Ούτε ο Ραμόν αντέχει την τόση ομορφιά!

Χτες με τα τραγούδια του Νικ Κέϊβ έγραφα για τον θάνατο της ομορφιάς, είτε από την ζηλιάρα Πι-Τζέϊ Χάρβεϋ, που κάρφωσε το μαχαίρι της στην πλάτη του παλικαριού και το πέταξε στο βαθύ πηγάδι είτε από την τραγική Κάϊλυ Μινόγκ που ο άλλος την σκότωσε με μια πέτρα γιατί "όλη η ομορφιά πρέπει να πεθάνει".

Αυτή η αβάσταχτη ομορφιά που τόσο κοντά πηγαίνει πάντα με τον θάνατο, την συνάντησα με τον απίστευτο λυρισμό και την τραγικότητά του στον Διονύσιο Σολωμό 

Mάγεμα η φύσις κι’ όνειρο στην ομορφιά και χάρη,

H μαύρη πέτρα ολόχρυση και το ξερό χορτάρι·

Mε χίλιες βρύσες χύνεται, με χίλιες γλώσσες κραίνει·

Όποιος πεθάνη σήμερα χίλιες φορές πεθαίνει.

Ένας άλλος τρόπος με τον οποίο εκλαμβάνεται η ομορφιά ως κάτι το αβάσταχτο, είναι αυτός του "Ραμόν", του τραγουδιού του Θανάση Παπακωνσταντίνου. Σε δυο ερμηνείες που έχουν και διαφορετικούς στίχους θα δούμε αυτή την εικόνα δοσμένη από τον δημιουργό, τον μεγάλο Θανάση.

Ο Σαββόπουλος τραγουδάει:

Σαν τις αλογόμυγες

στης άνοιξης την πλάτη

τώρα χάσκουν αδειανά

τα πολυβολεία.

Τα κοιτώ κι αναριγώ

που μια μέρα είδα

τον αντάρτη τον Ραμόν

καθιστό σε μια άκρη.

Άρμεγε μια αχτένιστη

μια ρούσα γίδα

κι όπως κοντοστάθηκα

λόγο μου απευθύνει.

Είναι τόσο όμορφη

η μέρα που πονάει

και με μια γερή κλωτσιά

όλο το γάλα χύνει

Στο τραγούδι όταν τραγουδά ο Χαρούλης αλλάζει ο στίχος ελαφρά στο τέλος:

Σαν τις αλογόμυγες

στης άνοιξης την πλάτη

τώρα χάσκουν αδειανά

τα πολυβολεία.

Τα κοιτώ κι αναριγώ

που μια μέρα είδα

τον αντάρτη τον Ραμόν

καθιστό σε μια άκρη.

Άρμεγε μια αχτένιστη

μια ρούσα γίδα

κι όπως κοντοστάθηκα

λόγο μου απευθύνει.

"Έχεις χαιρετίσματα

καποιανού Δημήτρη

γάλα για τα ορφανά

που δεν έχουν σπίτι"

Στάθηκα στον παράδρομο

όσο πιο ομορφή είναι η μέρα

τόσο πιο βάσανο η ζωή...

Και τις δυο εκδοχές τις έγραψε ο Θανάσης. Στη μια ο Σαββόπουλος τραγουδάει, ερμηνεύει, άψογα το ποίημα. Στην άλλη, σε μια πιο απόκοσμη εκδοχή ο Χαρούλης το "φτύνει" πάνω μας.

Δίνω και τις δυο εκδοχές από το youtube

(θα προτιμούσα να έφτιαχνα δικά μου βιντεάκια αλλά με το ubuntu που χρησιμοποιώ δεν έχω μάθει ακόμα το αντίστοιχο του moviemaker που ήξερα να χρησιμοποιών στα windows, έτσι λοιπόν ανεβάζω από το youtube και τις δυο εκδοχές του ίδιου τραγουδιού)

Ο Ραμόν Μπενίτεζ ήταν το όνομα που χρησιμοποίησε ο μεταμφιεσμένος Τσε Γκεβάρα για να περάσει από την Κούβα στην Βολιβία να συνεχίσει την επανάσταση ως ο άγιος των φτωχών. Στην Κούβα ο Κάστρο τον έκανε υπουργό αλλά αυτός έφυγε για να συνεχίσει την επανάσταση.

Ο διαχρονικός ΝΙΚ ΚΕΪΒ

Δυο τραγούδια περασμένων δεκαετιών με διαχρονικό ενδιαφέρον!
Το "Στέλλα κρατάω μαχαίρι" από την καλή κι από την ανάποδη με τον ΝΙΚ ΚΕΙΪΒ

Το πρώτο είναι το My name was Elisa Day που ο σωστός τίτλος του είναι They call me the wild rose. Το τραγουδάει ο Νίκ Κέϊβ με την Κάϊλυ Μινογκ. Όταν το ακούσαμε εκείνη την εποχή έμοιαζε με ανέκδοτο να τραγουδάει ο βαρύς κι ασήκωτος Νικ με την ελαφριά Κάϊλυ, όμως το αποτέλεσμα τον δικαιώνει.
Βάζω τους στίχους όπως τους πήρα από το Lyrics Translate

Εκεί που Φυτρώνουν τα Άγρια Τριαντάφυλλα

KYLIE MINOGUE:
Με αποκαλούν το Άγριο Τριαντάφυλλο
όμως το όνομά μου ήταν Ελάιζα Ντέι
γιατί με αποκαλούν έτσι, δεν ξέρω
το όνομά μου ήταν Ελάιζα Ντέι.

NICK CAVE:
Απ' την πρώτη μέρα που την είδα, ήξερα πως αυτή θα ήταν η μία και μοναδική
κοίταξε μέσα στα μάτια μου και χαμογέλασε
γιατί τα χείλη της είχαν το ίδιο χρώμα με τα τριαντάφυλλα
που φύτρωναν στο ποτάμι, ματωμένο και άγριο

KYLIE MINOGUE:
Όταν χτύπησε την πόρτα μου και μπήκε στο δωμάτιο
το ρίγος μου υποχώρησε μέσα στην ασφάλεια της αγκαλιάς του
θα γινόταν ο πρώτος μου, και με προσοχή
σκούπισε με το χέρι του τα δάκρυα που έτρεχαν στο πρόσωπό μου

Με αποκαλούν το Άγριο Τριαντάφυλλο
όμως το όνομά μου ήταν Ελάιζα Ντέι
γιατί με αποκαλούν έτσι, δεν ξέρω
το όνομά μου ήταν Ελάιζα Ντέι.

NICK CAVE:
Τη δεύτερη μέρα της πρόσφερα ένα λουλούδι
ήταν η πιό όμορφη γυναίκα που είχα δει
είπα: "ξέρεις που φυτρώνουν τα άγρια τραντάφυλλα
τόσο γλυκά και κατακόκκινα κι ελεύθερα;"

KYLIE MINOGUE:
Τη δεύτερη μέρα ήρθε μ' ένα μόνο κόκκινο τριαντάφυλλο
είπε: "θα μου δώσεις το αίσθημα της απώλειας και τη λύπη σου;"
του έγνεψα "ναι", καθώς ήμουν ξαπλωμένη στο κρεβάτι
είπε: "αν σου δείξω τα τριαντάφυλλα, θα με ακολουθήσεις μόνη σου;"

Με αποκαλούν το Άγριο Τριαντάφυλλο
όμως το όνομά μου ήταν Ελάιζα Ντέι
γιατί με αποκαλούν έτσι, δεν ξέρω
το όνομά μου ήταν Ελάιζα Ντέι.

KYLIE MINOGUE:
Την τρίτη μέρα με πήγε στο ποτάμι
μου έδειξε τα τριαντάφυλλα και φιληθήκαμε
και το τελευταίο πράγμα που άκουσα ήταν μία ψιθυριστή λέξη
την ώρα που γονάτιζε από πάνω μου με μία πέτρα στη γροθιά του

NICK CAVE:
Την τελευταία μέρα την πήγα εκεί που φυτρώνουν τα τριαντάφυλλα
και ξάπλωσε στην όχθη, ο άνεμος ανάλαφρος σαν κλέφτης
και της έδωσα το φιλί του αποχαιρετισμού, είπα, "όλη η ομορφιά πρέπει να πεθάνει"
κι έσκυψα και φύτεψα ένα τριαντάφυλλο ανάμεσα στα δόντια της

KYLIE MINOGUE:
Με αποκαλούν το Άγριο Τριαντάφυλλο
όμως το όνομά μου ήταν Ελάιζα Ντέι
γιατί με αποκαλούν έτσι, δεν ξέρω
το όνομά μου ήταν Ελάιζα Ντέι.

Είπαμε, πρόκειται για το "Στέλλα κρατάω μαχαίρι" στα αυστραλέζικα!

Το τραγούδι τώρα από το yοutube

Στη συνέχεια ο Νικ Κέϊβ με την Πι-Τζέί Χάρβεϋ στον Χένρυ Λη

Οι στίχοι και εδώ μεταφρασμένοι από το ίδιο μπλογκ Lyrics Translate

Χένρι Λί

PJ HARVEY:
Πέσε κάτω, πέσε κάτω, μικρέ Χένρι Λί
Και μείνε όλη νύχτα μαζί μου
Δεν θα βρεις κορίτσι σ' αυτόν τον καταραμένο κόσμο,
Που να συγκρίνεται μαζί μου
Και ο άνεμος ούρλιαξε και ο άνεμος φύσηξε
Λα λα λα λα λα
Λα λα λα λα λι
Ένα μικρό πουλί καταστάλαξε πάνω στον Χένρι Λι

NICK CAVE:
Δεν μπορώ να πέσω κάτω και δεν θα πέσω κάτω
Και να μείνω όλη νύχτα μαζί σου
Γιατί το κορίτσι που έχω στην πράσινη, ευτυχισμένη χώρα,
Την αγαπώ πολύ περισσότερο από σένα
Και ο άνεμος ούρλιαξε και ο άνεμος φύσηξε
Λα λα λα λα λα
Λα λα λα λα λι
Ένα μικρό πουλί καταστάλαξε πάνω στον Χένρι Λι

Ακούμπησε τον εαυτό της πάνω σε ένα φράχτη
Μόνο για κανένα δυο φιλάκια
Και με ένα μικρό μαχαίρι που κρατούσε στο χέρι της
Τον μαχαίρωσε πέρα ως πέρα
Και ο άνεμος γόγγυξε και ο άνεμος αναστέναξε
Λα λα λα λα λα
Λα λα λα λα λι
Ένα μικρό πουλί καταστάλαξε πάνω στον Χένρι Λι

PJ HARVEY:
Ελάτε και πάρτε τον απ' τα λευκά χέρια του που είναι σαν κρίνοι
Ελάτε και πάρτε τον απ' τα πόδια
Και πετάχτε τον μέσα στο πολύ βαθύ πηγάδι
Που έχει βάθος πάνω από εκατό πόδια
Και ο άνεμος ούρλιαξε και ο άνεμος φύσηξε
Λα λα λα λα λα
Λα λα λα λα λι
Ένα μικρό πουλί καταστάλαξε πάνω στον Χένρι Λι

Μείνε ξαπλωμένος εκεί, μείνε ξαπλωμένος εκεί μικρέ Χένρι Λι
Μέχρι η σάρκα σου να πέσει απ' τα κόκαλα σου
Γιατί αυτό το κορίτσι που έχεις στην πράσινη, ευτυχισμένη χώρα, μπορεί και να σε περιμένει για πάντα να επιστρέψεις σπίτι
Και ο άνεμος γόγγυξε και ο άνεμος αναστέναξε
Λα λα λα λα λα
Λα λα λα λα λι
Ένα μικρό πουλί καταστάλαξε πάνω στον Χένρι Λι

Εδώ, βέβαια, η βραχνή φωνή της Πι Τζεί Χάρβεϋ φτιάχνει το νέο σκηνικό του "Στέλλα κρατάω μαχαίρι" από την αντίστροφη βέβαια και πάντα στα αυστραλέζικα.

Το τραγούδι από το youtube

Ελπίζω να τα απολαύσατε και τα δυο. Παλιά είναι αλλά διαχρονικά σαν καινούρια και για τη μουσική και για τον στίχο τους.

ΑΣΠΡΟΜΟΝΤΕ

Ένα τραγούδι θέλω να μοιραστώ μαζί σας σήμερα.

Τραγουδάει ο Διονύσης Σαββόπουλος και το έγραψε (στίχοι και μουσική) ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου

Από τον δίσκο "Ο Σαμάνος" το τραγούδι είναι το ΑΣΠΡΟΜΟΝΤΕ

Θα δώσω τους στίχους και μερικά στοιχεία γι αυτούς. Κατόπιν το τργούδι από το youtube στην επίσημη έκδοση των δημιουργών.

Οι στίχοι:

Στου Ασπρομόντε τις πλαγιές και στο χωριό Ροχούδι

μέσα από τα χαλάσματα ακούγεται τραγούδι

αν πλησιάσεις θα τους δεις, μαέστροι αποθαμένοι

πίνουν ομίχλη για κρασί, σου μοιάζουν μεθυσμένοι.

Κιθάρα παίζει ο De André με πεταχτά ακόρντα

κι ο Pirandello λάμπει δες στου σαρκασμού τα δόντια

ο Cesare απόμακρος βαρύ τσιγάρο στρίβει

όλα τα πάθη του έριξε σε πέτρινο λιοτρίβι.

Αέρας παίρνει τον αχό και γρήγορα τα νέα

φτάνουν στου Βούα το γιαλό και στην Αμεντολέα

θα `ρθουν οι συβαρίτισσες κι αυτές ξετρελαμένες

φτεροκοπάνε, φτάνουνε γυμνές και μυρωμένες.

Κι ένας βοσκός αμέριμνος που πρόβατα γκρεκίζει

"madonna mia" μουρμουρά το δρόμο συνεχίζει

δεν ξέρει από ρήγματα, δεν βλέπει εφιάλτες

κι ούτε γνωρίζει πως κρατά όλη την γη στις πλάτες

ΕΠΕΞΗΓΗΣΕΙΣ: Άσπρομόντε φυσικά είναι το Άσπρο Βουνό στα γκρεκάνικα, την ελληνική διάλεκτο της κάτω Ιταλίας. Το Ραχούδι είναι ένα χωριό στην Καλαβρία, στην περιοχή που ήταν κάποτε η Μεγάλη Ελλάδα και είναι ακόμα και σήμερα η Magna Grecia στους χάρτες, ιταλικούς και μη. Βρίσκεται ανάμεσα σε θεόρατα βουνά και το τρώνε οι κατολισθήσεις του ποταμού Αμεντολέα (Αμυγδαλέα). Ο Ντε Αντρέ είναι ο Φαμπρίτσιο ντε Αντρέ ένας Ιταλός τραγουδοποιός-ποιητής των ανταρτών και των επαναστατημένων. Ο Τσέζαρε είναι ίσως ο ποιητής Τσέζαρε Παβέζε (στρατευμένος αντιφασίστας) αλλά ίσως (και μάλλον) ο Καίσαρας Βαγιέχο από τον "Διάφανο", ο γιαλός του Βούα παραλιακό χωριό της περιοχής και οι Συβαρίτισσες (από την αρχαία Σύβαρη που βρισκόταν εκεί ακριβώς) ίσως παραπέμπουν και σε ένα μυθιστόρημα της Λιλής Ζωγράφου.

Στην μεγάλο ποιητή, μουσικό, τραγουδοποιό Θανάση Παπακωνσταντίνου οφείλουμε τη δωρική και δραματική συνάμα περιγραφή της καταστροφής όπως και την ανάδειξη ως λύτρωση του βοσκού που κάνει τη δουλειά του χωρίς να γνωρίζει καν ότι ΑΥΤΟΣ (ο αρχικός πηγαίος άνθρωπος) είναι ο κόσμος όλος

Αφιερωμένο σε όσους καθυστέρησαν να ανακαλύψουν τον θησαυρό του Σαμάνου. Δεν είναι παράξενο. Αυτός είναι ο Θανάσης. Όταν τον πρωτοσυναντάς, στέκεσαι διστακτικός, δεν τον απορρίπτεις ούτε και τον αποδέχεσαι. Θέλει χρόνο ή μελέτη για να τον νιώσεις, να καταλάβεις τι λέει ο στίχος του και τι λέει η μουσική του. Κι ύστερα γίνεται δικός σου και νιώθεις ευτυχής που τον γνώρισες. Ελπίζω να σας αρέσει.

Το τραγούδι (από το yoytube όπως είπαμε)

ΑΣΠΡΟΜΟΝΤΕ από τον ΣΑΜΑΝΟ