ΣΤΥΛΙΤΕΣ

ΟΤΑΝ Η ΠΑΡΑΝΟΙΑ ΧΤΥΠΑ ΚΑΤΑΚΕΦΑΛΑ

Ξέρετε τι ήταν οι Στυλίτες;

Το όνομά τους μαρτυρά και την ουσία τους. Ήταν κάποιοι Χριστιανοί ασκητές που ζούσαν μόνιμα στη κορυφή μεγάλων στύλων από όπου έκαναν κήρυγμα, νηστεία και προσευχή. Δεν κατέβαιναν ποτέ από τους πυλώνες όπου ζούσαν και για τις βασικές τους ανάγκες εξαρτώνταν από ανθρώπους στο έδαφος που τους έδιναν τροφή και νερό σε καλάθια με σκοινιά. Οι Στυλίτες πίστευαν ότι η μακροχρόνια απομόνωσή τους σε στύλους τους έφερνε κοντά στον Θεό.

Οι στυλίτες ήταν συνηθισμένοι τα πρωτοβυζαντινά χρόνια, κυρίως στην Ανατολική Μικρά Ασία, τη Συρία και τη Παλαιστίνη. Ο πρώτος γνωστός στυλίτης ήταν ο Άγιος Συμεών ο Στυλίτης ο οποίος ανέβηκε σε στύλο στη Συρία το 423 και παρέμεινε εκεί μέχρι τον θάνατό του 37 χρόνια αργότερα. Στη Patrologia Graeca αναφέρεται ένας μοναχός που στέκεται όρθιος εδώ και πολλά χρόνια χωρίς ποτέ να ξαπλώνει. Ο Θεόδωρος ισχυρίστηκε ότι είδε έναν ερημίτη που είχε περάσει δέκα χρόνια σε μια μπανιέρα αναρτημένη σε πόλους.

Στυλίτες υπάρχουν (μεταφορικά) και σήμερα. Είναι αυτοί για τους οποίους ο λαός έχει την φράση "αυτός καβάλησε το καλάμι". Ζουν στην κοσμάρα τους, στα δυσθεώρητα ύψη της αλαζονείας τους, επικοινωνώντας μόνο με τον σύγχρονο θεό, τον υπέρτατο εαυτό τους. Αδιαφορούν για τον πόνο που προκαλούν ή για το κόστος των ενεργειών τους και εξαρτώνται από νόμους και διατάγματα, στημένους διαγωνισμούς και χαριστικές πράξεις του διεφθαρμένου κράτους το οποίο υπηρετούν. Μερικοί Στυλίτες ξεκίνησαν από ορφανά ψοφοδεών δικτατόρων κι έγιναν υπουργοί διαφθαρμένων κυβερνήσεων. Κάθε ομοιότητα με υπαρκτά πρόσωπα είναι τυχαία.