Φωτογραφίες από την εκτέλεση των 200 στην Καισαριαν

Ιστορική ημέρα:

Για πρώτη φορά δημοσιεύονται φωτογραφίες από την εκτέλεση των 200 στην Καισαριανή (15-02-2026)

Ρεπορτάζ του SDNA (Newsroom SDNA)

Ανατριχίλα! Για πρώτη φορά δημοσιοποιούνται φωτογραφικά τεκμήρια από την εκτέλεση των 200 Ελλήνων κρατουμένων στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής την 1η Μαΐου 1944 από τις γερμανικές δυνάμεις Κατοχής.

Οι εικόνες, άγνωστες μέχρι σήμερα στην ελληνική ιστοριογραφία και στη δημόσια συζήτηση, αποδίδονται σε άλμπουμ που φέρεται να ανήκε στον Χέρμαν Χόϊερ, υπολοχαγό ο οποίος υπηρετούσε στο 1012 Festungs-Bataillon με έδρα τη Μαλακάσα. Το υλικό εμφανίστηκε σε αγγελία διαδικτυακής δημοπρασίας στην πλατφόρμα eBay από πωλητή με έδρα το Βέλγιο, χωρίς να προσδιορίζεται ο φωτογράφος. Στη συνέχεια αναρτήθηκε και έγινε ευρύτερα γνωστό μέσω της σελίδας Greece at WWII Archives.

Μέχρι σήμερα, η Εκτέλεση των 200 στην Καισαριανή ήταν τεκμηριωμένη κυρίως από επιστολές μελλοθανάτων, μαρτυρίες επιζώντων και μεταγενέστερες ιστορικές μελέτες. Η ύπαρξη φωτογραφικού υλικού από την ίδια την ημέρα της εκτέλεσης δεν είχε καταγραφεί στη σχετική βιβλιογραφία.

Η ανάδυση των συγκεκριμένων εικόνων προσθέτει μια νέα κατηγορία πηγών προς διερεύνηση. Παραμένουν ανοιχτά ζητήματα που αφορούν την προέλευση, τη γνησιότητα, την ακριβή διαδρομή του άλμπουμ μέχρι σήμερα, καθώς και την ταυτοποίηση προσώπων και σημείων που αποτυπώνονται στα καρέ.

Παράλληλα, η δημοσιοποίηση μέσω της εμπορικής πλατφόρμας e-bay επαναφέρει τη συζήτηση για τη διαχείριση ιστορικών τεκμηρίων που συνδέονται με γεγονότα μαζικών εκτελέσεων και ευρύτερα με την περίοδο της Κατοχής. Ιστορικοί και φορείς μνήμης έχουν επανειλημμένα επισημάνει την ανάγκη τέτοιο υλικό να εντάσσεται σε οργανωμένα αρχεία και δημόσιες συλλογές, όπου μπορεί να αξιοποιηθεί ερευνητικά και να είναι προσβάσιμο με θεσμικούς όρους.

Οι φωτογραφίες αναμένεται να αποτελέσουν αντικείμενο περαιτέρω μελέτης το επόμενο διάστημα, καθώς ενδέχεται να συμβάλουν στη συμπλήρωση ή την αναθεώρηση επιμέρους στοιχείων γύρω από ένα από τα πλέον εμβληματικά γεγονότα της Κατοχής στην Ελλάδα.

SDNA Newsroom

ΤΟ ΑΦΡΟΔΙΣΙΟ ΣΤΗΝ ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ

 Το Ιερό της Αφροδίτης

Στην αρχαιότητα η θεραπεία του σώματος και η ανάρρωση από τις διάφορες παθήσεις γινόταν στα Ασκληπεία που ήταν ένα είδος θεραπευτηρίων κάτι σαν τα σημερινά νοσοκομεία. Η περιποίηση του ασθενούς γινόταν όχι μόνο με βότανα ή χειρουργικές επεμβάσεις αλλά και με την εξασφάλιση συνθηκών ψυχικής ανάτασης. Γι αυτό και τα θεραπευτήρια εκείνης της εποχής ήταν σχεδόν Ιερά αφιερωμένα στους θεούς.

Τα Αφροδίσια ήταν ησυχαστήρια με πράσινο, νερά και χώρους αναψυχής για την θεραπεία της ψυχής κυρίως.

Ήταν δύο ή ένα τα Αφροδίσια του Πειραιά;

Μεταξύ αυτών των Ιερών, τα Αφροδίσια ήταν πολύ γνωστά και δημοφιλή. Ήταν ευρέως διαδεδομένα σε ολόκληρο τον ελληνικό κόσμο. Στον Πειραιά υπήρχε τέτοιο Ιερό της Αφροδίτης και είναι πιθανό μάλιστα να υπήρχαν δύο. Αν ήταν πράγματι δύο, τότε το ένα θα βρισκόταν στο ανατολικό μέρος του λιμένα του Κανθάρου, εκεί που σήμερα είναι ο Άγιος Νικόλαος και το άλλο θα βρισκόταν στην δυτική ακτή του Κανθάρου, στην περιοχή της Δραπετσώνας. Εκεί βρίσκεται σήμερα ο Σταθμός Λαρίσης και η “Ανάπλαση Καστρακίου” ο χώρος δηλαδή από τον σταθμό και τα δύο αναψυκτήρια του Δήμου μέχρι την Ηετιώνεια Πύλη.

Δεν γνωρίζουμε, φυσικά, για ποιο λόγο αποφάσισαν οι αρχαίοι Αθηναίοι (και οι Πειραιώτες τότε Αθηναίοι ήταν) να δημιουργηθούν δύο ιερά της ίδιας θεάς στο ίδιο λιμάνι (του Κανθάρου) το ένα στη μια και το άλλο στην απέναντι πλευρά.

Είναι πιθανό να πρόκειται για λανθασμένη αρχικά υπόδειξη του Αφροδίσιου στην περιοχή όπου σήμερα είναι ο Άγιος Νικόλαος και τον εν συνεχεία προσδιορισμό του στην απέναντι ακτή της Δραπετσώνας χωρίς να αποκατασταθεί το αρχικό λάθος. Εμάς εδώ μας ενδιαφέρει το Ιερό της Αφροδίτης που υπήρχε στην πλευρά της Δραπετσώνας για το οποίο υπάρχει και ανασκαφικό εύρημα που στηρίζει την ύπαρξή του.

Τέτοια λάθη ήταν συνηθισμένα σε περασμένους αιώνες. Όλα τα προσδιόριζαν στον κεντρικό Πειραιά κι αγνοούσαν την απέναντι Ηετιώνεια Ακτή. Το πιο μεγάλο τέτοιο λάθος έγινε στην περίπτωση του Θεμιστόκλειου που, ακόμα, κάποιοι το αναζητούν στη απέναντι ακτή, στη σχολή ναυτικών δοκίμων παρά τις αποδείξεις που παρουσιάστηκαν ήδη από το 1906.

Αφού ένα τέτοιο μνημείο το τοποθετούσαν λανθασμένα, δύσκολο θα ήταν να το πράξουν και για ... ένα Αφροδίσιο;

ΥΠΑΡΞΗ ΤΟΥ ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΥ

Οι μαρτυρίες που υπάρχουν αποδίδουν την ίδρυση του Αφροδίσιου σε μεγάλες νίκες της πόλης των Αθηνών. Άλλοι αποδίδουν την ίδρυση στον Θεμιστοκλή, σαν αφιέρωμα για την μεγάλη νίκη στη Σαλαμίνα και άλλοι το αποδίδουν στον Κόνωνα για τη νίκη του στην Κνίδο (στα παράλια της Μικράς Ασίας) όπου υπήρχε ο περίφημος ναός της “Κνιδίας Αφροδίτης”. Βεβαίως είναι ακόμα πιθανό να προϋπήρχε στην περιοχή αυτή κάποιος ναός της Αφροδίτης και να ενισχύθηκε με αφορμή αυτές τις νίκες από τους στρατηγούς που τις πέτυχαν.

ΓΡΑΠΤΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ

Για την ύπαρξη του Αφροδίσιου Ιερού γίνονται καθαρές αναφορές στο έργο “Ειρήνη” του Αριστοφάνη καθώς και σε έργα του Παυσανία και του Πλουτάρχου. Από τον Αριστοφάνη(“Ειρήνη”) προέρχεται η εξής μαρτυρία: 

“Έχει δε ο Πειραιεύς λιμένας τρεις, πάντας κλειστούς. Εις μεν εστιν ο Κανθάρου λιμήν, εν ώ τα νεώρια εξήκοντα. Είτα Αφροδίσιον είτα κύκλω του λιμένος στοαί πέντε”

Ο Γ.Σταϊχάουερ, σχολιάζοντας την πληροφορία αυτή λέει ότι τα νεώρια και το Αφροδίσιο αποτελούσαν τα πιο γνωστά σημεία του λιμένα του Κανθάρου και ότι αυτό επιβεβαιώνεται από επιγραφή της εποχής του Αυγούστου (IG II 1035). Επεξηγούντο στην επιγραφή οι θέσεις των “ψηκτρών” (ταρσανάδων) με βάση τα πιο γνωστά κτίρια του λιμανιού και περιγράφονταν ως εξής: Διαδοχικά από αριστερά (όπου ήταν η Ηετιώνεια) μέχρι δεξιά (όπου ήταν το Εμπόριον) τα σημαντικότερα κτήρια ήταν: Τα Νεώρια, το Αφροδίσιο, οι Στοές. Ο Παυσανίας αναφέρει (για τον Κόνωνα):

“Προς δε τη θαλάσση ωκοδόμησεν Αφροδίτης ιερόν, τριήρεις Λακεδαιμονίων κατεργασάμενος περί Κνίδον".

Λέει λοιπόν ο Παυσανίας ότι το Ιερό το ίδρυσε ο Κόνων σε ανάμνηση της νίκης του στην Κνίδο, γι αυτό και πιθανότατα ήταν ένα ιερό της “ΕΥΠΛΟΙΑΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ”. 

Ο Πλούταρχος στο έργο του “Βίος Θεμιστοκλή” αναφέρει ότι: “Όθεν και μετά την νίκην απαρχής Αφροδίτης ιερόν ισρύσατο εν Πειραιεί, ως Αμμώνιος ο Λαμπτεύς εν περί των βωμώ φησί”. Δεν αποκλείεται να έχουν και οι δύο δίκιο με την έννοια ότι ο Θεμιστοκλής ίδρυσε το Αφροδίσιο μετά την εν Σαλαμίνα νίκη του και εν συνεχεία ο Κόνων το επισκεύασε και το επανίδρυσε ως “Ιερόν Ευπλοίας Αφροδίτης” μετά την νίκη του στην Κνίδο.

ΑΝΑΣΚΑΦΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

Για τους αρχαιολόγους, εκείνο που μετρά περισσότερο από ο,τιδήποτε άλλο στην τεκμηρίωση ενός χώρου ή γεγονότος ως ιστορικού, είναι τα ανασκαφικά ευρήματα. Στην περίπτωση του Αφροδίσιου, εκτός από τις γραπτές αναφορές, υπάρχουν και ανασκαφικά ευρήματα που εντοπίστηκαν στον χώρο ήδη από τα τέλη του 19ου αιώνα και που τα αναφέρει ο κ. Γ.Σταϊχάουερ.

Πέρα, λοιπόν, από τις γραπτές μαρτυρίες, υπάρχει και το σαφέστατο ανασκαφικό εύρημα που αποδεικνύει την ύπαρξη του Ιερού στον χώρο αυτόν.

ΟΙ ΠΛΑΚΕΣ ΤΗΣ ΑΝΑΣΚΑΦΗΣ ΣΤΟ ΚΑΣΤΡΑΚΙ ΚΑΙ ΤΟ ΑΦΡΟΔΙΣΙΟ

Οι ανασκαφές που έγιναν στην Ηετιώνεια Πύλη από τον Φουκάρ (Fouca”rt BCH 1887 σελ. 126-138) έφεραν στο φως δυο πλάκες με επιγραφές που χαρακτηρίστηκαν με τα στοιχεία IG II 1656 και IG II 1657 και οι οποίες γράφουν τα εξής:

«ΕΠ’ ΕΥΒΟΥΛΙΔΟ ΑΡΧΟΝΤΟΣ ΑΠΌ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΑΡΞΑΜΕΝΟΝ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ ΤΩΝ ΠΥΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΤΆ ΤΟ ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΝ ΕΠΙ ΔΕΞΙΑ ΕΞΙΟΝΤΙ Γ[Η]ΗΗΓ[Δ]ΔΔΔΔ ΜΙΣΘΩΤΗΣ ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΒΟΙΩΤΙΟΣ ΑΥΤΉ ΠΡΟΣΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΛΙΘΩΝ» (IG II 1657)

Εδώ αναφέρεται ότι στο Αφροδίσιο εκτελέστηκαν κάποιες εργασίες, ίσως κάποιες επισκευές. Όλα αυτά έγιναν στο τείχος που βρέθηκαν οι πλάκες και επομένως εκεί κοντά ήταν το Αφροδίσιο. Αναφέρεται η εποχή (επί Ευβουλίδου άρχοντος) ο εργολάβος (Δημοσθένης από Βοιωτία), τα υλικά (λίθοι) και το ποσό που πήρε ο μισθωτής.

«ΕΠΙ ΔΙΟΦΑΝΤΟ ΑΡΧΟΝΤΟΣ ΣΚΙΡΟΦΟΡΙΩΝΟΣ ΜΗΝΟΣ ΕΣ ΤΑ ΚΑΤ’ ΗΜΕΡΑΝ ΕΡΓΑ ΖΕΥΓΕΣΙ ΤΟΥΣ ΛΙΘΟΥΣ ΑΓΟΥΣΙ ΜΙΣΘΟΣ/ ΗΓ[Δ] Δ/ΣΙΔΗΡΙΩΝ ΜΙΣΘΟΣ Γ[Δ]» (IG II 1656)

ΠΙΘΑΝΑ ΕΡΕΙΠΙΑ ΤΟΥ ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΥ

Εδώ αναφέρεται και πάλι η εποχή, ο άρχων και ο μήνας, και οι μισθοί των εργατών. Να σημειωθεί ότι οι ανασκαφές που έγιναν και ανέδειξαν την Ηετιώνεια Πύλη και βρήκαν στοιχεία για την χρονολόγηση των διαφόρων τειχών και οχυρώσεών της προήλθαν από την έρευνα της Γαλλικής αποστολής για το Αφροδίσιο.

Όλα τα παραπάνω, οι γραπτές αναφορές και τα ανασκαφικά ευρήματα, πιστοποιούν ότι υπήρχε πραγματικά στην αρχαιότητα Ιερό της Αφροδίτης. Βρισκόταν κοντά στην Ηετιώνεια Πύλη και εκεί όπου σήμερα είναι ο ΟΣΕ (Σταθμός Λαρίσης). Είναι πιθανό το Αφροδίσιο να εκτεινόταν και σε μέρος του χώρου που χαρακτηρίζεται ως «Καστράκι» και όπου παλιότερα βρισκόταν ο χώρος του τελωνείου του Πειραιά.

Από την ανασκαφή των Γάλλων στα τέλη του 19ου αιώνα μέχρι τα τέλη του 20ου αιώνα το μνημείο υπέστη τεράστιες καταστροφές (όπως και ολόκληρη η Ηετιώνεια Πύλη). Οι βομβαρδισμοί του 1944 συνετέλεσαν πολύ ώστε μετά τον πόλεμο το Καστράκι (η Ηετιώνεια Πύλη) να φαίνεται ελάχιστα ενώ το Αφροδίσιο εξαφανίστηκε. Οι προσχώσεις του ΟΣΕ και του λιμανιού αποτελείωσαν και ό,τι είχε ενδεχομένως απομείνει.

Δυστυχώς η κατάσταση του χώρου στον ΟΣΕ είναι απερίγραπτη. Εγκατάλειψη κι αδιαφορία αφού κανείς δεν πιστεύει ή δεν γνωρίζει την ύπαρξη του σημαντικού αυτού αρχαιολογικού χώρου. Μόνο θλίψη προκαλούν οι εικόνες από τα απομεινάρια του Ιερού μέσα στον σταθμό Λαρίσης.

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΣΚΑΦΕΣ

Η επόμενη ανασκαφή έγινε τα χρόνια 1997-2001 κυρίως χάρη στη χρηματοδότηση του ΟΛΠ και με τη βοήθεια των “Φίλων του Αρχαιολογικού Μουσείου Πειραιά” (με πρόεδρο τον Γιάννη Πολυχρονόπουλο). Στις ανασκαφές για την Ηετιώνεια βρέθηκαν και στοιχεία που πιθανώς ανήκαν στο Αφροδίσιο ιερό. Ο Γ. Σταϊχάουερ, επικεφαλής της ανασκαφής, σημείωσε ότι δεν βρέθηκε κανένα θεμέλιο του ναού. Το κατέστρεψαν εκ θεμελίων έτσι ώστε να χαθεί στην λήθη η ύπαρξή του; Ίσως ...

Αυτό το τμήμα της Ηετιώνειας Πύλης πιθανώς να ήταν κατά τον κ. Σταϊνχάουερ μέρος του Αφροδίσιου. Ο κ. Γ. Σταϊνχάουερ υποδεικνύει έναν χώρο σαν πιθανό μέρος του Αφροδίσιου. Είναι ένα μακρόστενο οικοδόμημα 23 μ. x 6 μ. με τρία δωμάτια, εκ των οποίων το κεντρικό είχε κατώφλι που οδηγούσε σε μια μεγάλη αυλή (πλάτους 15 μ.). Υπάρχει και μια σειρά από τέσσερις λάκκους στους οποίους ενδεχομένως ήταν φυτεμένα τα δέντρα της αυλής. Ό,τι έχει απομείνει, λοιπόν, από το Αφροδίσιο είναι αυτά τα πιθανά ερείπια και τα υπολείμματα εντός του Σταθμού Λαρίσης που είναι χώρος ακριβώς δίπλα και σε συνέχεια της Ηετιώνειας.

ΧΑΜΕΝΗ ΟΜΟΡΦΙΑ

Τα Αφροδίσια, όπως τονίσαμε, ήταν τόποι ιεροί που χρησίμευαν για θεραπεία σε όσους δεν μπορούσαν να βρεθούν σε φημισμένους χώρους όπως οι Δελφοί, η Σαμοθράκη κλπ. Το τοπίο μέσα και γύρω από τον Ναό ήταν πάντα φροντισμένο ώστε να είναι θαυμάσιο και να βοηθά στους προσερχόμενους να ηρεμήσουν και να βρεθούν κοντά στους θεούς, δηλαδή τη φύση. Μια τέτοια γωνιά, μεγάλης φυσικής ομορφιάς και καλλιέργειας του πνεύματος ήταν το Αφροδίσιο στο Καστράκι πριν υποστεί τις καταστροφές που προκάλεσαν επιδρομείς άρπαγες ή φανατικοί εχθροί της αρχαίας θρησκείας. Δίπλα στη θάλασσα, γεμάτο δέντρα (έχουν βρεθεί και οπές μέσα στις οποίες πιθανώς φύτευαν δέντρα) και προστατευμένο από κάθε επιβουλή, το Αφροδίσιο ήταν ένας τόπος γαλήνης και ομορφιάς που στόλιζε το αρχαίο λιμάνι.Τώρα, στον χώρο του ΟΣΕ, τάφοι ανοιχτοί, αρχαίες πέτρες, χώροι με πιθανή αρχαιολογική αξία, κείτονται απροστάτευτοι και ξεχασμένοι.

ΚΩΣΤΑΣ ΓΑΝΩΣΕΛΗΣ

Ο αόρατος πρωταγωνιστής της μουσικής σκηνής

(Κείμενο από Σταγόνα4u - Σάκης Σιδηρόπουλος)

Ήταν ο άνθρωπος που βρισκόταν πίσω από τις ενορχηστρώσεις των ηχογραφήσεων και των συναυλιακών παραστάσεων των μεγαλύτερων ονομάτων της ελληνικής μουσικής, ο αόρατος στο κοινό και βασικός επί της ουσίας πρωταγωνιστής σε σημαντικές μουσικές στιγμές,, συνθέτης, μαέστρος, μουσικός, δάσκαλος.

Γεννήθηκε το 1946 στη Δραπετσώνα του Πειραιά και πέθανε στις 28 Ιανουαρίου 2026.

Από τα πρώτα μαθητικά του χρόνια ήρθε σε επαφή με τη βυζαντινή μουσική και το πιάνο. Σπούδασε στη Νομική Σχολή της Αθήνας, αλλά μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του ασχολήθηκε αποκλειστικά με τη μουσική. Από το 1975 υπήρξε στενός συνεργάτης, μεταξύ άλλων, του Μίκη Θεοδωράκη, της Μαρίας Φαραντούρη, του Νίκου Ξυλούρη, του Μάνου Λοΐζου, του Σταύρου Ξαρχάκου, του Θάνου Μικρούτσικου, του Χρήστου Νικολόπουλου, της Χάρης Αλεξίου, του Βασίλη Παπακωνσταντίνου, της Δήμητρας Γαλάνη και του Γιώργου Νταλάρα. Συνεργάστηκε ακόμα με τους Ζ. Λιβανελί, Μ. Σόσα, Τζ. Ουίλιαμς, Β. Ντονάτι, την Ορχήστρα Hilversum Metropole, τη Φιλαρμονική Ορχήστρα του Ισραήλ, την Ορχήστρα Millenium του Σίδνεϊ, τη Συμφωνική Ορχήστρα του Μόντρεαλ, τη ρωσική ορχήστρα Οσίποφ, την Προεδρική Ορχήστρα Ρωσικής Ομοσπονδίας, την Καμεράτα-Ορχήστρα Φίλων της Μουσικής, την Ορχήστρα του BBC, τη Χορωδία της Όπερας του Βερολίνου, καθώς και με τους μαέστρους Λ. Μπρόουερ, Τζ. Έλις, Ν. Ντέιβις, Σπ. Ράντο, Αλ. Μυράτ, Ηλ. Βουδούρη, Τζ. Ικόμα, Ντ. Μπάκερ, Σ. Ντιτουά, Ν. Καλίνιν, Π. Οβσιάνικοφ κ.ά. Κατά την τριετία 1983-1985 εκπαιδεύτηκε στην Ιαπωνία στα συστήματα διδασκαλίας ηλεκτρονικών οργάνων και έγραψε 10 βιβλία με εκπαιδευτικό και θεωρητικό περιεχόμενο. Στην ελληνική δισκογραφία υπάρχουν περισσότεροι από 70 δίσκοι με δικές του ενορχηστρώσεις, καθώς και δύο προσωπικοί του δίσκοι

Είναι κι ο "κατάσκοπος" νεοδημοκράτης;

Είναι αλήθεια; (Με το διαδίκτυο ποτέ δεν ξέρεις πότε θα σού πετάξουν ένα φέικ). Ήταν φανατικός νεοδημοκράτης και πατριδοκάπηλος [όπως λέει η φωτογραφία] ο προδότης αξιωματικός που συνελήφθη; Μάλλον ναι.

Μιλάμε για αυτόν που συνελήφθη ως κατάσκοπος. Μοιάζει με ανέκδοτο να μάς κατασκοπεύει η Κίνα (αν και ως νατοϊκό κράτος έχουμε ακόμα κάποιο ενδιαφέρον) αλλά όλη η ζωή μας έχει καταντήσει ανέκδοτο οπότε μπορεί και να είναι αλήθεια. Δεξιός και προδότης, όπως ο μέγας Ηλίθιος Κωνσταντίνος το 1920, όπως οι Τσολάκογλου, Ράλλης, όπως ο Παπαδόπουλος, όπως τόσοι και τόσοι ελληνοχριστιανοί της οικογένειας και της θρησκείας.

Ξέρω πολλούς έντιμους δεξιούς, και δεν θέλω να νομίσει κανείς ότι τούς καταδικάζω συλλήβδην. Όχι βέβαια. Όμως οι πιο πολλοί προδότες της χώρας βρίσκονται στον χώρο αυτόν, ίσως γιατί ο φανατισμός κι η τυφλή πατριδοκαπηλεία που επικρατεί εκεί να αποτελούν ιδανική κάλυψη για τις βρωμιές τους.

ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟ ΤΟ ΝΕΟ ΚΟΥΓΚΙ

Κουβέντα γεωπολιτική (στην Ναυτεμπορική αυτή την στιγμή εν εξελίξει) του Καλεντερίδη με τον Άγγελο Συρίγο, υπουργό. Μιλώντας για το Καστελόριζο ο Καλλιντερίδης τού λέει ότι οι Τούρκοι μπορούν σε μια ελληνοτουρκική σύγκρουση να το καταλάβουν κι ο Συρίγος με πονηρό βλέμμα του στυλ "άσε, δεν ξέρεις εσύ" τού λέει «πιο πιθανό είναι να ισοπεδωθεί το Καστελόριζο παρά να το πάρουν οι Τούρκοι» εννοώντας ότι έχει τόσο εκρηκτικό υλικό εκεί που θα γίνει Κούγκι. Και κρυφογελάει ο κύριος Συρίγος γιατί -όπως λέει- οι Τούρκοι δεν θα βρουν τίποτε στο Καστελόριζο αν το καταλάβουν...!

Φυσικά δεν θα υπάρχουν και Καστελοριζιώτες πάνω στο νησί. Αυτή είναι η αμυντική στρατηγική μας, το Κούγκι.

Επ ευκαιρία να πω ότι ο Καλεντερίδης ασκεί πραγματική δημοσιογραφία σε αυτή την συζήτηση κάνοντας τις δύσκολες ερωτήσεις έστω κι αν φέρνουν σε δυσχερή θέση τον υπουργό. Ο δε Συρίγος, γνώστης των πραγμάτων ως καθηγητής Παντείου και διεθνολόγος, δεν βρίσκει τρόπο να υπερασπιστεί την ελληνική πολιτική έναντι της μακροπρόθεσμης τουρκικής στρατηγικής. Συμφωνεί ότι με τις υποχωρήσεις συνεχώς χάνουμε κάτι κι ότι η επέκταση στα 12 μίλια λύνει όλα τα επιμέρους προβλήματα αλλά κολλάει στο casus belli των Τούρκων. Παράλληλα δέχεται ότι αν η Ελλάδα δεν ξόδευε τόσα χρήματα για τις αμυντικές της δαπάνες θα ήταν μια πλούσια χώρα κι οι Έλληνες δεν θα ήταν τόσο φτωχοί όσο είναι σήμερα. Λύση όμως δεν προτείνει.

Λιμενικό και Push back

Το λιμενικό δέχεται συγχαρητήρια από τον γνωστό Πλεύρη, τον γνωστό Τασούλα και τα άλλα γνωστά και καλά παιδιά. Προς τί η στήριξη αν όλα έγιναν σωστά και τηρήθηκαν οι νόμοι; Προς τί η στήριξη αν ήταν άλλη μια μέρα στην δουλειά;

Το λιμενικό έχει ανάγκη αυτή την στήριξη γιατί είναι εκτεθειμένο πολλαπλά στην επιχείρηση με τους 15 νεκρούς έξω από την Χίο. Είναι σε αμφισβήτηση γιατί έκλεισε την κάμερα που θα απεικόνιζε τα γεγονότα. Είναι εκτεθειμένο γιατί λέει το παράλογο, ότι δέχτηκε επίθεση από την λαστιχένια βάρκα των λαθρομεταναστών μόλις πεντακόσια μέτρα από την ακτή όπου ήθελαν να φτάσουν.

Και γιατί επιτέθηκαν στο πλοίο του λιμενικού; Για να το εξουδετερώσουν και να καταλάβουν μετά ανενόχλητοι την Χίο; Και γιατί δεν λειτούργησε η κάμερα που θα μάς έδειχνε τι συνέβη;

Ας μάς πει το λιμενικό....

Αν έχασαν την ψυχραιμία τους, αν χάθηκε ο έλεγχος κατά λάθος, αν η εντολή για push back στράβωσε και κατέληξε στην τραγωδία ας το πουν ζητώντας συγνώμη. Κι ας αναζητηθούν οι ευθύνες στον εντολέα. Όχι όμως σε αυτό το κρυφτούλι που μάς γελοιοποιεί.

Θέλουμε ένα λιμενικό που να επιβάλλει την τάξη. Δεν θέλουμε όμως δολοφόνους. Δεν θέλουμε κάποιους λιμενικούς να χρησιμοποιούν ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΠΛΟΙΑ, τα αγορασμένα με τα ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΛΕΦΤΑ, λιμενικούς που μισθοδοτούνται ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΦΟΡΟΥΣ ΠΟΥ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ να ενεργούν έτσι ώστε να μάς κάνουν συνεργούς σε δολοφονίες. Θέλουμε το λιμενικό στα πλαίσια των νόμων της χώρας μας και της ΕΕ, να αποτρέπει την παράνομη μετανάστευση, φροντίζοντας να διασώζει τους κινδυνεύοντες κι όχι να τους βυθίζει στα βαθιά νερά.

Θέλουμε Έλληνες, άσπρους ή μαύρους, με μαύρα μαλλιά ή ξανθά, με σκούρο ή πιο λευκό δέρμα, οι οποίοι όμως δεν δολοφονούν γιατί οι Έλληνες δεν είναι δολοφόνοι. Οι Έλληνες δεν κρύβονται λέγοντας ότι έκλεισαν τις κάμερες για άγνωστους λόγους και ότι δέχτηκαν επίθεση από απελπισμένους ανθρώπους που αναζητούσαν μια πιο ανθρώπινη και δίκαιη ζωή. Θέλουμε το λιμενικό της Ελλάδας να είναι όπλο στα χέρια γενναίων Ελλήνων κι όχι δειλών που κρύβονται πίσω από δικαιολογίες και ΠλευροΤασούληδες.

Γιατί φωνάζει ο κύριος;

Αν δεν έβλεπε ο VAR πέναλτυ στην τελευταία φάση του αγώνα (ο διαιτητής δεν είχε δει) τι θα είχε γίνει; Όλα μέλι-γάλα και ο κύριος αυτός που ουρλιάζει δεν θα έβαζε την βόμβα την οποία τώρα "θα ενεργοποιήσει ο εισαγγελέας" όπως μάς λέει.

Τι ωραίος που θα ήταν ο αθλητισμός αν δεν ήταν παράλληλα και θέαμα και αλητισμός...!

Η Ελλάδα είχε θέατρα σε κάθε πόλη της, η Ρώμη είχε αρένες.

Ας διαλέξουμε αν θα είμαστε Ρωμιοί ή Έλληνες. Ο υπόλοιπος κόσμος έχει διαλέξει, ρωμαϊκή αυτοκρατορία κι όπου βγει.

Τουρκολίμανο ή Μικρολίμανο ή Λιμήν Μουνιχίας.

Η φωτογραφία από το Τουρκολίμανο ή Μικρολίμανο ή Λιμένα Μουνιχίας.

Η πλευρά του Βασιλικού Ναυτικού Ομίλου είναι στον λόφο κι ο Ναυταθλητικός Όμιλος στην άλλη άκρη της εισόδου.

Ζεστή σοκολάτα, καπουτσίνο, λιακάδα και κάποιοι (ελάχιστοι) παλαβοί κυκλοφορούν κοντομάνικοι.

 Τουρκική Navtex αορίστου χρόνου σε όλο το Αιγαίο.

Για να κινηθεί πλέον η Ελλάδα στο Αιγαίο πρέπει να ζητά την άδεια της Τουρκίας.
Χειρότερο κι από το casus belli μοιάζει! Συγχαρητήρια Κούλη!

Κολλημένος με την τιμή του νερού

Κίμων Χατζημπίρος. Καθηγητής οικολογίας και περιβάλλοντος ΕΜΠ. Μιλάει τώρα στην TV της Ναυτεμπορικής για το νερό και την λειψυδρία. Έχει άποψη κι η κάθε του άποψη έχει κι επιμύθιο που είναι να ανέβει η τιμή του νερού.

Μία τουλάχιστον στις δύο προτάσεις του κυρίου καθηγητή καταλήγει ότι πρέπει να αυξηθεί η τιμή του νερού. Αφαλάτωση θαλάσσιου νερού, νερό για βιομηχανίες από ανακύκλωση, περιβαλλοντική συνείδηση για οικονομίες κλπ. περιλαμβάνονται κι αυτά στον λόγο του αλλά το συνεχές επιμύθιο είναι ότι η κυβερνητική πολιτική κι η πολιτική της ΕΥΔΑΠ είναι άφρονες γιατί δεν αυξάνουν την τιμή του νερού.

Ακόμα κι αυτούς τους μήνες που βρέχει συνεχεία και χιονίζει στα βουνά ο κύριος καθηγητής επιμένει..., "ναι αλλά..., η τιμή να ανέβει και βλέπουμε". Όσο για τις σπατάλες νερού και για την έλλειψη ανακύκλωσης νερού για βιομηχανίες, "ναι..., να γίνουν κι αυτά, αλλά η τιμολογιακή πολιτική πάνω απ' όλα". Το βιολί του.

Πόσα παίρνει τέλος πάντων ο τύπος από εμάς (το δημόσιο) για να μάς πιπιλίζει το μυαλό ότι η τιμή του νερού είναι χαμηλή και πρέπει να αυξηθεί πάση θυσία;

Γεωπολιτικά της χθεσινής βραδιάς

 Τουρκική Navtex αορίστου χρόνου σε όλο το Αιγαίο.

Για να κινηθεί πλέον η Ελλάδα στο Αιγαίο πρέπει να ζητά την άδεια της Τουρκίας.

Χειρότερο κι από το casus belli μοιάζει!

Συγχαρητήρια Κούλη!

Ο Παναμάς -μετά τις απειλές Τραμπ- διώχνει την Κίνα από δύο λιμάνια που είχε στην χώρα.
Ο Ερντογάν γκριζάρει το Αιγαίο με Navtex αορίστου χρόνου, δηλαδή άμεση απειλή για πάντα (!)
Λες να είναι τελικός στόχος της απειλής η ΚΟΣΚΟ;

Παραλία Δραπετσώνας

Κάβος Κράκαρη στην Δραπετσώνα λίγο πριν ξεσπάσει η καταιγίδα.

Εδώ η θάλασσα κάποτε ήταν κόκκινη. Όχι από αίμα, από οξείδια του σιδήρου.

Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΕ ΕΝΑΝ ΑΝΑΣΦΑΛΗ ΚΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ ΚΟΣΜΟ

Δυο νέα περιστατικά βίας μέσα στον Ιανουάριο δείχνουν πού το πάει η Αμερική στο εσωτερικό της. Η Ρενέ Γκουντ πυροβολήθηκε και σκοτώθηκε γιατί θέλησε με το αυτοκίνητό της να ξεφύγει από το αδικαιολόγητο νταιλίκι εις βάρος της οπλισμένων αστυνομικών κατά της μετανάστευσης (ICE). Δεν υπήρξε κυνηγητό. Πριν καλά καλά πάρει το τιμόνι για να στρίψει, την πυροβόλησαν. Στο δεύτερο περιστατικό ο Άλεξ Πρίιτι πυροβολήθηκε γιατί κατέγραφε σκηνή αστυνομικής βίας με το κινητό του. Όλα αυτά στο πλαίσιο ενός Τραμπικού τσαμπουκά στο εσωτερικό της χώρας του, παρόμοιο με αυτόν που κάνει στο εξωτερικό, στις χώρες που τον ενοχλούν για κάποιο λόγο (π.χ. στην Βενεζουέλα, στην Γροιλανδία, στο Ιράν, στην Ουκρανία κτλ). Ο εμφύλιος στην Αμερική ουσιαστικά έχει ξεκινήσει και ενδέχεται το 2028, με τις νέες προεδρικές εκλογές, να εκραγεί με τρόπο πολύ πιο εμφατικό.

Ο κόσμος δεν πάει καλά. Δεν είναι γιατί τρελάθηκε ο Τραμπ, είναι γιατί κλονίζεται η αυτοκρατορία (των ΗΠΑ) και τα απόνερα των σεισμικών δονήσεων σκοτώνουν αθώους πολίτες εντός των ΗΠΑ και εκφοβίζουν ώρες εκτός σκοτώνοντας κι εκεί αθώους πολίτες σαν παράπλευρες (προς το παρόν) απώλειες.

Οι BRICS και η ΕΕ και οι άλλες χώρες του κόσμου που νιώθουν την απειλή ήδη έχουν ξεκινήσει να αντιδρούν κάνοντας στην άκρη τον αιμοσταγή και μεθυσμένο από την δύναμή του αμερικανικό αετό. Η αντίδραση δεν γίνεται με πόλεμο, αφού η τρομακτική ισχύς των ΗΠΑ θα σβήσει την ανθρωπότητα αν το κράτος τους απειληθεί άμεσα, αλλά με ήπια μέσα όπως στον τομέα της οικονομίας (λέγε με δολάριο) και στον τομέα της τεχνολογίας όπου η αμερικανική πρωτοκαθεδρία έχει πλέον αμφισβητηθεί σοβαρά.

Κι εμείς; Πού υπάρχουμε μέσα σε όλο αυτό εμείς; Είμαστε μια μικρή χώρα, χρεοκοπημένη, υπονομευμένη, με την περιουσία της να περνά ταχύτατα σε χέρια ξένων φαντς και υπερπλουσίων. Τι μπορούμε να κάνουμε;

Σχεδόν τίποτε είναι η πιο εύκολη απάντηση. Να βελτιώσουμε τον εαυτό μας είναι η πιο πειστική. Να πάψουμε να είμαστε μια χώρα κρατικής μαφίας και να εκλογικεύσουμε την ζωή μας χωρίς κούφιες ελπίδες αλλά και χωρίς τους κλέφτες των ονείρων μας να μάς καθοδηγούν στα σκοτεινά τους μονοπάτια.

Ας ελπίσουμε ότι σε όλο αυτό το ζοφερό περιβάλλον, η δική μας χώρα, η Ελλάδα, θα βρει έναν τρόπο να αντέξει. κατά την γνώμη μου σε τρεις τομείς όπου θα πρέπει να επικεντρωθεί η προσπάθειά της στις δεκαετίες που έρχονται:

α.- Να επιβιώσει από την δίνη στην οποία εισέρχεται ο κόσμος ολόκληρος, αναζητώντας ευνοϊκές συμμαχίες.

β.- Να αποκρούσει επιτυχώς τις βλέψεις του κακού γείτονα όταν και όπως αυτές θα εκδηλωθούν, και

γ.- Να επιδιώξει να συμφιλιωθεί με την αδήριτη δημογραφική της συρρίκνωση βρίσκοντας τρόπους να ζήσει με αυτήν.

Καλή τύχη σε όλους!

ΛΙΓΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΚΟΜΑ

ΠΡΙΝ ΑΠΟ 80 ΣΧΕΔΟΝ ΧΡΟΝΙΑ

Σαν αύριο στις 24 Ιανουαρίου του 1947 και για επτά ιδιαίτερα κρίσιμους μήνες έγινε πρωθυπουργός της Ελλάδας ο Δημήτριος Μάξιμος. Ένας τραπεζίτης ήταν που μπήκε στην πρωθυπουργία για να κάνει τον εμφύλιο πόλεμο αλλάζοντας κυρίαρχο στην Ελλάδα μια κι η χώρα μεταβιβάστηκε από τους Βρετανούς στους Αμερικάνους.

Το σπίτι του το πούλησε αργότερα στο ελληνικό δημόσιο και είναι το γνωστό σημερινό Μέγαρο Μαξίμου, σπίτι του εκάστοτε Έλληνα πρωθυπουργού.

Για να μην ξεχνάμε την ιστορία μας, ας θυμίσουμε δυο μονάχα από τα απίθανα κυβερνητικά ψέματα εκείνης της εποχής που καθόρισαν τις ζωές εκατομμυρίων Ελλήνων τα τελευταία 80 χρόνια.

Α. Η ΣΛΑΒΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΑΠΟ ΒΟΡΑ

Από τα αρχεία του Φόρεϊν Όφις (Υπουργείο Εξωτερικών της Μεγάλης Βρετανίας) που δημοσιεύτηκαν σε αποσπάσματα τον Ιανουάριο του 1947 (όταν συμπληρώθηκαν 30 χρόνια) στις εφημερίδες "Ακρόπολις" και "Τα Νέα" διαβάζουμε αναφορά της Βρετανικής αντιπροσωπείας στον ΟΗΕ του Β. Ουίλιαμς. Λέει αυτός ο κύριος στηριγμένος σε πληροφορίες του επιτετραμένου τους που λέγεται Μόστρας.

"Ο Έλληνας επιτετραμμένος μού είπε σήμερα ότι έλαβε ένα εξαιρετικά ανήσυχο τηλεγράφημα από την κυβέρνησή του για συγκεντρώσεις στρατευμάτων στα βόρεια ελληνικά σύνορα. Η ελληνική κυβέρνηση πιστεύει ότι υπάρχουν 3 μεραρχίες ρωσικών στρατευμάτων στην ελληνογιουγκοσλαβικη μεθόριο. Συνολικά κατά την ελληνική κυβέρνηση υπάρχουν 200.000 Ρώσοι στρατιώτες στην Βουλγαρία. Στην Γιουγκοσλαβία η γιουγκοσλαβική 5η και 3η στρατιά έχουν συγκεντρωθεί ή συγκεντρώνονται στα ελληνικά σύνορα. Στην Αλβανία υπάρχουν περίπου 30.000 άνδρες στην περιοχή των συνόρων. Η ελληνική κυβέρνηση φοβάται μήπως αυτά προοιωνίζονται αιφνιδιαστική σλαβική εισβολή στην Ελλάδα".

Τέτοια ήταν τα βασικά επιχειρήματα που έφεραν τις ΗΠΑ στην χώρα μας την κρίσιμη εκείνη περίοδο.

Β. Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΚΚΕ ΠΟΥ ΚΑΤΕΣΤΑΛΗ

Την νύχτα της 9ης Ιουλίου 1947 εξαπολύθηκε από την κυβέρνηση ένα τεράστιο πογκρόμ στην Αθήνα και 2.613 άτομα αρπάχτηκαν από τα κρεβάτια τους, στοιβάχτηκαν στα κρατητήρια των αστυνομικών τμημάτων (μάλιστα οι 200 εξ αυτών στο ένατο της Δραπετσώνας) και την επομένη ρίχτηκαν στην Ψυτάλλεια όπου πέρασαν το μαρτύριο της δίψας,. Κατόπιν με αρματαγωγά ξεβράστηκαν στην Ικαρία. Σύντομα έγιναν 7.000 οι εκτοπισμένοι.

Η απάντηση του υπουργού ασφαλείας Ν.Ζέρβα (εκείνου του αντιστασιακού [!!!] του ΕΔΕΣ) στις ερωτήσεις των δημοσιογράφων ήταν:

"Οι συλλήψεις έγιναν προληπτικά για να ματαιωθεί δυναμική ένοπλη εξέγερση στην Αθήνα που θα γινόταν στις 10 Ιουλίου. Εγνωρίζαμεν ότι εισέδυσαν 50-60.000 κομμουνισταί προς τούτο εις τας Αθήνας οργανωμένοι εις 24 τάγματα κρούσεως οίτινες θα έδρων συμφώνως προς το σχέδιον Φ (!!!) δια να καταλάβουν την εξουσίαν."

------------------------

Φυσικά δεν υπήρξε ποτέ ούτε καν υποψία εξωτερικής σλαβικής επέμβασης στην χώρα μας από ξένους στρατούς ούτε υπήρξε κανένα σχέδιο Φ για την κατάληψη της εξουσίας από τους κομμουνιστές της 10η Ιουλίου 1947. Με κάτι τέτοια ψέματα όμως έγινε δυνατό να έλθουν οι Αμερικάνοι το 1947 στην Ελλάδα αντικαθιστώντας τους Βρετανούς. Ανέλαβαν να κάνουν αυτοί τον εμφύλιο πόλεμο συγκροτώντας τον τοπικό "εθνικό στρατό" με πολλά χρήματα, με σύγχρονα όπλα, ακόμη και με βόμβες ναπάλμ και να νικήσουν τον "δημοκρατικό στρατό".

Με τον τρόπο αυτό οι αιώνιοι κωλοέλληνες του Σαββόπουλου, οι γνωστοί δυνάστες του λαού από το 1821 ως σήμερα (και βλέπουμε) κατάφεραν να εγκαθιδρύσουν ένα στυγνό, ανάλγητο, μετεμφυλιακό, εκδικητικό και ληστρικό καθεστώς που άντεξε 30 χρόνια, δημιούργησε την δικτατορία, πρόδωσε την Κύπρο και κατέρρευσε μόλις το 1974.

Τα υπολείμματα αυτής της ανωμαλίας επιβιώνουν ακόμα μέχρι τις μέρες μας με διάφορους κομματικο-πολιτικούς σχηματισμούς και λυμαίνονται την χώρα.

Μάς κοιτάει ο χάρος και τού τρέχουνε τα σάλια

Στον γελοίο κόσμο που ζούμε ο Ντοναλντ Τραμπ είναι φωτεινή αχτίδα διαφάνειας, καθρέφτης για να βλέπει η ανθρωπότητα τον πιο ηλίθιο εαυτό της. Είναι ο καραγκιοζοπαίχτης που αποφάσισε να τραβήξει την κουρτίνα και να μάς δείξει πόσο χάρτινα και τρύπια είναι τα ανθρωπάκια που παίζουν στο θέατρο σκιών που λέγεται παγκόσμια διακυβέρνηση.

Ο Τραμπ ζητά το βραβείο Νόμπελ από την Νορβηγική κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό (κι όχι από μια δήθεν ανεξάρτητη 5-μελή επιτροπή) γνωρίζοντας ότι με πολιτική σκοπιμότητα δίνεται. Οι απίθανοι Νορβηγοί το έδωσαν στην Ματσάδο (!!!) επειδή ήταν αντίπαλος του Μαδούρο. Κι εκείνη πήγε γονυπετής και το χάρισε στον Τραμπ! Πιο ξεφτίλα δεν γίνεται! Διακωμώδησαν οι ίδιοι το βραβείο κι εκείνος θύμωσε που τού το αρνήθηκαν. Κι έγραψε στην Νορβηγό πρωθυπουργό ότι θα πάρει την Γροιλανδία, αφού δεν τον έχουν για πρώτη φιγούρα ειρηνοποιό.

Υπάρχει μια λαϊκή έκφραση που αποδίδει την σκηνή: "θα τα κάνω που...να όλα!" Ξεφτίλα δηλαδή τέλεια!

Η Γερμανία έστειλε μια δύναμη δεκαπέντε (!!!) ανδρών για να αναπτυχθεί στην Γροιλανδία και να διερευνήσει τρόπους για την υπεράσπισή της. Δυο μέρες μετά οι 15 Γερμανοί πήραν το αεροπλάνο κι επέστρεψαν γιατί ο "εχθρός" από τον οποίο θα υπερασπίζονταν το νησί τούς απείλησε με ... δασμούς! Ξεφτίλα στο απόγειο!

Δεν συνεχίζω, δεν χωράει ένα άρθρο, ούτε ένα βιβλίο, τα όσα έχουν συμβεί στον ένα χρόνο Τραμπικής διακυβέρνησης της δεύτερης θητείας του. Και δεν είναι ο Τραμπ που ξεφτιλίζεται. Αυτός αυτό ήταν, από την αρχή που εμφανίστηκε στο προσκήνιο στην Αμερική. Το μπρουτάλ ύφος του όμως κι η απροσχημάτιστη επίδειξη δύναμης που κάνει, έφεραν στην επφάνεια όλες τις γελοιότητες μιας ανθρωπότητας που δεν ξέρει πού πατεί και πού πηγαίνει. Να δούμε μόνο τι θα κάνουμε σαν χώρα όταν θα έρθει κι η δική μας σειρά να "τακτοποιηθούν" το Αιγαίο κι η Ανατολική Μεσόγειος. Όταν εμείς θα είμαστε ο Καραγκιόζης κι ο Ερντογάν, ο φίλος και μέντορας του Τραμπ, θα μάς κοιτάει από το Σεράι και θα τού τρέχουνε τα σάλια.

Νίκος Μοσχάτος, έφυγε το καλύτερο παιδί

Αύριο Τρίτη 20/1/26 στη 1.30 το μεσημέρι, στον Άγιο Φανούριο στην Δραπετσώνα, αποχαιρετούμε τον ΝΙΚΟ ΜΟΣΧΑΤΟ, τον φίλο μας, το καλύτερο παιδί, τον άνθρωπο που δίδαξε ήθος, αγάπη, ενσυναίσθηση κι αξιοπρέπεια σε όλη του την ζωή με την στάση και την δράση του.

Τι είδους συλλυπητήρια να πω στην οικογένειά σου που ήταν όλοι τους φίλοι μου, γείτονές μου, συνεργάτες μου, μαθητές μου, άνθρωποι δικοί μου όπως κι εσύ Νικόλα;

Γεια σου φίλε. Αυτό που άφησες δεν ξεχνιέται.

Φωτιά στα καζάνια στο Πέραμα.

Η φωτιά ελέγχθηκε, ο κίνδυνος πέρασε, όμως η Πολιτεία πρέπει να βάλει μυαλό. Όσο κι αν φωνάζει ο δήμος, όσο κι αν διαμαρτύρονται οι κάτοικοι κι οι πολίτες, δυστυχώς, η Πολιτεία έχει το μαχαίρι και το πεπόνι.

Ο κίνδυνος από ατύχημα τύπου Σεβέζο στην περιοχή μας, είτε από την ΚΟΣΚΟ είτε από την Όιλ Ουάν, πρέπει να αντιμετωπιστεί άμεσα. Κι αν η ΚΟΣΚΟ δεν μπορεί να φύγει, το ενδεχόμενο μετεγκατάστασης του εργοστασίου της Όιλ Ουάν πρέπει να τεθεί και πάλι επί τάπητος. Η τοπική αυτοδιοίκηση το βάζει σύσσωμη, ομόφωνα κι επίμονα όπως κι ολόκληρη η τοπική κοινωνία. Είναι καιρός να το δει κι η Πολιτεία που έτσι κι αλλιώς έχει την αποκλειστική αρμοδιότητα.

Η Πολιτεία εξάλλου ευθύνεται που φύτεψε αυτή την δραστηριότητα εδώ την τριετία 2012-14 με τις εξής ενέργειές της:

Α) πρώτα έστρωσε τον δρόμο κάνοντας έναν φωτογραφικό διαγωνισμό το 2012 με τον Μελισσανίδη να έχει προχωρήσει στην εξαγορά της Μόμπιλ για να έχει το πλεονέκτημα.

Β) άλλαξε τις χρήσεις γης το καλοκαίρι του 2014 κι αμέσως έκλεισε τον ΟΡΣΑ, τον Οργανισμό Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας.

Γ) έδωσε άδεια λειτουργίας στην Όιλ Ουάν τον Γενάρη του 2015 λίγες μόλις μέρες πριν τις εκλογές που έδωσαν την νίκη στον ΣΥΡΙΖΑ.

Το μπορεί να γίνει τώρα;

Να εφαρμοστεί η οδηγία Σεβέζο για την προστασία της περιοχής μας από την λειτουργία της ΚΟΣΚΟ και την μετεγκατάσταση της Όιλ Ουάν.

Να είμαστε όλοι εκεί στα καλέσματα των φορέων και της αυτοδιοίκησης για διαμαρτυρία.

Να πιστέψουμε πως η γνώμη μας μετράει.

Μια μάχη περί όνου σκιάς

Γνωστή η διαμάχη που ξέσπασε για κάποιες '"δηλώσεις" που έκανε ο πρωθυπουργός της Αλβανίας Έντι Ράμα για την Ελλάδα και τους Έλληνες. Ο Έντι Ράμα εξήγησε ότι το σχόλιο που έκανε σε δημοσιογράφο περί Πλάτωνα και Αριστοτέλη ήταν χιούμορ, κάτι εμφανές σε όποιον είδε την συζήτηση κι υποστήριξε τα εξής:

«Είμαι έκπληκτος από την αντίδραση ορισμένων μέσων ενημέρωσης στην Αθήνα και ορισμένων Ελλήνων πολιτικών στον απολύτως αμερόληπτο, αλλά φιλικό και χιουμοριστικό τόνο της συνομιλίας μου με τον αξιότιμο δημοσιογράφο John Defterios στο πάνελ που διοργανώθηκε στο Συνέδριο για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη στο Αμπού Ντάμπι!

Είναι απίστευτο ότι μια φράση που ειπώθηκε για πλάκα μπορεί να βγει εντελώς από το πλαίσιο της και να μετατραπεί σε δημόσια διαμάχη που τροφοδοτείται από εθνικιστικό πάθος, κάτι που, δυστυχώς, συμβαίνει συχνά στα αθηναϊκά μέσα ενημέρωσης!

Αλλά διαβεβαιώνω όλους όσους ανησυχούν και αισθάνονται προσβεβλημένοι ότι δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία ότι ο Πλάτωνας και ο Αριστοτέλης είναι Έλληνες φιλόσοφοι και ότι η Αρχαία Ελλάδα είναι η κοιτίδα του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Ότι η ελληνική κουλτούρα αξίζει μόνο θαυμασμό, όχι μόνο για τους φιλοσόφους της αρχαιότητας, αλλά και για τους ποιητές, τους συγγραφείς, τους κινηματογραφιστές και τη μουσική που έχει δώσει στην ανθρωπότητα ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα για την οποία τρέφω τα πιο θετικά συναισθήματα, ότι ο ελληνικός λαός είναι, για μένα, ένας αναντικατάστατος γείτονας και αδιαίρετος αδελφός του αλβανικού λαού, και ότι τρέφω ιδιαίτερο σεβασμό για τον πρωθυπουργό της Ελλάδα.

Αλλά, παρακαλώ, όσοι είναι αναστατωμένοι και προσβεβλημένοι από το χιούμορ μου, ας μην περιμένουν από μένα να θεωρήσω όποιον γράφει και μιλάει ελληνικά με το εθνικιστικό πάθος των προαναφερθέντων ως διάδοχο του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη. Αυτό είναι όλο».

Έβαλα ολόκληρη την απάντηση γιατί δίνει και όλες τις αναγκαίες εξηγήσεις. Είναι πάντως κωμικό να αρπαζόμαστε έτσι "με τα μανίκια σηκωμένα" για αναφορές που γίνονται με χιούμορ αντί να κοιτάμε επί της ουσίας να προωθήσουμε τις σχέσεις μας με την γειτονική χώρα.

Μια συναυλία στην Δραπετσώνα του 1982

Από μια ανάρτηση του Christos Artikos για μια συναυλία που δόθηκε το 1982 στην Δραπετσώνα πήρα την φωτογραφία της πρόσκλησης και δίνω περισσότερες πληροφορίες με το σχόλιο αυτό εις ανάμνηση της νεότητάς μας:

Όπως βλέπετε το εισιτήριο γράφει: "Τόπος: Κινηματογράφος Ολύμπια, Αναπαύσεως 13" και όντως αυτό είχε κλείσει ο Αριστοφάνης (ο όμιλος συναναστροφών...!) που είχε σαν έδρα του το γραφείο του φροντιστηρίου "Ομάδα Έψιλον".

Έτσι γράφει, όμως η συναυλία δεν έγινε τελικά στο Ολύμπια. Με άνωθεν παρέμβαση ο ιδιοκτήτης του κινηματοφράφου μια μέρα πριν από την συναυλία υπαναχώρησε. Δέχτηκε αφόρητες πιέσεις από την αστυνομία κι αναγκάστηκε να την ακυρώσει εκείνος ώστε να μην χρειαστεί να την απαγορεύσει το κράτος. Το γεγονός είναι ότι η συναυλία έμενε στον αέρα. Υπόψη ότι θα ερχόταν κόσμος από Αθήνα (Εξάρχεια) κι αλλού και θα έβρισκε το σινεμά κλειστό με αστυνομία απέξω. Θα έρχονταν όχι μόνο για τις Μουσικές Ταξιαρχίες που είχαν γίνει εκείνον τον μήνα διάσημες για την σύγκρουσή τους με την κυβέρνηση και το ΚΚΕ (ταυτόχρονα!) στην Καρδίτσα αλλά και για τους Φατμέ που μόλις άρχιζαν κι εκείνοι την πορεία τους.

Ευτυχώς ο Αριστοφάνης έκλεισε (με διαδρομές μυστήριες και χάρη σε προσωπικές γνωριμίες) την κοντινή αίθουσα της Ένωσης Ποντίων. Τότε είχε την διοίκηση της Ποντίων το ΚΚΕ ενώ κι ο δήμος ήταν επίσης ΚΚΕ με τον Μαρίνο Κοσκινά κι ήταν αντίθετοι με την διεξαγωγή αυτής της συναυλίας.

Μέσα σε μια μέρα γράφτηκαν στους τοίχους στον Άγιο Διονύσιο και στην Αναπαύσεως ότι η συναυλία θα γίνει στην Ποντίων και όντως εκεί έγινε. Αυστηρή επιτήρηση για να μην δοθούν αφορμές με επικεφαλής περιφρούρησης τον γίγαντα Γιώργο Λούλο και με δικηγόρους (τον Μιχάλη Παπαδόπουλο και τον Αβραάμ Κοντόπουλο) για να βεβαιώσουν ότι δεν υπήρχαν σύριγγες κτλ μετά την αναχώρηση του κόσμου και καταστροφές.

Η συναυλία ήταν μαγική με τους Φατμέ όπου έπαιζε ο Μίμης Ντούτσουλης και με τις Μουσικές Ταξιαρχίες με τον Τζίμη να δίνει τα ρέστα του, αμέσως μετά την Καρδίτσα όπου είχαν γίνει τα επεισόδια. Φυσικά ο κόσμος δεν χωρούσε στην Ένωση Ποντίων και είχε γεμίσει τους παρακείμενους δρόμους.

Μοιράστηκαν και πιάτα με ρύζι και ΔΕΝ μοιράστηκαν τα μήλα όπως ήταν σχεδιασμένο
εξαρχής στα πλαίσια της απόφασης για "αφοπλισμό" μια κι οι συνθήκες ήταν πολεμικές.

Ευχαριστούμε Christos Artikos που μάς τα θύμισες. Η εμμονή μας εκείνο τον καιρό να μην αποθανατίζουμε με φωτογραφίες τις στιγμές αλλά να τις κρατάμε μόνο στο μυαλό μας, μάς στερεί τώρα από επιπλέον φωτογραφικό υλικό.

Μια λεπτή γραμμή ανάμεσα σε Γιώργο Γράψα και Τάκη Θεοδωρικάκο

Σαν χτες, 12 Ιανουαρίου του 2000 πέθανε ο Γιώργος Γράψας.

Τον θυμάται κανείς; Κι όμως έπαιξε βασικό ρόλο στις εξελίξεις στο ελληνικό αριστερό (κομμουνιστικό) κίνημα.

Το κρίσιμο (βρώμικο κατ' άλλους) 1989, την χρονιά που το ΚΚΕ και το ΚΚΕ Εσωτερικού συνεργάστηκαν με την Νέα Δημοκρατία του Μητσοτάκη (πατέρα), ο Γιώργος Γράψας που ήταν τότε Γραμματέας (επικεφαλής) της ΚΝΕ, διαφώνησε και έφυγε από το κόμμα φτιάχνοντας με συνεργάτες του το ΝΑΡ (νέο Αριστερό Ρεύμα). Είναι αυτός που είπε το περίφημο τότε "Δεν θα υπακούσω" στην ΚΕ του ΚΚΕ. Τώρα η "ανυπακοή" είναι κεντρικό σύνθημα του ΚΚΕ.

Πέθανε νωρίς, καθώς ήταν μόλις 47 ετών (γεννηθείς το 1953).

Σημειωτέον ότι μαζί με τον Γράψα είχε φύγει τότε από το ΚΚΕ κι ο σημερινός δήμαρχος Χρήστος Βρεττάκος.

Σημειωτέον επίσης ότι μόλις έφυγε ο Γράψας, την θέση του Γραμματέα της ΚΝΕ πήρε ο Τάκης Θεοδωρικάκος (ναι..., ο υπουργός!)

ΤΟ ΑΦΡΟΔΙΣΙΟ ΣΤΟ ΚΑΣΤΡΑΚΙ

Στην περιοχή Καστράκι, εκεί όπου σήμερα είναι ο μεγάλος κι επισκέψιμος αρχαιολογικός χώρος της Ηετιώνειας Πύλης, υπήρχε το ΑΦΡΟΔΙΣΙΟ, ένας χώρος αφιερωμένος στην Αφροδίτη που στην ουσία ήταν ένα ΘΕΡΑΠΕΥΤΗΡΙΟ της αρχαιότητας. Αυτές οι εγκαταστάσεις δεν ήταν μαρμάρινα κτίρια αλλά κήποι με πολλά δέντρα σαν αναπαυτήρια.

Η ύπαρξη του Αφροδίσιου στο Καστράκι τεκμηριώνεται από τα εξής ευρήματα:

1) Έχουν βρεθεί πλάκες αρχαίες με επιγράμματα που αναφέρουν το Αφροδίσιο (για επισκευές που έγιναν εκεί) από τον Γάλλο Φουκάρι το 1897

2) υπάρχουν γραπτές αναφορές στο Αφροδίσιο

3) έχει προσδιοριστεί και ο χώρος από τον κ. Σταϊχάουερ που πραγματοποίησε την πρόσφατη ανασκαφή στο Καστράκι.

Έχει κατατεθεί μια πρόταση να υπάρξει στον χώρο αυτό μια μικρή μουσειακή αναπαράσταση του Αρχαίου Ναού. Γνωρίζουμε ότι έμοιαζε πολύ με το Αφροδίσιο της Κνίδου κι έτσι μπορούμε να έχουμε μιαν αναπαράσταση σε σχέδια ή μια τρισδιάστατη εικόνα. Αυτή η αναπαράσταση μπορεί να εγκατασταθεί στον χώρο που είναι ήδη πάρκο αναψυχής και πρασίνου και αρχαιολογικός χώρος. Σε ένα περίοπτο σημείο, να φιλοξενηθούν οι πλάκες (τα αντίγραφά τους) που βρέθηκαν στην Ηετιώνεια για να διατηρήσουμε την μνήμη αυτού του σπουδαίου αλλά χαμένου πια αρχαίου ναού με σεβασμό στην ιστορία και στην ιστορική μνήμη.

[Το βιντεάκι είναι φτιαγμένο πολλά χρόνια πριν]