Ήμουν κι εγώ εκεί. Αυτό θα λένε οι εκατοντάδες συμπολίτες μας που κατέκλυσαν χτες το σινέ-Μελίνα. Πάρα πολλοί έμειναν αναγκαστικά έξω από το σινεμά καθώς μέσα γέμισαν ασφυκτικά οι διάδρομοι, η γαλαρία και κάθε μέτρο γης. Θα νιώθουν ευτυχείς όχι μόνο γιατί παρακολούθησαν ένα άψογο ντοκιμαντέρ του Στέλιου Κούλογλου που ζωντάνεψε την υπόθεση καλύτερα από κάθε μυθοπλασία αλλά και γιατί έζησαν μια μυσταγωγία μέσα από τις διηγήσεις του Γιώργου Μπαρτζώκα, του προπονητή που κέρδισε μιαν ευρωλίγκα όμως χτες παραβρέθηκε όχι ως θριαμβευτής αλλά ως θύμα. Γιατί ήταν κι αυτός θύμα της δύσκολης μετεμφυλιακής εποχής και κάποιων τραγικών καταστάσεων για την χώρα μας που τις θεωρούμε πια ξορκισμένο παρελθόν που έφυγε οριστικά και δεν θα ξανάρθει.
Τρίτη 21 Ιουλίου 2026
Ήμουν κι εγώ εκεί
Παρών ήταν ο Δήμαρχος κ. Χρήστος Βρεττάκος και η Μάγδα Φύσα και η Ελένη Παπαδοπούλου και πολλοί επώνυμοι ή ανώνυμοι συμπολίτες μας, οι άνθρωποι των παιδικών μας χρόνων, συνταξιδιώτες μας στον εικοστό και τον εικοστό πρώτο αιώνα.
"Ναι, ήμουν κι εγώ εκεί εκείνη την όμορφη βραδιά" θα λένε όσοι ήρθαν και μπόρεσαν να μπουν στο σινεμά.
Ήταν η κορύφωση του τετραήμερου αφιερώματος του δήμου στην ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ. Ιδιαίτερα χτες έγινε προβολή του ντοκιμαντέρ του Στέλιου Κούλογλου με περιεχόμενο και τίτλο "ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΑ ΒΟΥΡΛΑ" κι ακολούθησε συζήτηση για την απόδραση και την ζωή εκείνης της εποχής. Παρών ο ίδιος ο δημιουργός, ο Στέλιος Κούλογλου και η έκπληξη της βραδιάς, ο Γιώργος Μπαρτζώκας, το παιδί ενός από τους ήρωες που απέδρασαν, του Ανδρέα Μπαρτζώκα, ένα παιδί που έπρεπε να μεγαλώσει χωρίς πατέρα καθώς εκείνος ζούσε από εξορία σε φυλακή και με την ποινή του θανάτου να κρέμεται ως απειλή πάνω από το κεφάλι του. Ο Ανδρέας Μπαρτζώκας ήταν ένας από τους 27 ήρωες κομμουνιστές που έζησαν παρόμοιες μυθιστορηματικές ζωές και υπέστησαν αφάνταστες θυσίες. Ήταν αυτοί που πραγματοποίησαν εκείνη την καταπληκτική απόδραση ζώντας σε μιαν εποχή που ΕΙΧΕ ΑΝΑΓΚΗ και ως εκ τούτου ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΣΕ ΗΡΩΕΣ.
Η χτεσινή βραδιά, μάς θύμισε από πού ερχόμαστε και μάς γέμισε αισιοδοξία ότι πάντα υπάρχει ελπίδα. Αν οι 27 έσκαψαν ένα τούνελ και πραγματοποίησαν μιαν αδιανόητη απόδραση στην Δραπετσώνα, γιατί δεν θα μπορέσουν τα δέκα εκατομμύρια των Ελλήνων να ξεφύγουν από την μέγγενη στην οποία έχουν βρεθεί κι από την φυλακή στην οποία έχουν εγκλωβιστεί τα τελευταία χρόνια;