο αλλά γιατί δεν πρέπει»
ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ ΑΒΔΗΡΙΤΗΣ

ΚΕΙΜΕΝΟ   3
οὔτε γὰρ Ἥραν οὔτε Ἀθηνᾶν οὔτε Δία τοῦτ’ εἶναί φησιν ὅπερ οἱ τοὺς περιβόλους αὐτοῖς καὶ τεμένη καθιδρύσαντες νομίζουσιν, φύσεως δὲ ὑποστάσεις καὶ στοιχείων διακοσμήσεις.
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ   3
«Ούτε Ήρα, ούτε Αθηνά, ούτε Δίας υπάρχουν, όπως νομίζουν αυτοί που τους αφιέρωσαν ναούς και τεμένη, αλλά παραστάσεις της φύσης και απεικονίσεις των στοιχείων»
ΜΗΤΡΟΔΩΡΟΣ ΛΑΜΨΑΚΗΝΟΣ

ΚΕΙΜΕΝΟ   4
ὑπολήψεις ψευδεῖς αἱ τῶν πολλῶν ὑπὲρ θεῶν ἀποφάσεις
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ   4
«Οι απόψεις των πολλών (του πλήθους) για τους θεούς είναι λανθασμένες»
ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ

ΚΕΙΜΕΝΟ   5
περὶ δὲ θεῶν οὔτε εἰ εἰσὶν οὔθ’ ὁποῖοί τινές εἰσι δύναμαι λέγειν
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ   5
«Για τους θεούς, εάν υπάρχουν ή σαν τι μοιάζουν, δεν μπορώ να πω τίποτα»
ΠΡΩΤΑΓΟΡΑΣ ΑΒΔΗΡΙΤΗΣ

(Επιλογή κειμένων -μετάφραση: δια χειρός Δημήτρη Σαραντάκου)

Τρίτη 9 Ιανουαρίου 2018

ΟΝΟΜΑΤΟΛΟΓΙΚΑ


    Συνεχίζοντας για το “μακεδονικό” θυμίζω αυτό που είχα ξαναγράψει σε παλιότερη ανάρτησή μου. Το είπε η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ:
    Θέλουν να λέγονται και να είναι οι Μακεδόνες, ας είναι. Προφανώς υπάρχει μέσα τους μια τάση να θέλουν να είναι και Έλληνες. Καλύτερα να τους την καλλιεργήσουμε παρά να τους την αρνηθούμε. Ας μάθουν ότι οι Μακεδόνες ήταν ελληνικό φύλο (το ξέρουν και το λένε όλοι οι ιστορικοί, αρχαιολόγοι, επιστήμονες κι όλα τα ευρήματα) κι ας σκεφτούν καλύτερα τη σχέση τους μαζί μας. Ας μάθουν τη γλώσσα μας που είναι η μακεδονική γλώσσα. 
 
    Μια παρένθεση εδώ: Η "κοινή ελληνική" που καθιερώθηκε στην ελληνιστική εποχή, είναι η ελληνική διάλεκτος που μίλησε όλος ο κόσμος της ανατολικής Μεσογείου για πάνω από χίλια χρόνια, από τον 4ο π.Χ.αι. ως τον 8ο μ.Χ. είναι η γλώσσα που το Β το προφέρει “βου” και όχι “μπου”, το ΑΥ το προφέρει “αφ” και όχι “αου” κλπ. Τα ΜΠΟΥ για το Β και ΑΟΥ για το ΑΥ είναι της αττικής γλώσσας. Η "Κοινή" που φτιάχτηκε στην Αλεξάνδρεια είναι πιο πολύ μακεδονική παρά αττική. Από αυτήν προέρχεται η ελληνική που μιλάμε. Δεν μιλάμε την μετεξέλιξη της αρχαίας αττικής διαλέκτου. Η σημερινή γλώσσα μας είναι μετεξέλιξη της “κοινής ελληνικής” της ύστερης αρχαιότητας και του μεσαίωνα που είναι στην ουσία η μακεδονική γλώσσα-διάλεκτος εκκαθαρισμένη από την αττική.
 
    Αν, λοιπόν, οι γείτονες θέλουν να λέγονται Μακεδόνες, ας δουν και πόσο “ελληνικό αίμα” ρέει στις φλέβες τους (αδόκιμη έκφραση το “αίμα” την χρησιμοποιώ ποιητικά). Γιατί αν αυτοί, όπως οι Βούλγαροι, είναι φύλο που εκσλαβίστηκε, ας δουν ότι οι Βούλγαροι βρίσκονται μακριά από τις πηγές τους, τον Βόλγα, όμως οι δικές τους “μακεδονικές” πηγές, η Ελλάδα, είναι ακόμα εδώ, έστω και σαν νέα Ελλάδα.

    Πιστεύω κι εγώ πως θα έπρεπε να λέγονται "Νέα Μακεδονία", γιατί αυτό πραγματικά είναι. Όπως βέβαια κι εμείς θα έπρεπε να λεγόμαστε "Νέα Ελλάδα" γιατί Νεοέλληνες -κι όχι Έλληνες- είμαστε. Απλά όταν εμείς πήραμε το όνομα δεν υπήρχε κανείς να το διεκδικήσει. 
 
    Όπως κι όταν η Ρουμανία πήρε το όνομά μας. Για χίλια πεντακόσια περίπου χρόνια ήμασταν η Ρωμανία κι ο λαός μας ήταν οι Ρωμιοί. Κι όμως αυτό το όνομα που ήταν πραγματικά η ψυχή μας (με την έννοια ότι ελληνόφωνοι κι ορθόδοξοι είμαστε σαν κράτος, άρα Ρωμιοί και συνεχιστές της Ρωμανίας) δεν το διεκδικήσαμε καθώς προσβλέπαμε για πολλά χρόνια αλλού ... στην αρχαιότητα και την αρχαιοπρέπεια. Έτσι οι Μολδαβία και η Βλαχία, η Μπογδανία, μας πήραν το πραγματικό όνομά μας (και την ψυχή μας;) και αυτο-ονομάστηκαν Ρωμανία! Την χώρα τους την λέμε Ρουμανία κι όχι Ρωμανία (Romania) από ντροπή και μόνο. Το "ου" στη θέση του "ω" είναι το δικό μας φύλλο συκής που προσθέσαμε για να κρύψουμε την πλήρη αδυναμία μας να κάνουμε το παραμικρό μπροστά στην προφανή αυτή κλοπή της ιστορίας μας. Απλά, τότε δεν υπήρχε ούτε ΕΕ ούτε ΝΑΤΟ. Έτσι Ρωμανία και Ρωμάνοι ονομάζονται οι Βλαχομπογδαναίοι που μιλούν άλλη γλώσσα από εκείνην της ανατολικής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας (του Βυζαντίου). Αν είχαμε τη δυνατότητα, τότε που φτιαχνόταν το έθνος τους, ίσως να λέγονταν κι αυτοί τώρα "Δημοκρατία της Νέας Ρωμανίας".

Δευτέρα 8 Ιανουαρίου 2018

"Νέα Μακεδονία" και πολύ μας είναι!


    Μιλώντας για το “μακεδονικό” ένας φίλος μου είπε ότι το “Σκόπια” είναι ένα καλό όνομα γι αυτούς. Ένας που άκουγε διαφώνησε, κι είπε ότι το “Βαρδάρης” είναι καλύτερο. Με αυτά τα μυαλά πάνε οι πολίτες να πληροφορηθούν για λύση στο ζήτημα. Και το δυστύχημα είναι πως κι οι πολιτικοί σπανίως έχουν κάτι καλύτερο να πουν.
    Ο Μπουτάρης, που ξέρει καλύτερα, είπε πως το Νέα Μακεδονία είναι ένα καλό όνομα αν το δεχτούν, γιατί κι αυτοί έχουν ανατραφεί ονομάζοντας τους εαυτούς τους “Μακεδόνες” εδώ και εκατόν πενήντα τουλάχιστον χρόνια. Πραγματικά, το 1893 συντάχθηκε η διακήρυξη για μια ελεύθερη (από τους Τούρκους) Μακεδονία. Από τότε οι Σλάβοι της περιοχής άρχισαν να αυτοαποκαλούνται Μακεδόνες και να το πιστεύουν πως είναι κάτι διαφορετικό από τους Βούλγαρους, τους Σέρβους και τους Έλληνες. Το 1893, πριν από 125 χρόνια, η κεντρική επιτροπή της “Μακεδονικής Εσωτερικής Οργάνωσης” έγραψε την διακήρυξη με τίτλο “Η Μακεδονία στους Μακεδόνες”. Το 1903 επαναστάτησαν κατά των Τούρκων κι η επανάστασή τους πνίγηκε στο αίμα. Από τότε και μετά, υπάρχουν!
    Οι παππούδες των παππούδων των σημερινών νέων στο γειτονικό κράτος έλεγαν τον εαυτό τους Μακεδόνα. Κανείς δεν έλεγε ότι ήταν κάτι άλλο από Μακεδόνες. Το προσπάθησαν οι Έλληνες κι οι Βούλγαροι από τις αρχές του 20ου αιώνα, σφάχτηκαν μάλιστα και μεταξύ τους στον μακεδονικό αγώνα 1906-08 αλλά δεν τα κατάφεραν. Υπάρχει περίπτωση να το καταφέρουμε τώρα εμείς;
   Ιδού τώρα που έχουμε φτάσει με την αδιαλλαξία μας: Τους αφήσαμε να ονομάζονται σκέτα Μακεδονία και να αναγνωριστούν από όλον σχεδόν τον πλανήτη. Και τους αφήσαμε να αλωνίζουν φτιάχνοντας κι αυτοί ένα παρελθόν. Βρήκαν ρίζες στον Αλέξανδρο! Και ποιος είσαι εσύ που θα το αμφισβητήσεις; Όσο "έλληνας" είσαι εσύ, άλλο τόσο "μακεδόνες" είμαστε κι εμείς, λένε.
    Οι Μακεδόνες των Σκοπίων δεν λένε πια ότι είναι μέρος της μακεδονικής ιστορίας αλλά ότι αυτοί είναι οι Μακεδόνες κι όχι βέβαια οι Έλληνες που είναι άλλη φυλή κι άλλος λαός. Λένε πως από τα αρχαία χρόνια, άλλο ήταν οι Μακεδόνες κι άλλο οι Έλληνες (όπως βέβαια άλλο και οι Ηπειρώτες). Λένε ακόμη ότι αυτή η αρχαία μακεδονική φυλή συγχωνεύτηκε με τα σλαβικά φύλα, παίρνοντας τη γλώσσα τους αλλά κρατώντας το όνομά τους που είναι (πιθανότατα και γι αυτούς) "η ψυχή τους!".
    Αυτά λένε και τα στηρίζουν βασικά στα εξής: Και οι Βούλγαροι είναι μογγολικό φύλο, με αρχική εστία τον Βόλγα αλλά στην χερσόνησο του Αίμου συγχωνεύτηκαν με Σλάβους και απέκτησαν σλαβική γλώσσα. Κράτησαν το όνομά τους και την ιδιαιτερότητά τους μέσα στον σλαβικό κόσμο. Έτσι κι αυτοί (οι “Σκοπιανοί”-Μακεδόνες) είναι αρχαίο βαλκανικό φύλο, ξεχωριστό από τους Έλληνες, που συγχωνεύτηκαν με Σλάβους κρατώντας το όνομά τους.
    Αυτά λένε και δεν θεωρούν ότι είναι μέρος της Μακεδονίας αλλά το όλον. Εξ άλλου στην -γεωγραφικά- νότια Μακεδονία, την ελληνική, είχαν πάψει να υπάρχουν Έλληνες πλην Θεσσαλονίκης και Χαλκιδικής (ή υπήρχαν Ρωμιοί που αποτελούσαν μια μικρή μειοψηφία) για εκατοντάδες χρόνια. Έλληνες και Βούλγαροι προσπάθησαν να εξελληνίσουν και να εκβουλγαρίσουν την περιοχή μετά την (μακεδονική) επανάσταση του 1903 του Ίλιντεν και, τελικά, την διαμοίρασαν με τους βαλκανικούς πολέμους.
    Αυτά λένε οι γείτονες και το αφήγημά τους είναι συνεκτικό. Υποστηρίζεται δε από το γεγονός ότι στη σημερινή Μακεδονία ελάχιστοι Έλληνες είναι γηγενείς. Οι περισσότεροι είναι είτε Πόντιοι και Μικρασιάτες είτε Βλάχοι. Επίσης υποστηρίζεται από το γεγονός ότι όλοι αυτοί, εδώ και εκατονταετίες (τουλάχιστον από το 1893 επισήμως) αυτοαποκαλούνται "Μακεδόνες". Δεν είναι εφεύρεση του 1945. Γι αυτούς τους λόγους, αν δεχτούν το "Νέα Μακεδονία" υποκύπτοντας στον απροκάλυπτο ελληνικό εκβιασμό για να μπουν στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ, να είμαστε πολύ ευχαριστημένοι. Είναι το μέγιστο που μπορούμε να πετύχουμε.

Πέμπτη 4 Ιανουαρίου 2018

ΑΜΑΖΟΝΕΣ

Στην τελευταία ανάρτησή μου (τελευταία του 2017) έγραψα για τη Μέδουσα. Πόσο εκπληκτικά όμορφη ήταν και πόσο υπέροχη την έκανε ο συνδυασμός της φυσικής της ομορφιάς με την τιτανική αλήθεια που την διακατείχε, όπως και όλους τους τιτάνες. Σκόπευα να γράψω για το πως την ζήλεψε η Αθηνά και πως κατάφερε να την νικήσει μετατρέποντάς την σε τέρας (γοργόνα). Αυτή ήταν η μοίρα πολλών τιτάνων μετά την τιτανομαχία στην οποία νίκησαν οι Θεοί κι ο Δίας κι επέβαλαν την δική τους τάξη.
Ωστόσο, είπα να αφήσω την ιστορία της Μέδουσας γι αργότερα και να πιάσω ένα αγαπημένο μου θέμα, τις Αμαζόνες. Τιτανικό γένος κι αυτές αφού γεννήθηκαν τον καιρό του Κρόνου. Όλα τα τιτανικά γένη εξολοθρεύτηκαν από τον Δία που έβαλε τους ήρωες (κυρίως τον Ηρακλή αλλά και Θησέα, Ιάσονα κλπ.) να βγάλουν το φίδι από την τρύπα και να σκοτώσουν τα τέρατα, τις μορφές δηλαδή στις οποίες οι θεοί είχαν καταδικάσει τουw άλλοτε υπέροχους τιτάνες.  

Στο παρακάτω απόσπασμα η Μύρινα, μητέρα τριών μικρών Αμαζόνων, μιλά στις κόρες της και τους διηγείται την ιστορία των Αμαζόνων. Η διήγηση πιάνει πολύ, εμείς εδώ θα διαβάσουμε ένα μέρος της μόνο.

   «Αμαζόνες είναι το όνομα που μας έδωσαν οι άλλοι. Εμείς λέμε τη φυλή μας "ελεύθερο λαό". Γιατί αυτό είμαστε πραγματικά. Δεν είμαστε δούλοι ούτε υπήκοοι κανενός. Ούτε ο άντρας μας διατάζει, ούτε κανείς άρχοντας, ούτε καν οι ίδιες μας οι επιθυμίες. Είμαστε ο μόνος ελεύθερος λαός στη Γη.
   »Είμαστε δημιουργήματα της Αφροδίτης, της πολεμίστριας. Της ένοπλης θεάς του έρωτα και της νίκης. Της κόρης του Ουρανού που γεννήθηκε στον αφρό της θάλασσας. Είμαστε τιτανικό γένος. Δεν καταγόμαστε από τους θεούς αλλά από τους τιτάνες. Ακολουθούμε την τιτανική αλήθεια, την αλήθεια της φύσης. Δεν ξέρουμε να ξεγελάμε, δεν μπορούμε να πούμε ψέματα, ό,τι κι αν μας κοστίσει. Είμαστε σαν τα βουνά, τα ποτάμια, τα σύννεφα ... σαν τα δέντρα. Ένα βουνό δεν λέει ψέματα, δεν κρύβεται, δεν ελίσσεται. Είναι εκεί και δείχνει τον εαυτό του. Κι ένα ποτάμι το ίδιο κάνει. Αυτή είναι η τιτανική αλήθεια την οποία υπηρετούμε. 
   »Οι θεοί του Ολύμπου, με τον Δία επικεφαλής, κάποτε, νίκησαν τον Κρόνο και τα αδέλφια του. Η τιτανική αλήθεια σίγησε. Ο Άτλας φυλακίστηκε να κρατά τον Ουρανό, ο Ήλιος φυλακίστηκε να σέρνει κάθε μέρα το πύρινο άρμα του φωτός. Ο Προμηθέας αλυσοδέθηκε στον Καύκασο. Οι άλλοι τιτάνες, όπως ο Κρόνος, ρίχτηκαν στον Τάρταρο. Αυτοί, όμως, είναι οι δικοί μας οδηγοί, οι τιτάνες, όχι οι θεοί.
   »Σε αυτόν τον κόσμο αποτελούμε -έτσι μας θεωρούν- παραφωνία. Υπήρχαν κι άλλοι ευτυχισμένοι λαοί στην χρυσή εποχή του Κρόνου. Εξοντώθηκαν όλοι, και οι Φαίακες κι οι Κένταυροι κι οι Λαπίθες, όλοι. Όλα τα γένη της Γης, της Θάλασσας και του Αγέρα. Μόνο εμείς επιζήσαμε. Αποτελούμε την ζωντανή ζωή σε αντίθεση με την νεκρή ζωή των αφυδατωμένων ανθρώπων. Εκείνων που ζουν είτε στην βαρβαρότητα των νομάδων  είτε στον πολιτισμό των πόλεων. Άνδρες κι οι μεν, άνδρες κι οι δε. Όλοι τους φοβισμένοι από τον θάνατο, διψασμένοι να ξεγελάσουν την φύση. Να την κλέψουν ή να την αλλάξουν. Θλιβερά παιχνίδια στα χέρια των θεών.
   »Μάθαμε να ζούμε από το Άλογο. Μας το έστειλε ο Ουρανός. Τον Ουρανό δεν τον έφτιαξε κανένας θεός. Ο Ουρανός είναι ο θεός. Αυτός τα έφτιαξε όλα. Έφτιαξε κάποια στιγμή τον Αετό και το Γεράκι. Τα είχε να πετούν ψηλά, κοντά του. Ύστερα έφτιαξε τη Γη. Έστειλε κεραυνούς και θύελλες και την γέμισε με βουνά κι ωκεανούς. Γέννησε τους τιτάνες και τον Κρόνο. Κι αυτός γέννησε κι άλλους τιτάνες αλλά και τους θεούς. 
   »Μέσα στα σπλάχνα της, από όλην αυτή την αντάρα, η Γη γέννησε τα φυτά και τα ζώα. Έτσι έγινε κι ο άνθρωπος, ένα ζώο κι αυτός. Όπως σας είπα, ήταν ένα φτωχό και μοναχικό ζώο. Όμως ο Ουρανός είπε στο Άλογο να τον βοηθήσει. Κι εκείνο έκανε τον άνθρωπο κοινωνικό ον
   »Το Άλογο είναι ο αετός της στέπας. Διέσχιζε τον ουρανό σαν τον αετό και το γεράκι. Όμως κατέβηκε για τους ανθρώπους στη Γη κι έφτιαξε την κοινωνία. Ένωσε τα μοναχικά άτομα και δημιούργησε το ανθρώπινο γένος.
   »Οι πρώτες κοινωνίες φτιάχτηκαν γύρω από την μητέρα. Αυτή ήταν ο αρχηγός της οικογένειας. Αυτή φρόντιζε όλα τα μέλη της που ήταν παιδιά της. Δεν υπήρχε το δικό μου και το δικό σου, κανείς δεν είχε γη, κανείς δεν είχε όπλα. Όλα ήταν της οικογένειας. Το Άλογο μας έμαθε να ζούμε ειρηνικά και έτσι θα συνεχιζόταν ο κόσμος μέχρι το τέλος του χρόνου ... αν δεν ερχόταν ο Προμηθέας. Συμβιβάστηκε με τον Δία να τον ελευθερώσει από τα δεσμά του στον Καύκασο και έδωσε την φωτιά στους άνδρες. Τους χάρισε το άροτρο για να σκίζουν τα σπλάχνα της γης. Εμείς πονάμε όταν το βλέπουμε αυτό. Δεν σκίζουμε την γη, δεν την πονάμε. Την σεβόμαστε.
   »Οι άντρες δεν δίστασαν μπροστά σε τίποτε. Με τη φωτιά στα χέρια τους έκαψαν τα δάση κι έλιωσαν το σίδερο. Έφτιαξαν όπλα.
Ήταν σκληροί. Κι όταν δυνάμωσαν, τότε έδειξαν το αληθινό τους πρόσωπο. Υπέταξαν τη γυναίκα. Την έκαναν δούλη τους και κατέστρεψαν την τάξη του κόσμου. Την γυναίκα την έχουν δέσμια, μόνο για να τους γεννά παιδιά και για να κάνει θελήματα. Πιο κάτω κι από τα ζώα την βάζουν. Δεν υπέταξαν όμως εμάς, την δική μας φυλή.
   »Για να επιβιώσουμε μάθαμε να είμαστε πιο δυνατές από αυτούς. Στην σκληράδα τους απαντήσαμε με πιο μεγάλη σκληράδα, στο μίσος τους με πιο μεγάλο μίσος. Έτσι τα καταφέραμε να μείνουμε ελεύθερες! Έτσι, είμαστε ο ελεύθερος λαός, ο μόνος πάνω στη Γη!
   »Λατρεύουμε κι αγαπάμε το Άλογο. Αυτό μας κουβάλησε από τις νήσους των Εσπερίδων, αυτό μας έσωσε από τον κατακλυσμό, μας γλίτωσε από την ανδρική επιθετικότητα. Μας έθρεψε με το αίμα, με το γάλα και με το κρέας του. Μας έδωσε το στομάχι του για να κουβαλάμε νερό. Μας έδωσε τους τένοντες του για να φτιάχνουμε τόξα, τις τρίχες του για να φτιάχνουμε δοξάρια. Μας προστατεύει και μας αγαπάει. Μας δίνει τα πάντα χωρίς να ζητά καμιάν ανταπόδοση. Το άλογο μας έκανε ανθρώπους!»

Κυριακή 31 Δεκεμβρίου 2017

ΜΕΔΟΥΣΑ



Ο ΜΥΘΟΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΟΡΕΣ ΤΟΥ ΦΟΡΚΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΙΟ ΕΞΑΙΣΙΑ ΑΠΟ ΑΥΤΕΣ, ΤΗΝ ΤΙΤΑΝΙΔΑ ΜΕΔΟΥΣΑ

Μια φορά κι έναν καιρό ζούσαν στον επίγειο κόσμο (ΣΣ: δηλαδή τον κόσμο των Θεών και των θνητών, τον κόσμο μας, σε αντιπαραβολή με τον κόσμο των Τιτάνων, της άγριας φύσης) τα παιδιά της Γης και του Ουρανού, οι ισχυροί τιτάνες και οι τιτανίδες. Ιδιαίτερα ισχυροί ανάμεσα στους ισχυρούς ήταν ο θαλασσινός τιτάνας Φόρκυς κι η θαλασσινή τιτανίδα Κητώ. Ο Φόρκυς κυριαρχούσε στην ασπρόμαλλη θάλασσα και ονομαζόταν Θαλασσογέροντας, ενώ η Κητώ κυριαρχούσε στον βυθό και ονομαζόταν απλώς Βυθοθάλασσα.
Και γεννήθηκαν από την ισχυρή Βυθοθάλασσα και τον ισχυρό Θαλασσογέροντα έξι κόρες. Οι τρεις καλλονές, κύκνειες παρθένες, γεννήθηκαν με μαλλιά σαν τον θαλασσινό αφρό, αργυρόψαρα. Ονομάζονταν Πεμφρηδώ η μία, Ενυώ η άλλη και Δεινώ η τρίτη. Με τους κύκνους έμοιαζαν αυτές. Από το όνομα του πατέρα τους, του Φόρκυ, οι τιτάνες τις ονόμαζαν Φορκίδες, ενώ, οι θεοί και οι άνθρωποι τις έλεγαν Γραίες. Πανέμορφη ήταν η ενδυμασία της Πεμφρηδώς. Τον κροκόεντα πέπλο φορούσε η Ενυώ. Έτσι τις θυμούνται, πολύ θαμπά, οι ποιητές.
Οι άλλες τρεις κόρες γεννήθηκαν με φτερούγες χρυσές και πετούσαν σαν τους θαλασσινούς ανέμους στον αγέρα. Την μία από αυτές ονόμαζαν Σθενώ, εξ αιτίας της δύναμής της, την άλλη Ευρυάλη, δηλαδή αυτή που πηδάει μακριά, και την τρίτη, που ήταν η πιο όμορφη και η πιο τολμηρή την ονόμαζαν Μέδουσα, κυβερνούσα. Κι όλες οι τιτανίδες θα ζήλευαν τα μαλλιά της Μέδουσας, άμα ήξεραν αυτές να ζηλεύουν. Οι άνθρωποι, όμως, θυμούνται το βλοσυρό όνομα των αδελφών, Γοργόνες, αστραπόφθαλμοι.
Αθάνατες, αιώνια νέες κι όμορφες ήταν κι οι Γραίες κι οι Γοργόνες. Μέσα στη θάλασσα κολυμπούσαν οι Γραίες, πάνω από την θάλασσα πετούσαν οι Γοργόνες.
Αλλά κάποτε έπεσε η εξουσία των Ουρανιδών (ΣΣ: των παιδιών του Ουρανού, δηλαδή η βασιλεία του Κρόνου). Θλιβερή αν τότε η μοίρα των γκρεμισμένων τιτάνων. Και πιο θλιβερή απ’ όλες ήταν η μοίρα των έξι αδελφών τιτανίδων, των Γραιών και των Γοργόνων.
Δεν υπέκυψαν αυτές στους νικητές Ολυμπίους, όπως οι άλλες πανέμορφες τιτανίδες. Δεν άξιζε στις ελεύθερες και περήφανες Φορκίδες να εξαγοραστούν για να έχουν μια γλυκιά μοίρα στα χρυσά ανάκτορα του Ολύμπου. Ακλόνητες ήταν οι καρδιές τους. Γερή είναι η αλήθεια. (ΣΣ: τιτανική αλήθεια είναι η απεριόριστη και ανυπότακτη ελευθερία και ευθύτητα, όπως η φύση που δεν ξέρει κόλπα και δεν ελίσσεται, έτσι κι η τιτανική αλήθεια.) Πόσες Ωκεανίδες και ποταμίσιες νύμφες, αιχμάλωτες, εξαντλημένες από τον αγώνα, δεν υπέκυψαν στους ισχυρούς θεούς-νικητές και τους παντρεύτηκαν; Μέχρι και η Μήτις που γνωρίζει τις σκέψεις της Γης, υπέκυψε στον Δία.
Έριξαν οι Ολύμπιοι τον γερο-Φόρκυ στο σκοτάδι των Ταρτάρων. Μέσα στη θάλασσα κολυμπούν οι κύκνειες παρθένες Γραίες. Πάνω από τη θάλασσα πετούν οι παρθένες της θύελλας, Γοργόνες. Κι ύστερα μεταμορφώνονται σε φοράδες και καλπάζουν πάνω στα κύματα, ενώ, οι χρυσές χαίτες τους φτάνουν μέχρι τα σύννεφα. Κι η πιο όμορφη απ’ αυτές είναι η άφοβη, με τα γεμάτα περηφάνια μάτια, η Μέδουσα. Όταν κάποια φορά ξετυλίγονται οι πλόκαμοί της καλύπτοντας τον ουρανό, σαν χρυσοί στρόβιλοι ξεχύνονται από το μέτωπό της.
Χαίρεται η Ηώς, η αυγή, και χαμογελάει κοιτάζοντάς την με τα τριανταφυλλένια της μάτια. Υπάρχουν άραγε τριανταφυλλένια μάτια; Και βέβαια υπάρχουν, είναι της Ηούς, της αυγής. Και καμαρώνει την αγέρωχη καλλονή ο τιτάνας Ήλιος με το αστραφτερό στέμμα στο κεφάλι του. Τα ακτινοβόλα άλογά του κοιτάζουν κι αυτά λοξά από ψηλά την κρατερή παιχνιδιάρα. Κι αυτά θα πηδούσαν ευχαρίστως, πέρα από τον απότομο ηλιακό δρόμο, και θα έτρεχαν προς αυτήν, πατώντας τα βουνά με τις οπλές τους -κι ας καεί ο κόσμος!
Αλλά γερά είναι τα ηνία και τα χέρια του τιτάνα Ήλιου. Του ρίχνουν νερό απ’ τις φτερούγες τους οι κύκνειες παρθένες, που, σαν δαντέλες σηκώνονται πάνω από την θάλασσα. Μόλις χτυπά τα κύματα με την παλάμη της η Μέδουσα και ρίχνει σταγόνες νερό στο πυρωμένο του πρόσωπο, μοιάζει να πετάγεται ο έναστρος ουρανός ψηλά, πάνω από την γη, καθώς βρέχει το ηλιακό άρμα με μυριάδες νεροσπίθες. Και τότε ξεχνάει ο τιτάνας Ήλιος, που κατοικεί με τους θεούς νικητές στον Όλυμπο, την αναγκαία υπηρεσία του και τον γκρεμισμένο στη σκοτεινή άβυσσο πατέρα του, τον Υπερίωνα. (ΣΣ: δηλαδή οι νεροσπίθες τον ανακουφίζουν κι έτσι ξεχνά για λίγο την δουλειά με την οποία τον αγγάρεψαν οι θεοί καθώς και τον πόνο για τον τσακισμένο από τους θεούς πατέρα του.)

Τμήμα από το βιβλίο του Ρωσο-ουκρανού Γολοσόβκερ (1890-1967) με τίτλο "Μύθοι και Θρύλοι για τους Τιτάνες". Τα "ΣΣ" δικά μου.